«Ёсць выпадкі, калі кожны рубель чалавеку патрэбны»

У менскай рэстарацыі адбылася дзіўная гісторыя з гасцінцам, якая абудзіла сацсеткі.

Дырэктарка менскага рэстарацыі японскай кухні «Сакагучы» паскардзілася ў сацсетках на кліентаў, якія робяць вялікую замову, але не пакідаюць гасцінцы (а іх дзеці яшчэ і псуюць маёмасць установы). Пасля таго як гісторыя ў інстаграм-рахунку рэстарацыі прыцягнула ўвагу блогера «Мерзкий Кокобай», беларусы ўзяліся актыўна каментаваць сітуацыю, прычым меркаванні карыстальнікаў падзяліліся, піша «Зеркало». Крыху пазней рэстаратар апублікавала тлумачэнне, з якога вынікае, што апісаныя ёю гісторыі былі выдуманымі і «ніводзін рэальны госць не пацярпеў».

Рэстарацыя японскай кухні «Сакагучы» адкрылася ў сталічным жылым комплексе «Мінск Мір» летась. Яе суўладальніца Дар'я расказвала ў інтэрв'ю Relax.by, што шэф-кухар установы — японец з вялікім стажам, а рабіць стаўку тут планавалі не на сушы, а на традыцыйны японскі стрыт-фуд накшталт рамена і такаякі.

На выходных Дар'я апублікавала ва інстаграм-рахунку рэстарацыі гісторыю пра дзве кампаніі гасцей, якія зрабілі ва ўстанове вялікую замову і не пакінулі гасцінец. У першым выпадку гаворка ішла аб сям'і з трыма дзецьмі, якія прынеслі супрацоўнікам нямала клопатаў: падчас беганіны па зале «разбілі кубак, зламалі дэкарацыю, прывезеную з Японіі», і вымусілі іншых кліентаў пакінуць рэстарацыю праз шум. Паелі госці на 350 рублёў і пакінулі 0 гасцінца.

У другім выпадку восем дарослых адзначалі гадавіну і «займалі палову зала тры гадзіны». Пры гэтым госці атрымалі ад рэстарацыі бясплатныя купоны на дэсерты і іншыя прыемныя бонусы, напрыклад выйграныя ў латарэю прызы. Потым запатрабавалі падзяліць рахунак на 400 рублёў («гэта іх права, проста адцягнула афіцыянта на 15 хвілін»), а чаявых пакінулі 3,5 рубля («гэта значыць кожны чалавек нават па рублю не пакінуў»).

«Ёсць выпадкі, калі кожны рубель чалавеку патрэбны, вядома. Гэта не пра «павінен», проста я б пасля такога сэрвісу і падарунак не змагла б не пакінуць і сысці проста са словамі дзякуй», — рэзюмавала дырэктарка рэстарацыі.

Пасля таго як гісторыю змясціў у сябе ў тэлеграм-канале «Мерзкий Кокобай», туды пасыпаліся сотні каментароў беларусаў. Многія думаюць, што ўладальнікі ўстаноў і афіцыянты не маюць права патрабаваць ад гасцей гасцінцы, таму што абслугоўваць кліентаў - гэта звычайная праца, за якую ніхто не абавязаны дадаткова плаціць.

«Можа, яшчэ застацца вам дапамагчы посуд памыць?»

«Гасцінец - гэта асабістае жаданне і ўспрыманне госця. Калі пакінуў - дзякуй. Не пакінуў - таксама дзякуй, што прыйшоў».

«З нашымі коштамі і абслугоўваннем няма ніякага жадання пакідаць гасцінцы! Занадта дарагая гарбата!

«Пакідаць ці не пакідаць гасцінец - гэта справа кожнага. Але калі кампанія нанесла шкоду маёмасці рэстарацыі (няхай гэта будзе разбіты кубак або дэкарацыя) - яны павінны кампенсаваць шкоду».

«Усё павінна быць уключана ў рахунак. Я не павінен думаць, колькі ж зверху заплаціць за прадукты і сэрвіс, нідзе».

Ім пярэчаць з іншага лагера, кажучы, што гасцінец - асноўны заробак афіцыянта, а традыцыя іх плаціць склалася ўжо даўно і існуе ў многіх краінах:

«Тут усе спрабуюць даказаць, што гэта справядліва ці не, але гэта тое, што ёсць! Калі працуеш афіцыянтам - разумееш, што гасінец - гэта той даход, які ты атрымліваеш. Вы ўсё тут носіце настаўнікам кветкі на 1 верасня і цукеркі лекарам, гэта ж таксама культура?!»

«Калі ты ідзеш ва ўстанову і табе паказалі класны сэрвіс, але пры гэтым ты не пакідаеш гасцінца, зразумей, што ўсім начхаць ад тваіх 5-100 рублёў. Чалавек мільянерам не стане, проста на цябе будуць глядзець як на калгасніка, якім ты і з'яўляешся. Варта папрацаваць афіцыянтам - каб заўсёды пакідаць гасцінец!

Тым часам гісторыя развівалася ў сацсетках самой рэстарацыі - за гэтым сачыў партал Blizko.by. Дырэктарка установы ўдакладніла, што «гаварыла пра гасцінец не «заўсёды», а, вядома, у выпадку добрага сэрвісу».

- Гасцінец - гэта выбар кожнага і спосаб падзякі, калі ёсць за што дзякаваць, - дадала Дар'я, але падкрэсліла, што калі б заробкі афіцыянтаў і адміністратараў таксама закладвалася ў кошт меню, то цэны давялося б падвысіць «на 20% мінімум».

Пасля рэстаратарка і зусім патлумачыла, што апісаныя ёю гісторыі былі «выдуманымі гсіторыямі, а не рэальнай сітуацыяй» і «ніводны рэальны госць не пацярпеў».

Тым менш, паводле ейных слоў, такіх выпадкаў, калі афіцыянт увесь вечар вымушаны абслугоўваць толькі адзін вялікі стол, - «бясконцае мноства». А значыць, кліентам варта было б скінуцца хаця б па рублі з чалавека, каб аддзячыць супрацоўніку за сэрвіс.