«Лукашэнка выконвае свае абавязкі, не прыходзячы ў прытомнасць»
9- Тэлеграм-канал «Лісты да дачкі»
- 17.01.2026, 11:50
- 9,092
Асяроддзе дыктатара пачало пра нешта здагадывацца?
У чацвер некаторыя экстрэмісты звярнулі ўвагу, што ў той момант, калі старшыня «палаты» Ігар Сяргеенка Сяргеенка прымаў разам з гарантам, у якога мінае тэрмін, кадры, старшыня Сяргеенка навучаў сваіх падапечных «дэпутатаў» фінансавай граматнасці.
То бок літаральна ў тыя самыя хвіліны зусім ідэнтычныя Сяргеенкі ў розных частках горада кожны займаўся сваімі ўласнымі дзяржаўнымі справамі.
Ну і я тут бачу чатыры магчымыя тлумачэнні. Па-першае — містычнае. То бок старшыня Сяргеенка адзін, але існуе ў двух асобах. Няма ніякіх двух Сяргеенак, а ёсць дзве яго нераздзельныя іпастасі.
Другое — канспіралагічнае. У старшыні Сяргеенкі ёсць двайнік, каб яму было прасцей выконваць адказныя дзяржаўныя абавязкі.
Трэцяе — строга навуковае. У выніку збою мультысусвету здарыўся разрыў у тканіне рэальнасці, адбылося сумяшчэнне дзвюх сусветаў, і квантавыя двайнікі Сяргеенкі супалі па фазе. Звычайная справа, няма пра што гаварыць.
Ну, а чацвёртае тлумачэнне, зусім неверагоднае, палягае ў тым, што хтосьці хлусіць. Сяргеенка адзін і ніякай квантавай заблытанасцю ён не пакутуе. Затое некаторыя сведкі стабільнасці найбліжэйшага звяна пакутуюць ад сіндрому Пінокіа. То бок хлусіць любяць, але не ўмеюць.
Містычнае тлумачэнне мы з табой нават абмяркоўваць не будзем, бо гэта не па-хрысціянску. Каму мог спатрэбіцца двайнік аднаго пажылога старшыні, я не магу сабе ўявіць нават найсмялейшай фантазіяй.
Як чалавек навуковага складу розуму, я, канешне, схіляюся да трэцяга тлумачэння. Бо яно адкрывае перад сучаснай навукай бязмежныя перспектывы. Але калі б раптам адбылося зліццё сусветаў, то за два дні мы, апроч раздваення Сяргеенкі, заўважылі б і іншыя прыродныя феномены.
І атрымліваецца, што, калі мы адкінулі немагчымае, чацвёртае тлумачэнне, якое засталося, і ёсць правільным, якім бы неверагодным яно ні здавалася.
Каротка кажучы, хтосьці схлусіў. І мы нават ведаем, хто канкрэтна. Бо сведкі стабільнасці найбліжэйшага звяна рэгулярна імітуюць свайму гаранту бурную дзейнасць. Ну, а што ім застаецца, калі ў гаранта ўжо нават самастойна імітаваць не атрымліваецца?
Таму імітаваць даводзіцца іншым. І чым далей, тым часцей. Звычайная, дарэчы, з’ява для развітай стабільнасці. Калі пасля доўгай і працяглай хваробы гарант выконвае свае абавязкі, не прыходзячы ў прытомнасць.
І я хачу табе сказаць, што ў святле гэтых нанава адкрытых феноменаў словы сакратара Вольфовіча пра тое, што ён гатовы ўзяць на сябе клопаты аб стабільнасці, гучаць ужо трошкі трывожна.
Я маю на ўвазе для гаранта, у якога мінае тэрмін. Бо згодна з завяшчаннем, якое склаў гэты гарант, сакратар Вольфовіч можа ўзяць на сябе клопаты аб стабільнасці толькі ў выпадку гвалтоўнай смерці гаранта.
А калі ў гаранта гарантыі ўсё адно мінаюць, то пра ўласныя гарантыі трэба, канешне, паклапаціцца загадзя. Бо з гадамі стабільнасць у гаранта, у якога мінае тэрмін, стабільней не становіцца.
Тэлеграм-канал «Лісты да дачкі»