Леў Марголін: У Лукашэнкі настальгія аб калгасным мінулым

Дыктатар вырадзіўся ў хадзячы анахранізм.

Дзяржаўнае агенцтва БелТА без сумневу паведамляе, што кіраўнік Рэспублікі Беларусь правёў селектарную нараду, на якой абмеркаваў пытанні жніва ў 2017 годзе.

Намеснік старшыні АГП, эканаміст Леў Марголін адказаў ucpb.org, як можна ў 21 стагоддзі выдаваць у эфір такую навіну пра кіраўніка краіны.

- Кіраўнік краіны праводзіць селектарную нараду на тэму бітвы за ўраджай - гэта што за нонсэнс?

- Я думаю, што гэта настальгія. Настальгія па тых часах, калі сапраўды былі бітвы за ўраджай, калі былі селектарныя нарады, калі старшыні калгасаў, акрамя таго, што ім трэба было на месцах арганізоўваць працу, кожную раніцу а 8 гадзіне павінны былі быць у канторы і ўдзельнічаць, бо селектарная нарада, бо можа прапасці ўраджай, адбыцца што заўгодна, але на селектарнай нарадзе трэба быць як штык. Калі нешта здарыцца з ураджаем, старшыня апраўдаецца, але калі ён не з'явіцца на селектарную нараду, выганяць з трэскам, бо гэта разглядалася як непавага да начальства.

Ну, і я так разумею, што з гэтых даўніх часоў у Лукашэнкі засталася настальгія. У яго вельмі шмат такіх вось не падлеткавых, але комплексаў, якія склаліся ў тыя часы.

- Добра. Але БелТА, якая пра гэта піша, прэс-служба, якая пра гэта піша, - яны не разумеюць? Яны не адчуваюць нейкай неадпаведнасці тут для 21 стагоддзя? Ці яны не могуць яму сказаць пра гэта?

- Думаю, што хтосьці разумее, а хтосьці ўспрымае гэта сур'ёзна. Людзі, якія прапрацавалі большую частку жыцця ў нашых выканаўчых структурах, хутчэй за ўсё, не разумеюць. Таму што для іх - вось далі заданне да канца года зрабіць сярэдні заробак 500 даляраў, значыць, яны павінны гэта заданне растыражаваць па абласцях, па раёнах, па прадпрыемствах, каб усе кіраўнікі склалі план мерапрыемстваў...Яны ставяцца да гэтага абсалютна сур'ёзна. Яны проста жывуць у іншай парадыгме - дзе ёсць селектарная нарада, планы мерапрыемстваў і графікі.

- Але нам жа з вамі смешна: кіраўнік краіны, селектарная нарада па тэме бітвы за ўраджай!

- Ну, які кіраўнік - такая і краіна. Там, дзе прэзідэнты не бяруцца перабіраць бульбу, а займаюцца сваімі справамі, урады займаюцца сваімі справамі, а гаспадарчыя суб'екты займаюцца сваімі справамі, і там, дзе гэтыя гаспадарчыя суб'екты залежаць не ад начальства, а ад прыбытку, ад грашовых плыняў, там усё па-іншаму.

- Там біцца за ўраджай не даводзіцца?

- Там біцца не даводзіцца. Там гэта ўсё ідзе па накатанай з добрым прыбыткам, з добрым вынікам. Таму што бізнэс без прыбытку - гэта наогул не бізнэс, гэта нонсэнс. І там не трэба нікога панукваць, нікога прымушаць.

Так што мы сапраўды жывем, адстаючы ад стагоддзя.