19 жнiўня 2019, панядзелак, 3:54
Мы ў адной лодцы
Рубрыкі

База звестак для Нюрнбэрга

36
База звестак для Нюрнбэрга
ІРЫНА ХАЛІП

Падкоп і кепікі «дармаедскага» дэкрэта.

Наш дом здаўся адным з апошніх у горадзе. А шмат хто з жыхароў і зусім не зразумелі, што адбываецца. Я таксама - далёка не адразу.

Спачатку ў пад'ездах нашага кааператыўнага дома з'явіліся аб'явы пра тое, што ЖБВК уклаў дамову з АІС «Разлік-ЖКП», і цяпер разлікі камунальных плацяжоў будуць інтэграваныя ў АІСаўскую праграму, таму для рэгістрацыі ўласнікаў жылля і сямейнікаў усе павінны падаць пасведчанні аб дзяржаўнай рэгістрацыі сваёй кватэры і тэхпашпарт. Я, шчыра кажучы, у гэтай гісторыі дала маху: неадкладна прыбегла ва ўправу кааператыва з усімі дакументамі і радасна прамовіла: «А што, цяпер можна будзе без усялякага паведамлення «камуналку» аплачваць? Значыць вось проста з адпачынку, з пляжу, у АРІП заходзіць і бачыць, колькі там налічана? Ой, як гэта зручна!»

Не кідайцеся памідорамі, паважаныя чытачы. Замарачэнне было кароткім, і мне хутка ўсё патлумачылі. Супрацоўнікі ЖБВК паглядзелі на мяне неяк дзіўна. З жалем. І з уздыхам спыталі: «Вы што, так нічога і не зразумелі?..» Толькі тады я даведалася з іх тлумачэнняў, што, высвятляецца, усё жыллёвыя кааператывы вытрымалі неслабую аблогу з боку дзяржавы. Дзяржава і раней білася ў канвульсіях, калі суму камунальных плацяжоў выстаўляла не яна асабіста, а бухгалтар ЖБВК. І пасля новай рэдакцыі «дармаедскага» дэкрэта яна пайшла ў наступ. Усім ЖБВК патлумачылі: вы там сядзіце ў сваіх сутарэннях і не ведаеце, ці ёсць сярод вашых жыхароў дармаеды, і налічваеце «камуналку» ўсім паводле адной формулы. А цяпер усё будзе па-іншаму, мы ўключаем вас у базу. Да вашага дому, казалі чыноўнікі, неадкладна падключацца яшчэ дзве базы: ФСАН і БРТІ. ФСАН - каб ніводзін дармаед міма не праскочыў. БРТІ - каб неадкладна выявіць і заклікаць да адказнасці тых, у каго ва ўласнасці больш за адну кватэру. Наш дом пратрымаўся даўжэй за ўсіх - амаль паўтара года. Дзякуй.

А яшчэ ж тады, калі яны прыдумалі новую рэдакцыю «дармаедскага» дэкрэта, было зразумела, што галоўнае ў ім - зусім не падвышэнне тарыфаў ЖКГ для тых, хто трапіць у базу звестак. Галоўнае - гэта сама база. Не, вядома, падвышэнне тарыфаў ударыць па беспрацоўных і іх сем'ях. Але для дзяржавы гэта - дробязь, меднага паўгроша, на які нічога не купіш. Паўгроша не развяжа ніякіх эканамічных праблем, і дзяржава гэта добра ведае. Сэнс - выключна ў зборы персанальных звестак усёй краіны.

Заўважце, яны, у адрозненне ад нядаўніх часоў, ужо не цікавяцца тым, хто што сказаў і дзе пракаментаваў. Няма патрэбы складаць базу звестак іншадумцаў - тую базу даўно ўжо складае ўвесь народ, і ўлада выдатна гэта ведае. Яна, улада, цяпер метадычна збірае поўную інфармацыю пра кожнага з нас. Звярніце ўвагу: база ЖКП, база ФСАН, база МУС, база МПЗ, цяпер вось ствараюць агульнадзяржаўную базу навучэнцаў і нават асобную - шматдзетных сем'яў. Прычым чыноўнікі спрабуюць быць крэатыўнымі і прыдумляць разнастайныя гуманітарныя прычыны гэтага збору звестак.

З нагоды шматдзетных сем'яў яны кажуць: база звестак патрэбная для таго, каб не абдзяліць каго-небудзь з іх дзяржаўным клопатам, дапамогай або ордэнам. З нагоды базы ЖКП тлумачаць так: бухгалтар жыллёвага кааператыва не ведае, якія ў жыхароў даходы, і стрыжэ ўсіх пад адзін грэбень, налічваецца «камуналка» па-старому, у залежнасці ад метражу; а можа, хто-небудзь з жыхароў мае права на дзяржаўную субсідыю? Яму, бухгалтару, дзяржава пра гэта не раскажа, затое праблему развяжа, толькі дайце доступ. Хто ведае, можа, хто-небудзь з зусім наіўных у гэта і паверыць. Хаця наўрад ці.

Мы ўсе даўно ўжо зразумелі, у чым падкоп. А цяпер давайце паглядзім, у чым кепікі. Яны не ляжыць на паверхні, але існуюць. Усё вельмі проста. З нас дзяржаве ўзяць ужо няма чаго, у якія б базы нас ні ўносілі. Нашы асабістыя звесткі, адбіткі пальцаў, адзнакі з пачатковай школы, спісы кантактаў, дзіцячыя мянушкі і профілі ў сацсетках даўно ўжо імі вывучаны ўздоўж і папярок. Усё, што дзяржава магла ўкрасці, - даўно скрадзена. Усё, што дзяржава магла адабраць, - адабрала. Усё, што дзяржава магла спаскудзіць, - запаскуджана да гідоты. Таму хай цяпер устаўляюць нашы прозвішчы ва ўсялякія базы звестак - нам ужо ўсё адно.

Але ж, акрамя нас, у гэтыя базы яны ўносяць і адзін аднаго. Суседзі з Драздоў паціраюць рукі і выпісваюць на асобныя паперкі кампрамат адзін на аднаго. Вядома, няўзброеным вокам яго не пабачыць. Усялякі чыноўнік імкнецца замаскавацца і другую-трэцюю-чацвёртую камяніцу запісаць на цешчу. Але менавіта з дапамогай сваіх няхітрых алгарытмаў яны адзін аднаго і вылічаюць: «Я на Міхалну палац з прыбудовай запісаў, а Іванавіч, падла, выходзіць, на Пятроўну. Та-ак, паглядзім, дзе тут у нас Пятроўна?» І пры першым зручным выпадку яны пабягуць здаваць адзін аднаго - прычым кожнаму, хто зацікавіцца. А ўжо для будучага Нюрнбэргскага працэсу гэта вельмі нават спатрэбіцца.

Дык хай сабе пішуць, калі больш няма чым заняцца, хай збіраюць кампрамат адзін на аднаго, складаюць і аб'ядноўваюць свае базы. Галоўнае, каб у прыпадку службовага імпэту яны адзін аднаго выпадкова не чыпавалі, а то сваякам давядзецца на іх яшчэ і ветэрынарны пашпарт афармляць.

Ірына Халіп, спецыяльна для Charter97.org