Барыслаў Бэрэза: У Пуціна засталіся толькі адны «паркетныя генералы»
4- 20.04.2023, 18:40
- 13,368
Крэмль скаланае ад унутраных канфліктаў і супярэчнасцяў.
У Расеі ўсчаўся новы скандал: ФСБ занялася супрацоўнікамі маскоўскай паліцыі, якія ўдавалі звесткі расейскіх карнікаў.
Да чаго прывядзе канфлікт паміж дзвюма ўзброенымі ўстановамі? Пра гэта сайт Charter97.org пагаварыў з украінскім палітычным дзеячам, экс-дэпутатам Вярхоўнай Рады Барыславам Бэрэзам.
- Хачу нагадаць, што канфлікт паміж расейскімі карнікамі ідзе з часоў СССР. Калісьці КДБ канфліктавала з МУС. Быў нават вельмі гучны скандал, калі адбылося забойства супрацоўнікамі міліцыі супрацоўніка КДБ. Таму нічога новага пад Сонцам няма. У Расеі, прыхільніцы Савецкага Саюза, гэта нармальная традыцыя.
Ідзе барацьба за ўладу, фінансавыя плыні. У Расеі ўлада - гэта кантроль фінансавых плыняў. Звычайная мафіёзная структура змагаецца з іншай мафіёзнай структурай. Усё, што мы бачым цяпер, падкрэслю, гэта канфлікт дзеля грошай. Іншых канфліктаў у Расеі не існуе.
Яны не маюць ідэалогіі, маральных прынцыпаў, спроб навесці парадак і аднавіць справядлівасць. Мэта адна - сесці на плыні і кантраляваць грошы.
- Расейскі ваенны прапагандыст Ярамчук заявіў, што верхавод «Вагнера» Яўгеній Прыгожын кантактуе з расейскімі генераламі з дапамогай пасланцоў. Чаму ўнутры расейскага войска ўзрастае ўзровень канфліктнасці?
- Я б сказаў, што тут болей выдаюць жаданае за сапраўднае. Рэч у тым, што Прыгожын усведамляе, што ў гэты момант ён адцяты ад двух рэсурсаў. Першы - магчымасць папаўняць сваю прыватную вайсковую кампанію "Вагнер". Яго Шайгу адсунуў ад магчымасці набору наймітаў на зонах і ў турмах. Цяпер гэтым займаюцца людзі Шайгу, фармуючы свае такія ж аддзелы. Другое - яму не даюць нармальнае фінансаванне і забеспячэнне зброяй.
Прыгожын спрабуе аднавіць свой статус, усведамляючы, што ў Расеі, як толькі ты траціш сваю вагу і статус, то цябе проста зжыраюць. Таму ён робіць інфармацыйныя ўкідванні, спрабуе камунікаваць з кімсьці ў войску, хаця збольшага вайскоўцы, мякка кажучы, яго ненавідзяць. Падкрэслю, мякка кажучы.
Канфлікт Прыгожына з расейскім Генеральным штабам менавіта і трансфармаваўся ў тое, што цяпер адбываецца з верхаводам «Вагнера». Ён саступіў у гэтым канфлікце і цяпер шукае варыянты выхаду з яго без страты аблічча і свайго статусу. Не выйдзе. Яго зліваюць. Прыгожын застанецца ў нейкім маргіналізаваным статусе прыкладна як цяпер Гіркін.
Разлічваць на будучыню Прыгожын можа, толькі далучыўшыся да кагосьці. Ягоны асабісты праект ужо скончыўся. У гэты момант ён спрабуе знайсці сабе месца пад расейскім сонцам.
- Ці ўсведамляюць расейскія камандзіры, як напраўду выглядаюць праз такія моманты ў вачах сваіх падначаленых?
- У Расеі камандзіры - традыцыйна афіцэры. Такога паняцця як афіцэрскі гонар у расейскіх вайскоўцаў няма. Не таму, што яны не ведаюць, што гэта такое, а таму, што яно атрафаванае. Проста смешна гаварыць пра гонар, сорам, сумленне ў дачыненні да расейскіх вайскоўцаў. Адзінае, што іх матывуе - прага нажывы, жаданне выжыць і кар'ерны рост. Усё астатняе для іх - дробязі.
У Расеі яшчэ з часоў 1917-га года выбіты афіцэрскі корпус. Яго месца заняла камісарская навалач. Яны вырасла, змянілі маўзэры на айфоны, але па-ранейшаму засталіся камісарамі. Для іх жа ніякіх прынцыпаў, ніякай маралі, сумлення - нічога гэтага няма. Таму яны сябе так і паводзяць. Шукаюць магчымасці, і нават калі гаворка ідзе пра альянсы з наймітамі, яны ў іх ідуць.
- Чаму Пуцін не важыцца заняць адну старану канфлікту і няўдала манэўруе?
- Пуцін не манэўруе. Для яго гэта традыцыйная сістэма балансу стрымлівання і процівагі. Рэч тым, што пакуль усе занятыя вайной адзін супраць аднаго, ніхто не будзе аб'ядноўвацца для таго, каб унутрана ваяваць супраць Пуціна. Для яго гэта зручная гісторыя. Пакуль Прыгожын разбіраецца з Шайгу і Герасімавым, пакуль усярэдзіне генералы баяцца прыняць нечую канчатковую старану і манэўруюць паміж усімі, ясна, што не адбудзецца аб'яднанні для таго, каб зрынуць новага фюрара.
- Апошнім часам, нягледзячы на хібы ва Украіне, у РФ не было чуваць аб гучных адстаўках або нават перастаноўках. Чаму?
- Усякая замена магчымая толькі тады, калі ёсць кандыдатура. На сённяшні дзень у Расеі кандыдатур няма. Да таго ж, даўней кожнае прызначэнне прыводзіла толькі да горшага выніку.
Глядзіце, прызначылі Лапіна - прарыў на Харкаўскім кірунку. Прызначылі Суравікіна - страцілі Херсон. Гэта значыць, штораз новае прызначэнне вядзе да яшчэ большага пагаршэння для расейцаў.
Нас, украінцаў, гэта задавальняе, а вось Пуціна, відаць, не вельмі. Таму цяпер ён пакінуў гэтых старых коней, якія баразну не псуюць. Праўда, яны і новую не правядуць, але яны яму зручныя, зразумелыя. Ён не шукае цяпер кагосьці лепшага, бо, па-першае, засталіся адны «паркетныя генералы», а, па-другое, ён разлічвае на лаяльнасць дзейных.
