26 лютага 2021, Пятніца, 7:16
Сім сім, Хартыя 97!
Рубрыкі

«Быў у «Зубры», меў рыцарскі псеўданім Лютувер»: новыя факты пра мужчыну, які ўчыніў акт самаспалення на плошчы Незалежнасці

7
«Быў у «Зубры», меў рыцарскі псеўданім Лютувер»: новыя факты пра мужчыну, які ўчыніў акт самаспалення на плошчы Незалежнасці
ФОТА АД ЧЫТАЧА «РАДЫЁ СВАБОДА»

Распавядаюць сябры Паўла Банькоўскага.

35-гадовы мянчук Павел Банькоўскі падпаліў сябе на плошчы Незалежнасці 22 студзеня. Што магло стаць прычынай, пакуль дакладна невядома.

Былая жонка кажа аб праблемах з алкаголем, праўладныя тэлеграм-каналы адкрыта здзекуюцца, указваюць на судзімасці Банькоўскага і называюць яго нэанацыстам.

У спробе зразумець, што за чалавек Павел Банькоўскі «Наша Ніва» паразмаўляла з ягонымі сябрамі і знаёмымі.

«Мы з ім з 1999 года былі ў адным рыцарскім клубе «Снежны барс» - гэта клуб рэканструктараў эпохі ВКЛ.

У клубе Павел узяў сабе рыцарскі псеўданім Лютувер у гонар аднаго з напалову міфічных літоўскіх князёў 13 стагоддзя — успамінае Вячаслаў, знаёмы Паўла. – Паша - неадназначны чалавек: добры сябар, але ў некаторых момантах вельмі гарачы чалавек, вельмі імпульсіўны. Мог усё ўспрымаць вельмі блізка да сэрца.

З алкаголем былі праблемы. Калісьці ён нават кадзіраваўся. Што ў яго цяпер было са спіртным, я дакладна не скажу. Апошнія гады два мы не вельмі падтрымлівалі стасункі. Але Паша працаваў кіроўцам тралейбуса - на такой працы асабліва ж не пап'еш.

Калі Паша піў, у яго пачыналіся праблемы з галавой. Гэта адбывалася перыядычна: мог доўга не піць, а калі выпіваў, пачыналіся праблемы, і ў сям'і ў тым ліку.

У яго была судзімасць, так - за марыхуану. Але ён пару тыдняў да суда быў пад вартай, пасля адпусцілі. Прысуд не памятаю, але ў калонію, здаецца, яго не адпраўлялі.

Павел быў актыўны, быў чальцом руху «Зубр», заўсёды быў прабеларускім чалавекам. Дакладна браў удзел у вулічных акцыях у пачатку 2000-х, аб апошніх часах – не ведаю»

Алена, блізкая сяброўка сям'і Паўла падрабязна расказала пра яго.

«Павел – мянчук, родам са звычайнай добрай сям'і. Бацькі рабочыя. Сам Паша вельмі начытаны, мае высокі ўзровень гістарычных ведаў, вялікую бібліятэку, ён захапляўся рыцарствам і гісторыяй ВКЛ.

Паша вучыўся ў Інстытуце правазнаўства, але пасля крымінальнага артыкула займацца юрыдычнай дзейнасцю не мог — распавядае Алена. – Працаваў то тут, то там, апошнім часам у тралейбусным парку. Але ён не лайдак. У яго сям'я, якую Павел стараўся забяспечваць. Калі не было лепшай працы, ён і грузчыкам ішоў працаваць.

Яны набылі аўто. Штогод ездзілі на мора, то ў Крым, то Адэсу, але рэгулярна і з двума дзецьмі.

Павел не маргінал, ён любіць сваю сям'ю і сваіх дзяцей. Пазаўчора ў малодшай дачкі быў дзень нараджэння. Праз месяц ягонаму старэйшаму сыну 18 гадоў. Сынам Паша вельмі ганарыцца. Хлопец займаецца гандболам, мае добрыя перспектывы»

ПАВЕЛ З СЫНАМ

У 25 гадоў Павел сапраўды быў асуджаны за захоўванне марыхуаны.

«Яго затрымалі з наркотыкамі. Я так разумею, прадавец проста здаў яго як кліента.

Быў суд, Павел прызнаў віну, атрымаў ці то ўмоўны тэрмін, ці то адтэрміноўку. У калоніі ён не сядзеў. Пасля Паша добра сябе паводзіў, не меў праблем.

Паша вельмі рана стаў бацькам - у 17 гадоў. І ў яго часам былі адчуванні ад жыцця, што ў яго скралі маладосць. Можа, яму хацелася пакрасавацца, а трэба было гадаваць дзіця. І ён шукаў такія магчымасці неяк расслабіцца...гэта было проста па маладосці і па дурасці. І наколькі я ведаю, больш ён да гэтых пытанняў не вяртаўся – гэта быў ягоны апошні досвед з наркотыкамі».

Але і Алена прызнае - з алкаголем у Паўла праблемы былі.

«Ён не быў прапойцам: не здымаў жанчын, не піў так, каб блукаць па вуліцах ці стаяць пад крамай і выпрошваць грошы.

Але піў, гэта праўда. Гэта была хвароба – і гэта сам Павел усведамляў. Ён змагаўся з гэтым, разумеў, што мае праблему»

У тым ліку і алкаголь паўплываў на тое, што Банькоўскі развёўся з жонкай.

«Развяліся, бо вельмі рана пажаніліся і з часам зразумелі, што цяжка ім разам жыць. І жонцы было цяжка, што ён п'е.

Апошні раз я з Паўлам вельмі добра паразмаўляла летам. Ён быў у мяне ў гасцях.

Я спытала: «Якія ў цябе мэты ў жыцці». Ён адказвае: «Я не ведаю».

Але мэтаў у жыцці ў яго не было - уздыхае Алена.

Павел ад таго, што рана ажаніўся, крыху згубіўся ў жыцці. Ён вельмі любіць і жонку, і дзяцей, нягледзячы на развод. І ўсё гэта ён цяжка перажываў: і ўнутраную сваю разгубленасць, і праблемы з алкаголем. Ён казаў мне так: я разумею, што гэта праблема, але не ведаю, як сябе спыніць.

Летась Павел з жонкай на маршы не хадзілі, але ўсёй душою перажывалі.

Я сама, маральна ўстойлівы чалавек, часам перажываю і проста не магу прымаць інфармацыю аб тым, што сёння адбываецца ў Беларусі. А што казаць пра чалавека, які мае да ўсяго і іншыя праблемы…

Таму, я думаю, што ўсе гэтыя навіны і падзеі ў краіне напластаваліся на ўсе ўнутраныя праблемы Паўла. І вось вынік.

Учынак Паўла, вядома, быў для мяне шокам. Але ведаючы чалавека, я разумею, што апошнім часам у яго ўнутры была эмацыйная пустата»