The Atlantic: Чаго хацела апазіцыя ў Венесуэле?
2- 6.01.2026, 3:32
- 7,920
Захоп Мадура стаў кульмінацыяй шматгадовых намаганняў.
Амерыканскія ўдары па Каракасе і захоп дыктатара Нікаласа Мадура сталі кульмінацыяй шматгадовых намаганняў венесуэльскай апазіцыі, якая дамагалася знешняга ўмяшання. Аднак пасля пачатку аперацыі многія з тых, хто заклікаў да рашучых дзеянняў ЗША, рызыкуюць апынуцца на ўзбочыне палітычнага працэсу, піша The Atlantic (пераклад — сайт Charter97.org).
У ноч на суботу па ваенных аб'ектах у Каракасе былі нанесеныя ўдары, у выніку якіх, паводле звестак крыніц, загінулі дзясяткі людзей. Неўзабаве пасля гэтага Мадура і ягоная жонка былі затрыманыя і вывезеныя ў ЗША. Для мільёнаў венесуэльцаў гэта стала момантам катарсісу: лідар, які асацыюецца з рэпрэсіямі, эканамічным калапсам і масавай эміграцыяй, быў усунуты.
Лідарка апазіцыі Марыя Карына Мачада вітала аперацыю, заявіўшы, што «час свабоды надышоў». Раней яна адкрыта выступала за сілавы сцэнар і актыўна лабіравала ідэю амерыканскага ўмяшання, у тым ліку праз сувязі з дзяржаўным сакратаром ЗША Маркам Рубіа. Аднак у суботу прэзідэнт ЗША Дональд Трамп публічна паставіўся да яе пагардліва, заявіўшы, што яна «не карыстаецца павагай у краіне», і даў зразумець, што рэальная ўлада на пераходны перыяд будзе падзеленая паміж ЗША і віцэ-прэзідэнткай Мадура Дэлсі Радрыгес.
Шмат хто з апазіцыянераў прызнае сумнеўную прававую аснову аперацыі, але лічыць яе непазбежнай. «Мы не мелі раскошы выбару», — кажуць актывісты, указваючы на правал пратэстаў, выбараў і міжнароднага ціску за апошнія гады.
Тым не менш будучыня Венесуэлы застаецца пад пытаннем. Палітвязні па-ранейшаму ў турмах, ключавыя фігуры былога рэжыму захоўваюць уплыў, а апазіцыя, дабіўшыся жаданага ўмяшання, пакуль не атрымала гарантый удзелу ў фармаванні новай улады.