Паслясмак Венесуэлы
8- Пятро Андрушчанка
- 4.01.2026, 18:59
- 10,876
Стары свет ужо не вернецца.
Вонкава — маланкавая сілавая аперацыя ЗША, змена ўлады і затрыманне Мадура. Карцінка, якая на імгненне стварае ілюзію вяртання ў свет, дзе існавалі правілы, межы і адказнасць для дыктатараў. Дзе «сусветны паліцэйскі» караў не па выгадных артыкулах Крымінальнага кодэкса, а за знішчаныя краіны.
Але гэта не вяртанне. Гэта пацвярджэнне. ЗША не аднавілі стары сусветны парадак — яны канчаткова зафіксавалі яго разбурэнне. Мадура будуць судзіць не як дыктатара, а як Эскобара. Не за знішчаную Венесуэлу, а за наркатрафік. Сігнал просты: цяпер дастаткова заключыць правільнае пагадненне — па бяспецы, наркотыках або нафце — і пытанні маралі знікаюць.
Для Крамля гэтая гісторыя больш балючая, чым здаецца. Венесуэла была не проста саюзнікам, а апорнай кропкай расійскага ўплыву ў Лацінскай Амерыцы, каналам працы з Кубай і Нікарагуа і адначасова пляцоўкай капіталізацыі інвестыцый у нафтавыя праекты. Пасля Сірыі гэта другая за кароткі час страта вялікай энергетычнай зоны. Кантракты на дзесяткі мільярдаў, уключаючы PDVSA, пераходзяць пад амерыканскі кантроль разам з самім энергетычным сектарам.
Асобнай рызыкай становяцца магчымыя сведчанні Мадура пра «шэрыя» фінансавыя схемы, гандаль зброяй і наркатрафік. Тут важна не тое, што будзе даказана, а тое, што гэты важэль цяпер існуе.
Не менш небяспечны інфармацыйны эфект. Хуткая і выніковая аперацыя ЗША без страт непазбежна нараджае параўнанне з «СВА». Для расійскай унутранай павесткі гэта таксічна і патрабуе агрэсіўнай кампенсацыі прапагандай, мілітарызацыяй і дэманстратыўным культам сілы.
Падзеі ў Венесуэле ўзмацняюць і ўнутрыэлітную напружанасць у Расіі. Пытанні лаяльнасці, страх здрады і асабістай бяспекі выходзяць на першы план. Пасля Арменіі, Ірана і Сірыі становіцца зусім зразумела: Масква больш не здольная рэальна абараняць саюзнікаў. Яе прастора ўплыву сціскаецца, а роля ўсё больш зводзіцца да перыферыі чужых стратэгій.
Мінус для свету відавочны: ЗША не вярнулі правілы — яны легалізавалі свет без іх.
Плюс для нас не менш відавочны: Расія страціла значна больш, чым «добрыя адносіны» з Трампам. Яна страціла яшчэ адну ілюзію ўласнай вагі, яшчэ адзін пункт апоры і яшчэ адзін кавалак будучыні.
Стары свет ужо не вернецца. Але ў новым — у Расіі становіцца ўсё менш месца.
Пятро Андрушчанка, Telegram