14 красавiка 2024, Нядзеля, 4:14
Падтрымайце
сайт
Сім сім,
Хартыя 97!
Рубрыкі

«Сказала, што я не мужык, таму што не настойваў на поўнай аплаце»

27
«Сказала, што я не мужык, таму што не настойваў на поўнай аплаце»

Беларусы расказалі пра першыя спатканні, якія пайшлі не паводле плану.

Беларускія мужчыны даказалі, што жыццё можа быць не горшым за сюжэт камедыйнага сіткома – асабліва калі рэч тычыцца першых спатканняў.

Сайт nashaniva.com апублікаваў гісторыі беларусаў пра рамантычныя сустрэчы, якія пайшлі не паводле плану.

«Ты такі скнара»

Антон: «Запрасіў калегу на спатканне. Сустрэліся ў кавярні: размаўлялі, абмяркоўвалі боса і планы на адпачынак. Усё было добра. Калі прынеслі рахунак, я пацягнуўся па гаманец, але яна прапанавала сама за сябе заплаціць. Вядома, пярэчыць я не стаў – падумаў, што яна феміністка і гэтым магу закрануць яе пачуцці. Разлічыліся. Як сышоў афіцыянт, яна выпаліла, што не думала, што я такі скнара. Сказала, што я не мужык, бо не настойваў на поўнай аплаце. Перавёў ёй грошы на картку і на гэтым паставіў кропку».

«Слала паведамлення кожныя 30 секундаў»

Сяргей: «Пазнаёміліся з дзяўчынай у Tinder, пару дзён перапісваліся, а потым надумалі сустрэцца ў рэстарацыі. Спатканне ішло выдатна: яна шмат жартавала, расказвала гісторыі з жыцця. Зрэшты, часам праскоквалі дзіўныя “званочкі”: дзяўчына была крыху нервовай, часта перабівала, задавала няёмкія пытанні афіцыянтам, аднак гэта я спісаў на хваляванне. У канцы вечару я падвёз яе да дома, мы міла развіталіся і пастанавілі сустрэцца яшчэ раз.

Самае цікавае пачалося на наступны дзень. Яна слала паведамленні кожныя 30 секундаў: пыталася, як справы, чым я займаюся, скідала мемы і карцінкі. Я быў на працы і не мог так часта адказваць. У нейкі момант яна напісала: “Усё з табой зразумела. Сказаў бы адразу, што не хочаш са мной размаўляць”, – і кінула ў блок. Шчыра кажучы, у гэты момант я адчуў палёгку».

«Моўчкі пайшоў»

Ігар: «У “рэкамендацых” інстаграма наткнуўся на старонку прыгожай брунэткі. Пачалі размаўляць у дырэкце. Праз пару дзён яна даслала паведамленне, маўляў, “сяджу ў бары, калі не заняты, прыязджай да мяне”. Прыехаў. Бачу, мая паненка ўжо нападпітку. Сказала, што святкуе пятніцу, заказала шмат усяго, а гаманец пакінула дома і ёй патрэбен нехта, хто закрые рахунак. Я моўчкі сышоў».

«Другога такога спаткання проста не вытрымаю»

Стас: «Шпацыравалі ў парку, расказвалі адно аднаму пра свае захапленні. Калі размова зайшла пра любімыя фільмы, дзяўчына назвала той, пра які я нават не чуў. Да канца вечару яна расказвала пра сюжэт і ўнёсак гэтай карціны ў сусветную культуру. Мае спробы мякка перавесці тэму ігнараваліся.

Шчыра кажучы, лекцыя была нуднай. Паразважаўшы, я падумаў, што другога такога спаткання проста не вытрымаю».

«Як жа я здзівіўся…»

Арцём: «Рэч была позняй восенню. Я ўсё прадумаў: сустрэў яе з працы, павёў вячэраць. Потым мы пашпацыравалі, а калі змерзлі, пайшлі піць глінтвейн. Мне здавалася, што ў нас здарыўся канэкт і мы сустрэнемся яшчэ раз.

Як жа я здзівіўся, калі падчас развітання яна падбадзёрвальна паляпала мяне па плячы і сказала: “Напэўна, мужчыны – гэта не маё”. На наступны дзень я запісаўся да псіхолага».

Напісаць каментар 27

Таксама сачыце за акаўнтамі Charter97.org у сацыяльных сетках