«Трамп збіраецца абысціся з Лукашэнкам у венесуэльскім фармаце»
48- Тэлеграм-канал «Лісты да дачкі»
- 10.01.2026, 17:26
- 35,678
А Крамль ніякіх гарантый беларускаму дыктатару даць не можа.
І тыдня не прайшло пасля арышту Мадуры, а ўлады Венесуэлы вырашылі вызваліць 800 палітвязняў. Абсалютна добраахвотна, выключна дзеля міру і ў адпаведнасці з унутранымі гуманістычнымі перакананнямі. А не таму, што амерыканцы ім намякнулі, што аперацыю можна пры выпадку і паўтарыць.
Адразу пасля гэтага Трамп сказаў, што паўторная аперацыя ў Венесуэле не спатрэбіцца, таму што ўлады Венесуэлы канструктыўна супрацоўнічаюць па ўсіх нафтавых пытаннях.
І я хачу сказаць, што калі вызваленне 800 чалавек з турмаў — гэта такі выпадковы пабочны эфект вайны Трампа за венесуэльскую нафту, то часцей бы такіх пабочных эфектаў.
Гэта ж атрымліваецца практычна ідэальны варыянт вялікай здзелкі — надзяваеш наручнікі на аднаго гаранта, і 800 чалавек аказваюцца на свабодзе.
Бо новыя гаранты, якія пакуль засталіся ў Венесуэле, не хочуць, каб з імі зрабілі тое самае. Таму, у адрозненне ад кагосьці, гатовыя займацца гуманізмам зусім бяскарысліва.
Дык што венесуэльскі варыянт вялікай здзелкі атрымліваецца больш прасунуты, чым беларускі. Бо навошта плаціць больш, калі можна атрымаць усіх і адразу.
Зразумей мяне правільна, я не думаю, што Трамп збіраецца правярнуць вялікую здзелку ў венесуэльскім фармаце з беларускім мінаючым гарантам. Не паверыш, але мне асабіста гэтая думка ні разу нават у галаву не прыходзіла.
А вось самому мінаючаму гаранту яна, бачыш, у галаву прыходзіла. І за тыдзень так нікуды і не сышла. Вось калі я табе мінулы раз казаў, што арышт Мадуры зрабіў на мінаючага гаранта вялікае ўражанне, я і не ўяўляў, што яго ўразіла ледзь не да частковай страты сувязі з рэальнасцю.
А ўсё чаму? Бо тыдзень хтосьці трымаў гэтыя ўражанні ў сабе. А такія ўражанні ў сабе трымаць нельга. Усё адно не ўтрымаеш. Вось гаранта ў чацвер і прарвала.
Сказаў, што, па-першае, у яго ў стабільнасці такое быць не можа, бо не можа ніколі. Таму без гаранта стабільнасць не застанецца.
А па-другое, калі гаранта раптам не будзе, то стабільнасць усё роўна нікуды не дзенецца, бо ён, як у ваду глядзеў, два гады таму ўсё прадбачыў і пра ўсё паклапаціўся.
Мог бы, вядома, папярэдзіць сябра Мадуру, калі ўжо ўсё прадбачыў. Але, відаць, дружба дружбай, а стабільнасць у кожнага свая.
Карацей, не проста так мінаючы гарант усталяваў прамую астральную сувязь з іконай Божай Маці. Бо звонку ворагі, а ўнутры здраднікі. І як адзінокаму гаранту выжыць у гэтым бушуючым свеце, асабліва калі гарантыі і так мінаюць?
А Пуцін мінаючаму гаранту ніякіх гарантый больш гарантаваць не можа. Пуцін нават сваім танкерам нічога гарантаваць не можа. Раней ніхто не чапаў пуцінскія танкеры, бо ўсе баяліся непрадказальнай рэакцыі Расіі.
Але пасля таго, як Трамп зачапіў тры танкеры за апошнія два дні, рэакцыя Расіі аказалася вельмі прадказальнай. Прыблізна як у Макрона ў яго найгоршыя часы.
Дык што я хачу сказаць? Я хачу сказаць: не трэба злаваць дзеда. І калі амерыканскі дзядок прапануе вялікую здзелку па-добраму, то лепш пагаджацца, пакуль ён не перадумаў.
А то здзелка можа пайсці і па венесуэльскім фармаце. Для гэтага ж не абавязкова пасылаць верталёты. Тое, з чым не справіцца амерыканскі спецназ, можна зрабіць за вялікія амерыканскія долары.
І, дарэчы, у выпадку з мінаючым гарантам грошы могуць быць і не такімі ўжо і вялікімі. Бо хтосьці ўжо ўсіх дастаў. Нават сведкаў сваёй стабільнасці.
Тэлеграм-канал «Лісты да дачкі»