7 студзеня 2026, Серада, 5:04
Падтрымайце
сайт
Сім сім,
Хартыя 97!
Рубрыкі

Крэмль усё менш давярае Кадыраву

Крэмль усё менш давярае Кадыраву

Кіраўнік Чачні пачынае выходзіць з-пад кантролю Пуціна і расійскіх спецслужбаў.

Нядаўна расійскія медыі заявілі пра шпіталізацыю кіраўніка Чачні Рамзана Кадырава напярэдадні пасяджэння Дзяржаўнага савета РФ, якое праходзіла пад старшынствам дыктатара і ваеннага злачынцы Уладзіміра Пуціна. Інфармацыю са спасылкай на крыніцы ў атачэнні Кадырава пакуль варта ўспрымаць асцярожна і дачакацца афіцыйнага пацвярджэння. Нельга выключаць, што падобныя ўкіды з'яўляюцца часткай інфармацыйна-псіхалагічнай аперацыі, якую свядома запускае яго каманда. Мэта такіх інсінуацый — гульня на апярэджанне і зніжэнне рызык негатыўных сцэнароў, у тым ліку адхілення Кадырава ад пасады або нават яго фізічнай ліквідацыі.

Паказальна, што толькі цягам 2025 года ўжо па меншай меры тройчы з'яўляліся паведамленні пра яго шпіталізацыю, крытычны стан здароўя або падрыхтоўку пераемніка. У гэтым кантэксце цалкам верагодна, што цяперашняя хваля інфармацыі з'яўляецца спробай прыцягнуць увагу да сітуацыі і стварыць засцерагальнікі супраць магчымых радыкальных дзеянняў у дачыненні да яго. Да моманту з'яўлення пацверджаных звестак усё гэта застаецца элементамі інфармацыйна-псіхалагічных аперацый, а не ўсталяванымі фактамі.

Разам з тым нельга ігнараваць палітычны кантэкст. Апошнія заявы Кадырава, у прыватнасці адносна расійскага генералітэту, выклікалі значны рэзананс у расійскіх медыях і вострую негатыўную рэакцыю сярод расійскіх нацыяналістаў — менавіта той аўдыторыі, на якую ў значнай ступені абапіраецца дыктатура Пуціна. Таму, хутчэй за ўсё, гаворка пра тое, што Кадыраў усведамляе магчымыя варыянты далейшых дзеянняў як з боку сілавых структур, у прыватнасці прадстаўнікоў арміі, так і непасрэдна з боку самога расійскага дыктатара.

Больш за тое, яго актыўнасць усё часцей выклікае адкрытае раздражненне ў расійскім грамадстве. У прыватнасці, ідзе гаворка пра працэсы фактычнай ісламізацыі Расійскай Федэрацыі, а таксама пра кампанію вакол таго, які менавіта аб'ект павінен быць адлюстраваны на расійскіх банкнотах, дзе каманда Кадырава актыўна прасоўвала ўласны варыянт. Такія ініцыятывы не могуць не выклікаць негатыўнай рэакцыі як сярод шырокіх слаёў насельніцтва, так і перадусім сярод расійскіх сілавікоў.

Тым больш, што пазіцыя Кадырава апошнім часам усё больш дэманструе элементы палітычнай самастойнасці. Ён спрабуе пазіцыянаваць сябе не проста як рэгіянальнага лідара, а ледзь не як аўтаномнага палітычнага дзеяча. Прычым апошнія візіты Рамзана Кадырава ў Саудаўскую Аравію і Аб'яднаныя Арабскія Эміраты яскрава сведчаць пра яго імкненне заручыцца міжнароднай падтрымкай, перадусім па лініі вядучых мусульманскіх краін. Такія дзеянні ўжо выходзяць за межы звычайнай рыторыкі і ўказваюць на прамую пагрозу для рэжыму Пуціна.

У тым жа кантэксце варта разглядаць і адкрыта дэманстратыўную гісторыю з Адамам Кадыравым — хвалю яго ўзнагароджанняў і публічнае пазіцыянаванне як магчымага пераемніка. У той жа час нельга ігнараваць той факт, што Кадыраў у пэўным сэнсе працягвае ладзіць Пуціну. Менавіта дзякуючы падкантрольным яму сілавым структурам Крэмлю ўдаецца ўтрымліваць кантроль над надзвычай праблемным рэгіёнам Паўночнага Каўказа — ідзе гаворка не толькі пра Чачню, але і пра суседнія рэспублікі. У гэтым сэнсе Кадыраў застаецца ключавым інструментам стабілізацыі, што часткова нівелюе сцэнары яго неадкладнай фізічнай ліквідацыі.

Такім чынам, пытанне далейшага лёсу Кадырава пакуль канчаткова не вырашана. Менавіта ў гэтай супярэчлівасці Крэмль і перадусім расійскія спецслужбы могуць бачыць патэнцыйную пагрозу для стабільнасці рэжыму.

У такім кантэксце абмеркаванне магчымых пагаршэнняў стану здароўя Кадырава і паведамленні пра яго фізічны стан, нават калі яны сапраўды ініцыяваныя яго ўласнай камандай, не змяняюць галоўнага пытання. Нават у выпадку яго замены ключавым застаецца тое, наколькі расійскія сілавыя структуры змогуць і надалей эфектыўна кантраляваць Чачню і суседнія з ёй рэспублікі.

Цалкам верагодна, што ў выпадку рэалізацыі сцэнару замены Крэмль зробіць стаўку на абсалютна кіраваную асобу — напрыклад, на кагосьці з найбліжэйшага атачэння Кадырава, у прыватнасці на Адама Дэлімханава або іншага прадстаўніка, цесна звязанага з расійскімі спецслужбамі. Такая асоба была б палітычна несамастойнай і пазбаўленай уласных амбіцый, у адрозненне ад самога Кадырава. Менавіта таму выключаць падобнае развіццё падзей пакуль не варта.

Дзмітрый Снягірэў, «Главред»

Таксама сачыце за акаўнтамі Charter97.org у сацыяльных сетках