Лукашэнка наступіў сабе на горла

Маўчанне дыктатара красамоўнае.

Выступаючы на Божае Нараджэнне ў праваслаўным храме, Аляксандр Лукашэнка ані словам не згадаў пра венесуэльскія падзеі. Хаця звычайна ён выкарыстоўвае наведванне царквы ў гэтае свята для каментарыяў на вострыя палітычныя тэмы. Цяпер сусветная тэма № 1 — захоп і дастаўка на суд у ЗША Нікаласа Мадура, якога Лукашэнка называў сваім сябрам. Але пра гэта — маўчок, піша палітычны аналітык Аляксандр Класкоўскі на «Позірку».

І гэта маўчанне звычайна гаварлівага кіраўніка Беларусі красамоўнае. Ён асцерагаецца.

Кіраўнік Беларусі наступіў на горла ўласнай песні

Антызаходняя рыторыка, і перадусім бічаванне драпежніцкага амерыканскага імперыялізму, заўсёды была фірмовым стылем Лукашэнкі. На гэтай глебе, дарэчы, ён калісьці зблізіўся з папярэднікам Мадура — Уга Чавесам.

Цяпер нават дэмакратычная публіка прызнае, што аперацыя ЗША ў Венесуэле — так, вытанчаная ў чыста вайсковым плане — парушыла нормы міжнароднага права. Але Лукашэнка гэтым разам трымае паўзу.

Ён выдатна разумее, што патрабаванне вярнуць Мадура ў Каракас і аднавіць яго на пасадзе прэзідэнта, абнародаванае ад імя міністра замежных спраў Беларусі Максіма Рыжанкова і яго расійскага калегі Сяргея Лаўрова, — усяго толькі недарэчная, бяссільная трасяніна паветра.

Сябра Нікаласа надоўга пасадзілі за краты, яму ўжо не дапаможаш. Дык навошта наражацца на непрыемнасці?

Таму пакуль Лукашэнка абышоўся мінімумам: па гарачых слядах, 3 студзеня, яго прэс-сакратар Наталля Эйсмант паведаміла ў трэцяй асобе, што яе бос «катэгарычна асуджае акт амерыканскай агрэсіі» супраць Венесуэлы. Для Вашынгтона гэта камарыны піск.

Ну і яшчэ 6 студзеня, на цырымоніі прывядзення да прысягі суддзяў Канстытуцыйнага і Вярхоўнага судоў, кіраўнік кінуў фразу: «І вось апошнія падзеі ў нашай дружалюбнай Венесуэле, вось дзе Канстытуцыйны суд адыграў сваю ролю і прыняў жорсткія рашэнні».

Мелася на ўвазе, аднак, механічная пастанова часова перадаць абавязкі кіраўніка дзяржавы віцэ-прэзідэнтцы Дэлсі Радрыгес. Якую, дарэчы, Дональд Трамп ужо строга папярэдзіў, што калі тая «не будзе паступаць правільна, яна заплаціць вельмі высокую цану, магчыма, нават вышэйшую, чым Мадура».

Вось вам грубы імперыялістычны дыктат, умяшанне ў справы суверэннай краіны, тым больш дружалюбнай да Мінска. Але палкі аблічальнік імперыялізму Лукашэнка наступіў на горла ўласнай песні. Прычына зразумелая — не хочацца зацямняць перспектыву «вялікай здзелкі» з Трампам.

Ці дапаможа ікона супраць чужаземнага спецназу?

7 студзеня кіраўнік толькі пажадаў, каб падораная ім храму ікона дапамагала бачыць «нейкіх патэнцыйных нашых праціўнікаў». Што ж, шчыра кажучы, сёння лепш разлічваць на радары і іншыя сучасныя сродкі выяўлення ворага.

А вось да надзейнасці гэтых сродкаў беларускага і расійскага вытворчасці пасля аперацыі супраць Мадура — вялікія пытанні. Амерыканцы хутка і спрытна падавілі венесуэльскую супрацьпаветраную абарону, пры тым што над яе стварэннем і ўмацаваннем Масква і Мінск працавалі не адзін год.

