ЗСУ разціснулі «кляшчы» ў Пакроўскай «кішэні»
1- 11.11.2025, 8:42
- 21,694
Ваенны эксперт агучыў прагноз.
На Пакроўскім напрамку расійскія акупацыйныя войскі робяць стаўку на інфільтрацыю і ўдары па ўкраінскіх тылах і лагістычных маршрутах. Акрамя таго, вораг карыстаецца велізарнай колькаснай перавагай: тут і на іншых прыярытэтных участках фронту суадносіны сіл можа дасягаць 1:18. Чаму ворагу ўдаецца прасочвацца ў тылы ЗСУ? Праблема не толькі ў недахопе асабовага складу ў Сілах абароны Украіны, з-за чаго ўзнікаюць «брэшы» ў абароне, але і ў недастатковай колькасці супрацьпяхотных і супрацьмінных палёў.
Добрая навіна ў тым, што Сілы абароны здолелі разціснуць «кляшчы» варожага акружэння ў раёне Пакроўскай «кішэні», і гэта дазволіла ўкраінскім абаронцам перавесці подых. Але казаць пра сапраўдную стабілізацыю на гэтым участку яшчэ рана.
Акупацыйная армія вядзе бесперапыннае наступленне больш за два гады. Дзякуючы чаму гэта магчыма? Найбольшы рэсурс краіна-агрэсар атрымлівае за кошт даходаў ад продажу збожжа, нафты, газу, вугалю і ўгнаенняў у чатыры рэгіёны планеты – у Кітай, Індыю, Турцыю і шэраг краін ЕС. У гэтай сітуацыі найбольш эфектыўным сродкам скарачэння рэсурсу праціўніка застаецца знішчэнне яго аб’ектаў нафтаперапрацоўкі і здабычы газу.
Такое меркаванне ў эксклюзіўным інтэрв’ю OBOZ.UA агучыў ваенны эксперт Владислав Селезнев.
– Як вы ацэньваеце сітуацыю, што склалася цяпер на Пакроўскім, самым небяспечным напрамку? Паводле ацэнак аналітыкаў Інстытута вывучэння вайны, актыўнасць ворага там некалькі зменшылася. На вашу думку, ці можа гэта сведчыць пра пэўную тэндэнцыю, вельмі пазітыўную для нас, пра тое, што сілы ворага сапраўды пачынаюць вычэрпвацца?
– 86 баявых сутыкненняў за мінулыя суткі менавіта на Пакроўскім і Мірнаградскім напрамках, таму казаць пра значнае змяншэнне баевых дзеянняў я б не адважыўся. Так, на піку баявых сутыкненняў іх было пад сотню, але казаць пра істотнае змяншэнне баявых сутыкненняў не даводзіцца.
Лічу, што ў цяперашні час праціўнік працягвае назапашваць адпаведныя сілы, сродкі і рэсурсы для далейшых атак. У прынцыпе, мы з вамі павінны разумець, што ключавы фактар, які ўплывае на сітуацыю на полі бою, – гэта фактар рэсурсаў.
Так, праціўнік не мае магчымасці масава выкарыстоўваць у гарадской забудове бранятэхніку. Бо абарона, створаная ўкраінскімі дронаўодамі, цалкам пазбаўляе расіян перавагі ў гэтай кампаненце. Калі не адным дроном, дык дзясяткам, але любы танк у «сараі», з «мангаламі», з велізарнай колькасцю сістэм радыёэлектроннай барацьбы будзе пераўтвораны ў палаючы факел.

А гэта значыць, што праціўнік і далей будзе працягваць сваю тактыку інфільтрацыі на тэрыторыі Пакроўска і біць па нашых тылах, па нашых лагістычных маршрутах, мяркуючы, што такім чынам ён паступова выхалаціць нашы абарончыя магчымасці.
Сітуацыя на гэтым участку фронту застаецца надзвычай складанай. І гэтая складанасць абумоўленая не толькі інфільтрацыяй, але, у першую чаргу, спробамі праціўніка біць па нашых тылах. Тое, што мы часткова здолелі пашырыць, разціснуць кляшчы аператыўнага акружэння ў раёне Родынскага і ў населеным пункце Першае Траўня на паўднёвы захад ад Пакроўска, у пэўнай ступені дае нам магчымасць перавесці подых.
Але пра поўную стабілізацыю сітуацыі на гэтым участку фронту я б не рызыкаваў казаць, таму што велізарную колькасць рэсурсаў вораг перакінуў на гэты ўчастак фронту. Я бачыў розныя лічбы. Хтосьці кажа пра 100–110 тысяч расіян, хтосьці пра 170 тысяч. Зразумела, што аднамомантава гэтую армаду задзейнічаць немагчыма, таму што яны будуць літаральна асуджаныя ўкраінскімі дронамі, украінскімі артылерыйскімі снарадамі. Таму тая тактыка, якую мы цяпер назіраем, будзе заставацца ў тым жа фармаце, гэта значыць інфільтрацыя і ўдары па нашых тылах.
Я думаю, што найбольш складаная сітуацыя для нашых абаронцаў Мірнаграда. Дэ-факта баявыя дзеянні ў самім населеным пункце не вядуцца, але з-за вялікіх рызык з забеспячэннем нашага гарнізона, што дзейнічае на гэтым участку фронту, — а там задзейнічана падраздзяленне двух дэсанта-штурмавых брыгад Узброеных Сіл Украіны, — існуюць вельмі і вельмі сур’ёзныя рызыкі.
Шэраг ваенных экспертаў лічаць, што нашым абаронцам Мірнаграда было б нядрэнна ў межах манеўранай абароны адысці ад паўднёвых прыгарадаў горада і такім чынам скараціць лінію фронту, тым самым ушчыльніўшы нашы баявыя рубяжы і лінію абароны.

