«Абвінавачваюць іншых у тым, у чым самі вінаватыя»
1- 10.01.2026, 20:29
- 5,690
Пазіцыі Крамля аслаблі.
Першыя тыдні 2026 года ўжо адзначыліся шэрагам падзей: аперацыяй ЗША ў Венесуэле, новым вітком дыскусій пра размяшчэнне заходніх войскаў ва Украіне, а таксама затрыманнем ЗША нафтавых суднаў пад сцягам РФ.
Чаго чакаць у 2026 годзе? Аб гэтым «Тэлеграф» пагутарыў з Чыпам Чэпменам — брытанскім генерал-маёрам у адстаўцы, цяпер ваенным аналітыкам. За ягонымі плячыма — 33 гады кар’еры ў войску, якую ён завяршыў на пасадзе старэйшага вайсковага дарадцы Вялікабрытаніі пры Цэнтральным камандаванні ЗША ў Тампе, штат Фларыда.
Для Пуціна праблема ў тым, што ён не бачыць выхаду з вайны, у яго толькі два варыянты — перамога або параза, без трэцяй опцыі, напрыклад пайсці на саступкі?
— Я не бачу гатоўнасці да саступак.
Варта адзначыць, што Пуцін быў даволі маўклівы наконт венесуэльскага пытання. Маём прыклад сітуацыі, калі расіяне абвінавачваюць іншых у тым, у чым самі вінаватыя. Масква заявіла, што гэта акт узброенай агрэсіі, грубае парушэнне міжнароднага права і суверэнітэту Венесуэлы і небяспечны прэцэдэнт у міжнародных адносінах. Усё гэта датычыцца таго, што адбылося ў 2014 і 2022 гадах ва Украіне.
Рэакцыя РФ была хутчэй рыторычнай і дыпламатычнай, а не ваеннай, нягледзячы на тое, што ў яе існаваў вайскова-тэхнічны дагавор з Венесуэлай.
Цяпер, якім будзе вынік арышту «ценявога судна», што знаходзілася ў Паўночнай Атлантыцы? Гэта стане адным з ключавых фактараў. Ці дойдзем мы да этапу, апісанага ў дакладзе Хельсінкскай камісіі за 2024 год, прысвечаным аналізу адносін паміж Расіяй і ЗША? У ім сенатар-рэспубліканец ад Паўднёвай Караліны Джо Ўілсан адзначаў, што Трамп урэшце пабачыць няшчырасць Пуціна і ўсвядоміць: з ім немагчыма дасягнуць сапраўднай дамоўленасці, бо ён несумленны перамоўшчык.
У той жа час не думаю, што на гэтым этапе Пуцін выступіць з нейкім істотным адказам на ініцыятыву Кааліцыі ахвотных; раней ён заўсёды жорстка адхіляў любую ідэю прысутнасці заходніх войскаў ва Украіне.
Верагодна, ён будзе паводзіць сябе вельмі асцярожна, каб паглядзець, як будуць разгортвацца падзеі на працягу наступнага тыдня-двух, перш чым гаварыць па сутнасці. У Крамлі будуць заяўляць, што гэта пытанні, якія варта абмяркоўваць непублічна.
Пуцін — перад дылемай, бо за апошнія дзве тыдні яго пазіцыя ў пэўнай ступені аслабла з-за таго, што адбываецца.
— Сенатар ЗША Ліндсі Грэм заявіў, што Трамп даў зялёнае святло законапраекту пра другасныя санкцыі, якія вы згадвалі. Магчыма, гэта таксама можа стаць магутным сігналам з боку ЗША Расіі, што пара сядаць за стол перамоў?
— Зноў жа, сесці за стол не значыць заключыць угоду. Пуцін па-ранейшаму пераследуе вялікую стратэгічную мэту — вяртанне страчаных тэрыторый і сфер уплыву.
Ён не прызнае агульны прынцып суверэнітэту Украіны. Нават генерал Дэн Кейн (старшыня Аб’яднанага камітэта начальнікаў штабоў ЗША — Рэд.), калі яго летась спыталі на слуханнях у Сенаце, ці спыніцца Расія ва Украіне, даў вельмі просты адказ: «Я так не думаю».
Думаю, менавіта так і ёсць. У вялікіх стратэгічных катэгорыях Расія мысліць дзесяцігоддзямі, а не годам або двума.