28 траўня 2017, Нядзеля, 0:21

ЖКГ спрабуе апраўдаць рост коштаў на камунальныя паслугі

72
ФОТА З САЙТА KP.BY

Камунальнікі наважылі давесці беларусам, што тыя мала плацяць за жыллё.

У адказ на незадаволенасць студзеньскім падвышэннем тарыфаў улады наважылі растлумачыць беларусам, што ім нібыта жывецца лепш за суседзяў — літоўцаў, палякаў, расейцаў, піша «Салідарнасць».

«Атрымліваецца, што сярэднестатыстычны беларус цяпер плаціць за камунальныя паслугі столькі ж, колькі і маламаёмасны ўкраінец, якому дзяржава дала субсідыю на аплату жыллёва-камунальных паслуг», — адзначаецца на сайце gkx.by.

У артыкуле гаворыцца, што цяпер сярэднія плацяжы за жыллёва-камунальныя паслугі беларускай сям'і з трох чалавек, якая пражывае ў тыпавой двухпакаёвай кватэры, складаюць блізу 30 рублёў летам і 50 — зімой, а пасля павышэння ў ацяпляльны перыяд паднімуцца да 80 рублёў.

«Павелічэнне, на першы погляд, адчувальнае, улічваючы той факт, што даражэе ўсё, а не толькі камунальныя паслугі, пры гэтым з ростам заробкаў і даходаў у беларусаў апошнім часам справы ідуць не вельмі добра», — адзначаецца на сайце.

І тут жа прапануецца «пакінуць у баку ўсе ахі і охі з нагоды падаражання камунальных паслуг і проста падлічыць, які адсотак заробку пойдзе на аплату камунальных плацяжоў».

Узяўшы за аснову сярэдні заробак 720 рублёў у месяц, аўтар адзначае, што доля камунальных плацяжоў пасля падаражання складзе 11% ад сярэдняга заробку.

Далей прыводзяцца лічбы выдаткаў на жыллёва-камунальныя паслугі ў суседніх з Беларуссю краінах, з якіх выходзіць, што жыццё ў Беларусі значна больш камфортнае і таннейшае.

Вось якія жахі мы даведваемся з артыкула:

«Згодна з агульнасусветным тэндэнцыям аплата за жыллёва-камунальныя паслугі ў выдатках хатніх гаспадарак еўрапейскіх краін, між іншым, найбліжэйшых да нас Літве і Польшчы, складае 20 – 30 працэнтаў. Напрыклад, камунальныя плацяжы за двухпакаёвую кватэру ў Вільні, без уліку тэлевізіі і Інтэрнэту, у сярэднім складаюць 250 еўраў у месяц. Сярэдні заробак у Літве — блізу сямісот еўра. Гэта значыць на ўтрыманне кватэр літоўцы трацяць трэць сваіх даходаў. Самая дарагая жыллёва-камунальная паслуга ў гэтай краіне — ацяпленне».

У артыкуле прыводзіцца «цікавы факт»: кошт арэнды кватэры ў Вільні прыкладна такі ж, як у Менску, з той толькі розніцай, што ў Літве больш зарабляюць жыллёва-камунальныя арганізацыі, чым арэндадаўцы. Да прыкладу, арэнда кватэры каштуе 250 еўраў у месяц, а камунальныя плацяжы, якія арандатар аплачвае сам дадаткова, складаюць 200 еўра. У выніку чысты прыбытак ад здачы кватэры ў арэнду — 50 еўра.

Таксама адзначаецца, што грамадзяне Расеі і Казахстана ў аналагічных умовах плацяць блізу 16 – 17%. «У гэтым годзе тарыфы ў Расеі павышаліся некалькі разоў, іх рост запланаваны і на наступны год. Сярэдняя аплата за камунальныя паслугі (бярэцца ў разлік двухпакаёвая кватэра, плошча якой не перавышае 50 м2) склалае 50 – 55 даляраў. Праўда, тарыфы ў розных рэгіёнах краіны істотна адрозніваюцца. Так, калі масквіч зімой заплаціць сто даляраў, то жыхар Чэлябінска — усяго 30. А ў сярэднім на ўсіх атрымаецца блізу 17 адсоткаў ад сярэдняга заробка расейца», — гаворыцца ў артыкуле.

У самым незайздросным становішчы аказаліся ўкраінцы. «Тут сярэдні заробак ледзь дасягае двухсот даляраў, пры гэтым жыллёва-камунальныя паслугі ў гэтым годзе выраслі ўдвая і аплачваюцца паводле тарыфаў, цалкам адпаведных іх сабекошту. Іншымі словамі, узровень тарыфаў у краіне хутка набліжаецца да еўрапейскіх стандартаў, а ўзровень дабрабыту ўкраінцаў, вымушаных значную частку даходу аддаваць на аплату жыллёва-камунальныя паслугі, не расце». Так, паводле звестак камунальнікаў, сярэдняя аплата за стандартную двухпакаёвую кватэру ў Кіеве на гэты момант перавышае сто даляраў, што складае больш за палову ад сярэдняга заробка ўкраінца. Праўда, у краіне існуе сістэма субсідый, дзякуючы якой аплата камунальных плацяжоў у грамадзян з нізкім прыбыткам у сярэднім не перавышае 10% ад іх месячнага даходу.

