Уладзімір Вайновіч: З гэтага гімна ўсё пачалося

Расея магла пайсці іншым шляхам.

Знакаміты расейскі пісьменнік Уладзімір Вайновіч у эфіры «Эхa Москвы» распавёў пра выбар, перад якім стаяў Пуцін, калі стаў прэзідэнтам:

К.Ларына: - Я хацела спытаць. Для вас вось якае самае галоўная было скрыжаванне? Можа быць, нейкі момант гістарычны, які мы прапусцілі, дзе магло б усё пайсці па-іншаму.

В.Вайновіч: - Гэта 99-ы год, канец 99-га года. Ці, магчыма, 2000-ы. Я думаю, што, калі прыйшоў да ўлады наш прэзідэнт, у яго быў выбар. Выбар быў надзвычай просты, бо яму трэба было падштурхнуць. Ну, народ у нас быў гатовы да іншага шляху. Але ён звярнуўся да гэтых замшэлых нейкіх ветэранаў прыкладна майго ўзросту і старэйшых. Ён спытаўся ў іх, ці жадаюць яны спяваць гэты гімн перароблены, як у Акуджавы пінжак у песні пра перароблены пінжак. Значыць, шмат разоў перароблены. Калі б ён спытаў - «Глінку будзеце спяваць?», Яны б сказалі - «Вядома». Яны б спявалі Глінку. А з гэтага гімна ўсё пачалося. І пайшлі мы, пайшлі, пайшлі вось у адваротны бок невядома навошта.

А калі б пайшлі ў іншы бок, то ён быў бы вялікім рэфарматарам. Ён быў бы толькі вялікім рэфарматарам, бо невялікія рэформы не маглі б быць. Вялікім рэфарматарам, пакінуў бы след у гісторыі, пайшоў бы з гонарам, перайшоў бы на іншую працу, можа быць, узначаліў бы...

В.Дымарскі: - ААН.

У.Вайновіч: - ААН узначаліў бы. Атрымаў бы Нобэлеўскую прэмію. І мы пляскалі б ад такога развіцця падзей. Але пайшло...

В.Дымарскі: - А пайшло ўсё так, як у кнізе Вайновіч «2042».