13 студзеня 2026, aўторак, 21:01
Падтрымайце
сайт
Сім сім,
Хартыя 97!
Рубрыкі

Звяржэнне Мадура нанесла ўдар па Кубе, Кітаі, Расіі і Іране

Звяржэнне Мадура нанесла ўдар па Кубе, Кітаі, Расіі і Іране

Венесуэла доўгі час будавала «нафтавую дыпламатыю».

На працягу больш як двух дзесяцігоддзяў венесуэльская нафта служыла не столькі таварам, колькі інструментам знешняй палітыкі. З канца 1990-х гадоў улады краіны выбудавалі сістэму двухбаковых саюзаў, у межах якой пастаўкі сыравіны ішлі па-за традыцыйнымі рыначнымі механізмамі — праз крэдыты пад нафту, бартар і палітычныя пагадненні, піша Euronews (пераклад — сайт Charter97.org).

За прэзідэнцтва Уга Чавеса энергетычная дыпламатыя стала асновай знешняй палітыкі. Нафта пастаўлялася на льготных умовах у абмен на паслугі, фінансаванне і палітычную падтрымку. Гэта мадэль абапіралася на высокія цэны і магчымасці дзяржаўнай кампаніі PDVSA, але з цягам часу прывяла да заняпаду галіны і росту залежнасці ад абмежаванага кола партнёраў.

Куба атрымлівала венесуэльскую нафту ў абмен на медыцынскія і іншыя прафесійныя паслугі. Хоць аб'ёмы паставак скараціліся, залежнасць Гаваны ад гэтага рэсурсу застаецца высокай, а перабоі сур'ёзна б'юць па эканоміцы вострава.

Кітай стаў ключавым фінансавым партнёрам, прадастаўляючы крэдыты, забяспечаныя нафтай. Выплаты ажыццяўляліся пастаўкамі сыравіны, што забяспечвала Пекіну стабільны доступ да рэсурсаў і ўмацоўвала яго пазіцыі ў рэгіёне. Сёння на Кітай прыпадае да 95% экспартнай выручкі Венесуэлы, хаця доўг Каракаса перад Пекінам перавышае 10 млрд долараў.

Расія выбудоўвала супрацоўніцтва найперш з геапалітычных меркаванняў. Удзел расійскіх кампаній у нафтавых праектах суправаджаўся дыпламатычнай і ваеннай падтрымкай, аднак эканамічная выгода саступала палітычным мэтам.

Іран актывізаваў сувязі з Венесуэлай на тле санкцый. Краіны наладзілі непразрыстыя схемы абмену нафтай, палівам і тэхналогіямі, дзейнічаючы па-за межамі афіцыйных рынкаў.

Амерыканская аперацыя стала сур'ёзным ударам па эканамічных інтарэсах саюзнікаў Каракаса. Для Кубы гэта азначае рызыку далейшага скарачэння льготных паставак паліва, што наўпрост пагражае энергабалансу краіны і пагаршае сацыяльна-эканамічны крызіс. Кітай, які ўклаў мільярды долараў у нафтавыя праекты і крэдыты пад гарантыі паставак сыравіны, сутыкаецца з няпэўнасцю вяртання даўгоў і магчымай стратай доўгатэрміновых кантрактаў. Узмацненне амерыканскага ўплыву абмяжоўвае доступ Пекіна да рэсурсаў і зніжае яго стратэгічную прысутнасць у рэгіёне.

Расія страчвае важны геапалітычны плацдарм у Заходнім паўшар'і. Кантроль ЗША над нафтасектарам Венесуэлы падрывае сумесныя праекты і пазбаўляе Маскву аднаго з інструментаў ціску на Вашынгтон. Для Ірана сітуацыя азначае звужэнне каналаў абыходу санкцый — абмен нафтай, палівам і кампанентамі становіцца больш рызыкоўным і затратным.

Напісаць каментар

Таксама сачыце за акаўнтамі Charter97.org у сацыяльных сетках