«Атрымліваецца, што сярэднестатыстычны беларус цяпер плаціць за камунальныя паслугі столькі ж, колькі і маламаёмасны ўкраінец, якому дзяржава дала субсідыю на аплату жыллёва-камунальныя паслугі. Пры гэтым апытанні на Партале камунальнай граматнасці паказваюць, што, нягледзячы на досыць памяркоўныя сумы камунальных плацяжоў, беларусы ўсё роўна лічаць іх цяжкімі», — адзначае аўтар артыкула.

І заклікаюць грамадзян быць рэалістамі: «Псіхалогія, вядома ж, зразумелая: заўсёды хочацца атрымаць больш за меншую цану. Але трэба ж быць рэалістамі. Не зможа дзяржава бясконца аплачваць даўгі ў адным месцы, напрыклад, даплачваць за грамадзян неабходную вам суму за ацяпленне, і не браць пры гэтым у іншых, напрыклад у прадпрыемстваў, павялічваючы тарыф ім. Праславутае перакрыжаванае субсідаванне ў канчатковым рахунку адбіваецца і на дабрабыце грамадзян, так як у цэны на прадукты і тавары прадпрыемстваў ужо ўключаны і выдаткі на жыллёва-камунальныя паслугі».

Далей беларусам тлумачаць, прынцыпы працы эканомікі: «Жыллёва-камунальныя прадпрыемствы павінны працаваць прыбыткова, а не латаючы дзіркі ў адным месцы і ствараючы іх у іншым. Парадокс у тым, што эканомія немагчымая без першапачатковага ўкладання сродкаў, і чым больш інтэнсіўна будуць інвестыцыі, тым хутчэй дадуць вынік мерапрыемствы, што праводзяцца. Бо пераход да эканамічна абгрунтаваным тарыфаў — паралельны працэс: з аднаго боку, неабходна павышаць тарыфы, з другога — зніжаць выдаткі. Дарэчы, са сваёй часткай задачы арганізацыі ЖКГ спраўляюцца — у гэтым годзе выдаткі зніжаны на 2,5 трлн руб. Адзіны спосаб выжыць для іх — быць эфектыўнымі (у тым ліку ў галіне рэсурсазберажэння) і арыентаванымі на спажыўца».

І канстатуюць: «Так што аплата тарыфаў паводле эканамічна абгрунтаваных цэнах — працэс непазбежны, пытанне толькі ў тым, калі гэта здарыцца».

Адзначаецца, што ў Беларусі ўжо прадумана сістэма дзяржаўнай падтрымкі малазабяспечаных грамадзян у выглядзе выдачы безнаяўных жыллёвых субсідый. Прычым, падобна на тое, што сума абавязковага за жыллёва-камунальныя паслугі плацяжу — 20% у горадзе і 15% у вёсцы — будзе зніжацца. Ва ўсякім выпадку, цяпер абмяркоўваецца магчымасць давесці яе да 5% для некаторых катэгорый грамадзян з ліку пенсіянераў, інвалідаў і шматдзетных сем'яў.

«Большасці ж застаецца самае разумнае — эканоміць рэсурсы. У Еўропе, напрыклад, ставяць сонечныя панэлі, уцяпляюць пад'езды і нават посуд мыюць у тазіку, каб зэканоміць», — запэўнівае аўтар артыкула.

І распавядае, як гэта робіць яго знаёмы, што арандуюць кватэру ў Вільні. «Зэканоміць на апале ў гэтым горадзе складана, бо ў іх доме, як і ў большасці беларускіх шматпавярховак, цэнтралізаванае ацяпленне, стаяць агульнадамавыя лічыльнік, паказанні якога дзеляць прапарцыйна плошчы кватэры. Акрамя таго, уключаюць і плошчу пад'езда. Але ў пад'ездзе цёпла, стаяць шклопакеты, а святло ў парадных гарыць толькі тады, калі там хтосьці ёсць — устаноўлены датчыкі руху і энергазберагальныя лямпы». Гэта дазваляе кожнай кватэры эканоміць у сярэднім па 20 еўраў у месяц (блізу 20 адсоткаў у год ад сумы, якую даводзілася траціць на ацяпленне і электрычнасць да гэтага). Выдаткі таксама ўдалося скараціць за кошт уцяплення пабудаванага яшчэ ў савецкія часы панэльнага дома. «Усё гэта па сілах і нам — было б жаданне, дакладней, разуменне падзей, якія адбываюцца ў краіне працэсы і грамадзянская свядомасць...», — заключае аўтар артыкула.