21 красавiка 2021, Серада, 8:33
Сім сім, Хартыя 97!
Рубрыкі

«Стаіць перад вачыма гэты хлопчык»: апавяданне пенсіянеркі, якая здала ў міліцыю жаўнера-ўцекача з палігона

129
«Стаіць перад вачыма гэты хлопчык»: апавяданне пенсіянеркі, якая здала ў міліцыю жаўнера-ўцекача з палігона
ФОТА: ДЗЯНІС ВАСІЛЬКОЎ, TUT.BY

Пасля гэтага жанчына праплакала ўсю ноч.

У нядзелю ўвечары прэс-служба МУС паведаміла: вайскоўца Аляксандра Караткевіча, які на грузавым аўтамабілі ўцёк з аднаго з палігонаў Берасцейскай вобласці, знайшлі. Хлопца, распавядаюць мясцовыя жыхары, затрымалі ў вёсцы Лабані Ушацкага раёна. «Гэта я патэлефанавала ў міліцыю, - плача ў трубку пенсіянерка Вольга Іванаўна. - Я вельмі хацела яму дапамагчы. Мне так шкада яго», піша tut.by.

Аляксандру Караткевічу 19 гадоў, ён родам з Расонаў. У суботу раніцай у Міністэрстве абароны паведамілі, што вайсковец тэрміновай службы пакінуў тэрыторыю палігона, знаходзячыся за стырном грузавога аўтамабіля. Як мяркуецца, распавядалі ў ведамстве, маладызён кіраваўся да месца пражывання сваёй дзяўчыны - у Полацкі раён. Па кірунку руху аўтамабіля аператыўна абвясцілі план «Перахоп». Паводле інфармацыі МУС, аўто знайшлі на ўзбочыне праезнай часткі ва Ушацкім раёне. Салдат знік у лесе каля вёскі Сарочына Ушацкага раёна.

Вёскі Сарочына і Лабані знаходзяцца недалёка адзін ад аднаго. Мясцовыя мяркуюць, што Аляксандр ехаў па трасе недалёка ад іх. Мабыць, заўважыўшы, што ў Сарочына міліцыя, ён вярнуўся назад і па лясной дарозе выйшаў у бок Лабані.

- Ён накіраваўся па гэтай дарозе, а міліцыя следам, - распавядае адна з мясцовых жыхарак. - У пятніцу вечарам да нас прыходзіла міліцыя, сказалі, што салдат пакінуў каля вёскі машыну і ўцёк. А потым адразу прыехаў АМАП, хадзілі па хатах, адрынах, шукалі яго.

Лабані - вёска маленькая, вакол лес і балоты.

- Дзе гэты малы схаваўся, ніхто не бачыў. Некалькі дзён у нас тут былі і міліцыя, і салдаты. Хадзілі, свяцілі, запускалі беспілотнікі, - апісвае сітуацыю суразмоўца. - Тры дні адседзеў галодны, хлопчык. Ён жа не бандыт, шкада дзіцяці.

У нядзелю ўвечары, працягвае суразмоўца, Аляксандр прыйшоў да адной з мясцовых жанчын, папрасіў паесці. Тую самую мясцовую жыхарку клічуць Вольга Іванаўна, ёй 74 гады. Усю ноч, кажа жанчына, яна не спала: «Стаяў перад вачыма гэты хлопчык».

- Гэта я патэлефанавала ў міліцыю, распавяла пра салдата, - не можа стрымаць слёз жанчына. - Дзесьці без дзесяці сем я пайшла зачыняць курэй, а са мной котка. Выйшлі мы з хаты ў трысцен, і мая котка адтуль - у кухню. А я інвалід, хаджу з кійком. Абуваю галёшы ля сценкі і ёй кажу: «Мурка, чаго ты не ідзеш». А пасля адкрываю штору, каб далей прайсці, а там салдат з аўтаматам. Я так спалохалася, добра сэрца дужае.

Вайсковец, распавядае жанчына, прайшоў у дом праз заднія дзверы.

- Ад кухні ў нас ідзе невялікі калідорчык, я абаперлася там на стол. Ён ціхенька, спакойна паклаў аўтамат на канапку, сагнуўся, прыабняў мяне і кажа: «Дайце мне што-небудзь паесці». А я адказваю: дзетачка, мой, ідзі ад нас, - успамінае Вольга Іванаўна. - Ён выйшаў, я склала ў пакецік хлеб, які на стале ляжаў, каўбасы і вынесла на двор. Ён мне падзякаваў, а піць, мабыць, хацеў. У кухні ў мяне стаяў бачок з чыстай вадой. Ён, можа, яго не бачыў, ужо ў двары заўважыў бачок з дажджавой вадой, які стаяў пад дахам, ён стаў на кукішкі і пачаў піць. Не магу... Так шкада гэтага хлопчыка, такі сімпатычны, высокі такі.

Вольга Іванаўна сказала Сашы, што нікому паведамляць пра яго не будзе, але потым усё ж такі надумала патэлефанаваць у міліцыю.

- Мне так шкада яго, можа, ён зноў сядзеў бы галодны, хто ж яго будзе карміць? - плача пенсіянерка, тлумачачы свае дзеянні. - На вуліцы холадна, а ў яго зусім лёгкае адзенне.

Са слоў жанчыны, салдат зайшоў у адзін з закінутых дамоў.

- У нас у адных жыхароў дом у снежні згарэў, ім далі новы, а ў тым, ці можна сказаць, жылі валацугі, і ён туды пайшоў, залез на печку пагрэцца, - распавядае Вольга Іванаўна і ўспамінае, што пасля яе званка «прыехала міліцыя і яго знайшлі».

- У якім стане быў жаўнер?

- Я з ім гаворкі не вяла, але ён быў напалоханы, такі міленькі хлопчык. Я як успамінаю пра яго, слёзы ў вачах, - перажывае жанчына. - Я сёння ноч не спала, ціск падняўся, выклікалі хуткую. Не магу, мне шкада яго.

У Міністэрстве абароны раней паведамлялі: Аляксандр Караткевіч не мае заўваг у службе, у падраздзяленні характарызуецца станоўча.

Спампоўвайце і ўсталёўвайце мэсэнджар Telegram на свой смартфон або кампутар, падпісвайцеся (кнопка «Далучыцца») на канал «Хартыя-97».