Беларус купіў б/к Renault і прымусіў прадаўца аплаціць рамонт

Як у яго атрымалася?

У пачатку сакавіка пакупнік з Віцебска спецыяльна прыехаў за Renault Megane 2009 года да ІП у Менск. Паводле звестак Вярхоўнага суда, аўто абышлося яму ў 18530 рублёў. Радасць ад пакупкі была нядоўгай: ужо падчас дарогі дадому на прыборнай панэлі аўтамабіля загарэлася памылка няспраўнасці рухавіка. А на наступны дзень аўто і зусім не завялося. Яму ўдалося прымусіць прадаўца заплаціць нягледзячы на тое, што аўтамабіль быў не новым. Чаму суд стаў на бок пакупніка? Гэтае пытанне журналісты Onlíner адрасавалі юрысту.

Дыягностыка паказала няспраўнасць паліўнай сістэмы. Кошт рамонту - 2980 рублёў. Пакупнік накіраваў прадаўцу прэтэнзію з прапановай пакрыць выдаткі, бо аб нейкіх істотных дэфектах (недахопах), як сказана ў пазове, прадавец не паведамляў. Але адказу не было. Тады пакупнік наважыў звярнуцца ў суд. І там прынялі яго бок. Пастанова - спагнаць на карысць пакупніка 2980 рублёў, няўстойку ў суме 258 рублёў, 300 рублёў кампенсацыі маральнай шкоды і судовыя выдаткі ў суме 750 рублёў.

Аднак папярэдні ўладальнік аўтамабіля з такім рашэннем не пагадзіўся і падаў апеляцыю. Маўляў, пакупнік разумеў, што аўтамабіль не новы, пагадзіўся, што на момант продажу аўтамабіль быў у належным тэхнічным стане, жадання праверыць аўтамабіль на СТА не выказваў, а згодна з актам прыёму-перадачы не меў прэтэнзій да прадаўца.

Супрацоўнік ДКСЭ пацвердзіў, што няспраўнасць не магла ўзнікнуць пасля набыцця аўтамабіля. А довады аб тым, што пакупнік не захацеў правяраць аўтамабіль на СТА, ад адказнасці ІП не вызваляюць: у момант продажу машына была неналежнай якасці. У выніку апеляцыйны пазоў быў адхілены. Цяпер прадавец абавязаны выплаціць пакупніку амаль 4300 рублёў, у тым ліку няўстойку і кампенсацыю маральнай шкоды.

Каментарый юрыста

- Ёсць важны нюанс пры разглядзе падобных спраў аб кампенсацыі пасля пакупкі б/у аўтамабіля неналежнай якасці, - распавёў Onlíner Віталь Дакунаў, юрыст грамадскай арганізацыі ў абароне правоў спажыўцоў «На баку права». - Калі прадавец ІП (як у апісаным выпадку), то абавязак па даказванні таго, што тавар якасны, кладзецца не на пакупніка (фізічная асоба), а на прадпрымальніка. Менавіта ён павінен даказаць, што прадаў тавар належнай якасці, падаў усю паўнацэнную і праўдзівую інфармацыю аб стане аўтамабіля. Давесці гэта можна толькі экспертызай. У гэтай справе экспэрт прыйшоў да высновы, што няспраўнасць "не магла ўзнікнуць пасля набыцця аўтамабіля". Пакупнік меў права не толькі вярнуць выдаткаваную на рамонт суму або ліквідаваць недахоп, але і запатрабаваць скасаваць дамову, кампенсаваць маральную шкоду, няўстойку.

У выпадку, калі і пакупнік, і прадавец з'яўляюцца простымі фізічнымі асобамі, абавязак па даказванні кладзецца на пакупніка. У падобнай сітуацыі - пры выяўленні паломкі адразу пасля набыцця аўто - пакупнік павінен правесці экспертызу за свой кошт, пазней заплаціць дзяржпошліну ў суд. Там прызначылі б яшчэ адну незалежную экспертызу (ізноў мусіць заплаціць пакупнік). І ў выпадку калі б экспертызы пацвердзілі недахоп, аб якім прадавец не папярэдзіў (напрыклад, у аб'яве або ДКП), то суд з вялікай імавернасцю стаў бы на бок пакупніка. Гэтай магчымасцю беларусы карыстаюцца даволі рэдка. Відаць, таму, што далёка не ўсе пра яе ведаюць.