– Вы сказалі пра інфільтрацыю. Сапраўды вораг спрабуе прасочвацца ў нашу абарону. Дзякуючы чаму гэта наогул магчыма? Гэта недахопы нашых фартыфікацый, абаронных збудаванняў, недахоп асабовага складу ці нешта яшчэ?
– Я думаю, гэта комплексная праблема. Першая прычына — адсутнасць дастатковай колькасці асабовага складу. Паміж назіральнымі пастамі нашых Сіл абароны знаходзяцца даволі вялікія брэшы. Плюс асаблівасці вядзення баявых дзеянняў цяпер такія, што нашы рубяжы і пазіцыі робяцца схавана такім чынам, каб праціўнік іх не высачыў. Таму што любое падраздзяленне, якое выявіла сябе на мясцовасці, застаецца аб’ектам увагі расійскіх дронаўодаў, пілотаў, якія запускаюць КАБы, артылерыстаў. І да таго часу, пакуль яны гэтую пазіцыю не знішчаць, наўрад ці яны супакояцца. Таму схаванае размяшчэнне на мясцовасці часта вымушае нашых вайскоўцаў не праяўляць сябе на пазіцыях.
Цалкам магчыма, што акрамя недастатковай колькасці асабовага складу і разрэджанасці нашых назіральных пастоў і абаронных рубяжоў і пазіцый ёсць яшчэ і фактар недастатковых мерапрыемстваў у частцы інжынерных і фартыфікацыйных работ: у свой час было створана недастатковая колькасць супрацьпяхотных і супрацьмінных палёў. Ці, магчыма, праціўнік змог правесці мерапрыемствы па дэблакадзе гэтых рубяжоў у частцы знішчэння тых сродкаў, якія ўстанаўлівалі нашы інжынеры на гэтых напрамках.

Ну і, безумоўна, фактар татальнай колькаснай і матэрыяльна-тэхнічнай перавагі на гэтым участку фронту. У адкрытых крыніцах ёсць інфармацыя пра тое, што на прыярытэтных для праціўніка рубяжах і пазіцыях яго перавага можа дасягаць суадносін: на аднаго ўкраінскага — 14–18 расійскіх вайскоўцаў. Калі вайсковы падручнік кажа, што для таго, каб праціўнік меў перавагу на полі бою, яму дастаткова перавагі адзін да трох, дык уявіце, наколькі высокая шчыльнасць расійскіх сіл і сродкаў на прыярытэтных напрамках.
– Мы бачым, што вораг спрабуе актыўна дзейнічаць уздоўж вельмі пратяжнай лініі фронту на ўсходзе нашай краіны. Дэ-факта ён знаходзіцца ў стане наступлення з кастрычніка 2023 года, то-бок ужо больш за два гады. Як вы думаеце, наколькі яго хопіць рэсурсу і калі гэты рэсурс можа вычарпацца? Бо мы разумеем, што ідзе гаворка не толькі пра перавагу ў жывой сіле, пра якую вы сказалі, але гэтую жывую сілу неабходна нечым узброіць, забяспечыць тэхнікай і абмундзіраваннем і гэтак далей.
– Збожжа, нафта, газ, угнаенні, вугаль. Менавіта гэтыя складнікі Расійскай Федэрацыі актыўна вывозяцца за мяжу. Сумарна чатыры рэгіёны нашай планеты — Кітай, Індыя, Турцыя і некаторыя краіны Еўрапейскага Саюза — набываюць гэтую прадукцыю ў РФ на суму 550 мільярдаў долараў у год. Плюс ёсць і іншыя пакупнікі, чый аб’ём закупак расійскіх рэсурсаў значна меншы, але тым не менш рэсурсы ёсць. У прынцыпе, гэтых грошай дастаткова для таго, каб, як мінімум, тры гады весці поўнамаштабную вайну ў фармаце расійска-ўкраінскага супрацьстаяння.
Нядаўна я чытаў даследаванні ў адным з расійскіх Z-паблікаў. Яны вельмі нервуюцца з-за таго, што НАТА ў межах прэвентыўных мерапрыемстваў можа заблакаваць чатыры парты ў Балтыйскім моры. Усць-Луга, Кранштадт, Калінінград. Яны перажываюць, што могуць страціць да 150 мільярдаў долараў паступленняў у расійскі бюджэт з-за немагчымасці вывозіць марскімі гандлёвымі шляхамі тыя самыя расійскія рэсурсы.
Такім чынам, у расіян ёсць рэсурсы на вядзенне вайны. На жаль, сярод усіх санкцый, якія цяпер рэалізуюцца ў заходнім свеце, найбольш эфектыўнымі застаюцца «санкцыі» імя генерала Васіля Малюка. Нашы ўдары па расійскай нафтаперапрацоўцы, па здабычы газу, па транспартаванні газу. У Усць-Лузе таксама «прылятала».
Ключавы фактар, які дазваляе расіянам больш за два гады весці актыўныя наступальныя дзеянні, заключаецца ў своечасовым папаўненні расійскага бюджэту, большая частка якога накіроўваецца на фінансавае забеспячэнне расійска-ўкраінскай вайны.