12 траўня 2021, Серада, 15:23
Сім сім, Хартыя 97!
Рубрыкі

Пярэчкі для сініх пальцаў

37
Пярэчкі для сініх пальцаў
ІРЫНА ХАЛІП

Маўглі меў рацыю.

Лукашэнка снуе планы. Лепіць уласную будучыню «з таго, што было». Праўда, таго, што было, засталося зусім няшмат.

Выслізнулі Алімпійскія гульні разам з шанцам выехаць за мяжу і зрабіць сэлфі на фоне вядомых людзей. Ракіроўка не дапамагла: цяпер нават у якасці Віцінага таты ў Токіё не пусцяць. Як і Віцю самога. Несумненна, гэта ўсё Герасіменя начаравала: махнула срэбным плаўніком - і алімпійскія дзверы зачыніліся на свірнавы замок. Герасіменю за гэта можна, вядома, і ў вышук абвясціць, ды дзверы ўсё адно не адчыняцца.

Адсалютаваў на развітанне клюшкай чэмпіянат свету ў хакеі. За клюшку на знак салідарнасці зачапіўся чэмпіянат у пяціборстве. Абодва паляцелі ў вырай, пакінуўшы пустыя трыбуны. Зацягнула на многія галасы «бы-вай» старая добрая «Еўравізія». Падзеі, якія складалі аснову жыццёвага плана шмат гадоў запар, паляцелі ў бездань. Ну не «Дажынкі» ж планаваць - гэта ўсё адно што ўносіць у расклад чыстку зубоў і нанізваць на гэта працоўны графік.

Але Лукашэнка не можа прызнаць, што ў яго ўсё ў мінулым, а наперадзе - нічога. Ён разумее, што ў такой сітуацыі галоўнае - гэта пазначыць уласную будучыню сцяжкамі, як дыстанцыю. Ёсць расклад мерапрыемстваў - ёсць будучыня. Ёсць графік - ёсць улада. Таму ён, вісіць на смаркачах і з усіх сіл плануе будучыню - каб усе паверылі, быццам яна ў яго ёсць. Для Уладзіміра Пуціна Лукашэнка плануе форум рэгіёнаў летам і пасяджэнні дзяржаўнага савета саюзнай дзяржавы ўвосень. Гэта сігнал: дарагі ВУП, не здымай мяне з рахункаў, восенню я ўсё яшчэ буду тут, у гэтай самай рэзідэнцыі, на гэтым самым нумары тэлефона, дарма што ён маўчыць ужо цэлы год, і пагаварыць няма з кім, акрамя цябе, ды і ты не песціш увагай. Заўважце, і зімой у Сочы, і ў красавіку ў Маскве Лукашэнка казаў выключна пра будучы форум рэгіёнаў і пасяджэнні дзяржаўнага савета. Як быццам ездзіў і на Каўказ, і ў Крэмль у якасці кур’ера - з паведамленнем аб будучых мерапрыемствах. Каб і Пуцін памятаў, і чыноўнікі расейскія былі ў курсе, і наогул усе пры справе. Ну і, вядома, каб журналісты працягвалі ламаць галовы: а на гэты раз яны што падпішуць? можа, валюту? ці ўвогуле аб'яднанне?.. На тое і разлік.

Ну і, вядома, неабходна чымсьці зацікавіць беларусаў. Чым больш яны будуць занятыя пустымі, бессэнсоўнымі, нікому не патрэбнымі і нават шкоднымі рэчамі, тым лепш. Таму для пачатку Лукашэнка запусціў у народ ідэю «канстытуцыйнай рэформы». А цяпер, калі яе абмеркавалі з усіх бакоў і нарэшце зразумелі, што ўсё гэта не надта вытанчаная канструкцыя была прыдуманая выключна для таго, каб зацягнуць час і адцягнуць людзей ад пратэстаў, падкінуў людзям новую канструкцыю - рэферэндум аб канстытуцыйнай рэформе. Наступнай зімой, зразумела, - гэта на ўсялякі выпадак, каб памяталі: ён нікуды сыходзіць не збіраецца, у яго вялікія планы. І вось ужо з верная сяброўка Ліда, якая ўвесь мінулы год клялася, што пасля выбараў сыдзе на пенсію, кажа, што кантракт у яе заканчваецца, але калі радзіме спатрэбіцца, то ў прынцыпе яна гатовая яшчэ папрацаваць.

Рэч тут не ў Ярмошынай, а ў нас. Гэта нам убіваюць у галаву планы Лукашэнкі. Ён хоча, каб мы іх абмяркоўвалі. Ён хоча, каб мы ў іх удзельнічалі. Ён хоча, каб мы прынялі як факт яго прысутнасць у нашай будучыні. Усе гэтыя падзеі - «Усебеларускі сход», рэферэндум, мясцовыя выбары - прыдумляюцца толькі з гэтай мэтай. Гэта тыя самыя пярэчкі, за якія чапляюцца сінія пальцы. І, заўважце, вельмі многія адукаваныя публічныя людзі з лёгкасцю глытаюць прынаду і пачынаюць абмяркоўваць, у якім фармаце пройдзе рэферэндум, якія пытанні будуць на яго вынесеныя і ці трэба ўдзельнічаць у мясцовых выбарах. Гэта значыць добраахвотна прызнаюць, што ўзімку Лукашэнка ўсё яшчэ будзе сядзець там, дзе ён цяпер, а не ў зусім процілеглым месцы. Панове, не будзьце бандэрлогамі.

Успомніце: бандэрлогі - гэта такое выдуманае племя малпаў з «Кнігі джунгляў», якое ніяк не можа прыняць уласныя законы, бо ў яго няма памяці. Яе не стае нават да наступнага дня. Дык вось, калі мы пасля ўсіх сваіх перамог і ўсіх сваіх ахвяр, пасля ўсяго перажытага за апошні год пачынаем усур'ёз абмяркоўваць рэферэндум, мясцовыя выбары і Васкрасенскага, - мы адразу становімся бандэрлогамі. «Балу, вядома, мяне адлупцуе, але гэта лепш, чым лавіць дурныя ружовыя пялёсткі разам з бандэрлогамі», - думаў Маўглі і меў рацыю.

Калі раптам вы зацікавіліся дурнымі ружовымі пялёсткамі і ўсур'ёз пачынаеце думаць пра тое, што мясцовыя выбары - гэта наогул нядрэнна ў нашай сітуацыі і што, магчыма, нам патрэбныя перамовы і канстытуцыйная рэформа, - неадкладна спыніцеся і прамоўце гучна і выразна: «Лукашэнка павінен сысці». Памятаеце: ніякіх ружовых пялёсткаў. Ён павінен сысці.

А за Ярмошыну не турбуйцеся, яна яшчэ сапраўды папрацуе. Баландзёркай, напрыклад.

Ірына Халіп, спецыяльна для Charter97.org

Спампоўвайце і ўсталёўвайце мэсэнджар Telegram на свой смартфон або кампутар, падпісвайцеся (кнопка «Далучыцца») на канал «Хартыя-97».