Войска з туману 17

12:02, Уладзімір Халіп — Политика

Яны прыходзяць. Кожную восень. З халоднай імжы, з туманоў. У зношаных шынялях, у сялянскіх шэрых світках. З цяжкімі вінтоўкамі за плячыма. Моўчкі стаяць. Чагосьці чакаюць. І, не дачакаўшыся, сыходзяць зноў у змрок. Войска, якое не зведала хмелю вялікай перамогі. І пашаны ўдзячнай Айчыны. Слуцкія ваяры. Героі забытай вайны....

Почему у нас всегда так получается: защитить честь = умереть. Грустно как-то. Хочется гордится не только былыми героями, военскими подвигами, а еще и достижениями сегодняшнего дня и желательно не военными. У Беларуси грустная история. Надеюсь что когда-нибудь, может если не моя дочь, то хоть внучка будут гордиться настоящим своей родины, а не робко изучать запрещенное прошлое.

Яуген, 14:14, 26.11

Слава Слуцкаму Збройнаму Чыну!
Жыве Беларусь!

piper, 14:32, 26.11

Преклоняю голову перед земляками.
Велькi дзякуй автору за статью.

беларус, 15:27, 26.11

Iхныя конi ужо скочуць

Артур Цурбакоу, 19:49, 26.11

Вялики дзякуй за артыкул.

Я веру, слуцкия паустанчы вярнуцца да усих беларусау.
Нядауна яны ужо прыходзили на плошчу Калиноускага и разам з жыхарами наметовга гарадка баранили годнасць нацыи.

Герои не згинаюць и рукаписы не гараць.

1, 19:53, 26.11

Я когда то купил на аукционе за границей 2 старые марки с надпечаткой герба Погоня и буквы ЧРСЛ - Часовая Рада Случчыны. Надпечатка на польских марках. Похоже, что раритеты.

Беларускі ўкраінец, 21:00, 26.11

Настане час, калі і мы, а не толькі ўнукі, будзем ганарыцца сучаснасцю Беларусі. Прыгадайце пасля мае словы.

Алесь, 22:31, 26.11

Дзякуй вялики, сапрацды чапляе за саме сэрца... тым болей што, карани мае са Случчыны... И гисторыяй сямьи цикаулюся ужо дауно. И ведаю, што есць и рэпрэсираваныя сародзичы у 20ыя годы...

Дзякуй вялики.

аракл, 1:11, 27.11

Сьвятлане.
Безумоўна, паважаная Сьвятлана, вашыя нашчадкі некалі будуць ганарыцца сёньняшнім днём сваёй радзімы, як кожны грамадзянін ганарыцца сваёй краінай, але адбудзецца гэта не раней, чым яны дасканала вывучаць забароненае мінулае. І не раней.

Міхась Партызонаў, 11:30, 27.11

А я чытаў кнігу "Слуцкі збройны чын у дакумэнтах і ўспамінах". Вільмі спадабалася...
Але нажаль навет у самым Слуцку, мала хто ведае пра вялікі подзьвіг землякоў, шкада...
Але нічога не забыта, калі ў 90-тых усталявалі крыж, дык і праз 10-ць ці 20-ць год ён там будзе стаяць...
НЯХАЙ ВЕЧНА ЖЫВЕ!!! ПАМЯЦЬ ВЕРНЫХ СЫНОЎ БЕЛАРУСІ...

litvin, 4:19, 30.11

"...І абудзілі рэха. Якое не згасне ніколі. І рана ці позна абудзіць гэты маўклівы край. " Дай божа

zora, 19:46, 30.11

mozet ,eti napominania,pomogyt poniat svoi prava na ety zemly, i vooryzennii otpor, polpoty i protsim marionetkam,ryskim ili kitaiskim,mozet pora perestat bit Olbaniei,systestvyestei blagodaria isklytsitelno ynizitelnoy roli MLADSEGO BRATA .

Мирослав, 13:58, 13.12

Ищу фильм "На чорных лядах" про слуцких повстанцев.