Яшчэ нядаўна, у лістападзе мінулага года, беларуская дэлегацыя ў Каракасе на пасяджэнні рабочай групы па ваенна-тэхнічным супрацоўніцтве паміж дзвюма краінамі намячала «новыя вектары» ў гэтай сферы. Цяпер пра іх давядзецца забыць. І ўвогуле рэпутацыі як расійскага, так і беларускага ВПК нанесена вялікая шкода. Цяпер многія ў свеце задумаюцца, ці варта набываць іх сродкі СПА, а таксама іншую зброю.

ЗША падчас гэтай аперацыі прадэманстравалі, што іх узбраенне і тэхніка значна больш сучасныя. Гэта, дарэчы, да пытання пра «тэхналагічны суверэнітэт», які так прапаведуюць у Расіі і Беларусі. Насамрэч гэтыя саюзнікі адсеклі сябе ад шэрагу перадавых заходніх тэхналогій.

У прыватнасці, паводле звестак The New York Times, амерыканскія спецназаўцы, што бралі Мадура, мелі абсталяванне, якое ў літаральным сэнсе дазваляла бачыць праз сцены. Лукашэнка ж упавае на ікону. Ну-ну.

А наколькі баяздольная беларуская армія?

Жарты жартамі, але ў кіраўніка Беларусі цяпер — сур'ёзная падстава задумацца над тым, наколькі надзейная яго сістэма СПА. І ўвогуле — наколькі баяздольная беларуская армія. Бо ў ёй, як і ў расійскай, моцныя традыцыі паказухі. Што ведае і сам галоўнакамандуючы.

Успамінаецца, як, нагрянуўшы ў маі 2024 года з інспекцыяй на Цэнтральны камандны пункт ВПС і войскаў СПА, ён дбайна дапытваўся, ці сумленна была арганізавана праверка дзяжурных сіл гэтага роду войскаў. Вядома, генералы з самым сур'ёзным выглядам адказвалі: ёсць!

Але вось маніторынгавая група «Беларускі Гаюн» паведаміла ў той жа дзень, што падобныя па характары мерапрыемствы ўжо праводзіліся не раз, пачынаючы з лютага. Выснова была такая: «Атрымліваецца, што беларускія вайскоўцы амаль тры месяцы рэпеціравалі «праверку дзяжурных сіл», каб сёння прадэманстраваць яе Лукашэнку».

Ды і з дронам, што ляцеў у ліпені мінулага года над Мінскам у бок рэзідэнцыі Лукашэнкі, яго ваякі, не сказаць каб вытанчана, разабраліся: «пасадзілі», калі памятаеце, на жылы дом.

Ёсць і іншая падстава для разважанняў. Шэраг экспертаў мяркуе, што амерыканцы для поспеху аперацыі яшчэ і падкупілі венесуэльскіх вайскоўцаў.

Вядома, ЗША наўрад ці надумаюцца прапаноўваць мяшкі долараў міністру абароны Віктару Хрэніну або сакратару Савета бяспекі Аляксандру Вольфовічу.

Але тое, што ў многіх беларускіх чыноў у пагонах мазгі прарасійскія, бачна няўзброеным вокам. І хто ведае, чый бок яны зоймуць у нейкі крытычны момант.

У цэлым на венесуэльскім прыкладзе мы бачым, што ў свеце зноў пачынае панаваць грубае права моцнага. Лукашэнка па натуры сам бязлітасны. Але ён зусім не ў той вагавой катэгорыі, што Трамп або Пуцін. Таму беларускаму дыктатару сярод больш крутых мужыкоў можа быць не надта ўтульна.

Вы можаце падтрымаць сайт Charter97.org наступным чынам:

РАЗЛІКОВЫ МУЛЬТЫВАЛЮТНЫ РАХУНАК ДЛЯ АХВЯРАВАННЯЎ:

Назва банка: Bank Millennium S.A.
Адрас: ul. Stanislawa Zaryna, 2A, 02-593, Warszawa
IBAN: PL97116022020000000216711123
SWIFT: BIGBPLPW
Імя ўладальніка рахунку: Fundacja “KARTA ‘97”
рызначэнне аплаты: Darowizna na cele statutowe

Звязацца з намі можна праз адрас charter97@gmail.com