Цягнік Пінск—Мінск застряў пад Дзяржынскам без ацяплення
3- 10.01.2026, 11:22
- 7,398
Пасажырам пасля прыбыцця ў сталіцу дапамаглі людзі з сацсетак.
Беларусы распавядаюць у сацсетках, што гэтай ноччу пад Дзяржынскам затрымаўся цягнік Пінск—Мінск, усю дарогу ў ім не было ацяплення, людзі вельмі змерзлі і прасілі дапамогі — прывезці гарачую ежу і сустрэць пасажыраў, якія прыбылі з затрымкай, на мінскім чыгуначным вакзале, піша «Зеркало».
— Мінск! У Дзяржынску цяпер стаіць цягнік Пінск—Мінск. Усе вельмі змерзлі, без ацяплення, цяпер паедуць з лакаматывам. Просьба сустрэць людзей на мінскім чыгуначным вакзале з гарачай ежай і на машынах, — напісала адна з карыстальніц Threads у ноч на 10 студзеня.
— Едзем у хуткасным цягніку Пінск—Мінск. Сёння ён зусім не хуткасны з-за надвор'я. Выехалі ў 18.40, павінны былі прыбыць у Мінск у 22.39. Зараз 00.25, цягнік стаіць каля Дзяржынска ўжо гадзіну, чакаем лакаматыў, які прыедзе нас цягнуць. Сказалі чакаць яшчэ хвілін 30. Да гэтага таксама было некалькі доўгіх прыпынкаў па 20−30 хвілін. У цягніку ўсю дарогу няма ацяплення і гарачых напояў, не працуюць разеткі. Усе моцна змерзлі і вельмі стаміліся, — распавядала іншая пасажырка.
Паводле яе слоў, дадому ўдалося дабрацца на машыне а 2-й гадзіне ночы, лакаматыва яна чакаць не стала.
Яшчэ адна беларуска распавяла, што на заклік у сацсетках адгукнуліся і дапамаглі яе маме, якая ехала ў гэтым цягніку.
— У цягніку не было ацяплення, прыбылі глыбокай ноччу з затрымкай на некалькі гадзін. Грамадскі транспарт ужо не хадзіў, а таксі нельга было выклікаць з-за вялікага попыту і надворных умоў. Хтосьці напісаў пра гэта ў Threads, і людзі ў 2−3 гадзіны ночы паехалі на вакзал дапамагаць тым, хто прыбыў, дабрацца дадому! — падзялілася яна.
Паводле яе слоў, дзве дзяўчыны падвезлі яе маму да сталічнай Грушаўкі і не ўзялі грошай.
— Акрамя маёй мамы, адвезлі яшчэ людзей у Бараўляны. Дзяўчаты, спадзяюся, што вы гэта прачытаеце. Вялікі вам дзякуй за вашу дабрыню і вялікае сэрца! Хай ваша дабрыня вернецца вам у сто разоў, — дадала яна.
Карыстальнікі ў каментарыях пад гэтым постам выказвалі сваё захапленне суайчыннікамі:
«Мае любімыя беларусы».
«Калі я чытаю такое, жыць становіцца як бы лягчэй! Як добра, што ў свеце ёсць добрыя і адгуклівыя людзі! Але… Пакуль не адкрыеш каментары: «А што, вакзал не працуе?», «А што, не топяць?», «А дзе дворнікі і камунальнікі?», «А навошта жывёл пускаць у пад'езд» і г.д. Людзі! Што з вамі не так? Дзяўчаты, і ўсе, хто адгукнуўся на дапамогу, — малайцы! Рэспект усім, хто спяшаецца на дапамогу!»
«Беларусы адрозніваюцца адной цудоўнай рысай — людзі ўмеюць згуртоўвацца ў крызісныя моманты, бескарысліва ідуць на дапамогу адзін аднаму, і гэта ім прыносіць задавальненне».
«Не ўсё страчана, дзяўчаты, вы вялікія малайцы!»
«Бачыла гэты пост, нумар чаргі на таксі быў 66. І тут людзі пачалі пытацца, а ў колькі прыбудзе цягнік, калі прыязджаць. Тры гадзіны ночы, хай ім вернецца дабрыня ў сто разоў».
