Лукашэнку ўжо зусім ні ў што не ставяць

Пуцін не зможа абараніць свайго саюзніка.

Паўгода таму замест таго, каб «не злаваць дзеда», украінцы пачалі яго пужаць (https://charter97.org/ru/news/2026/5/31/686067/). Прычым, чым далей, тым менш сябе стрымліваючы. Ад напамінаў пра лёс Мадура да парад прыгледзецца да перспектыў пасля ўкраінскага ўдару па Маскве. Асабліва злавесна прагучалі публічныя словы Зяленскага пра непублічныя даручэнні, якія ён даў украінскай разведцы ў дачыненні да беларускага кіраўніцтва. Недарма пасля гэтых слоў Лукашэнка папрасіўся на сустрэчу да Зяленскага.

Але міністр замежных спраў Украіны Андрэй Сыбіга сказаў, што ва Украіны ёсць з кім размаўляць. А размаўляць з Лукашэнкам Украіне няма пра што. Бо гэта для сваіх тэлевізараў Лукашэнка — гігант геапалітычнай думкі і бацька шматпалярнай дэмакратыі. А для Украіны ён — ніхто. Не лічачы, вядома, таго, што ваенны злачынец, якому яшчэ давядзецца адказаць за марш на Кіеў і ракеты, што ляцелі з Беларусі.

Дык запалохванні — гэта, здаецца, ужо трошкі пройдзены этап. Бо пужалі яго для таго ж, дзеля чаго раней стараліся не злаваць: каб не мець другога фронту другі раз за вайну. Але калі ад дзеда ўсё адно нічога не залежыць, то і пужаць яго таксама бескарысна. Затое можна не саромецца ў выказваннях. Што ўкраінскія ўлады і робяць з усё большым задавальненнем. Бо перспектыва адкрыцця беларускага фронту цяпер палохае Лукашэнку значна мацней, чым яна палохае Украіну.

Уласна, не падобна, каб гэтая перспектыва ўвогуле палохала ўкраінскія ўлады. Беларуская армія ў цяперашнім стане ў прынцыпе не прыстасаваная да вайны. Каб беларускай арміі хапіла хоць бы на тры дні, у краіне трэба правесці мабілізацыю. Але калі правесці ў краіне мабілізацыю і раздаць беларусам зброю, тады і сам Лукашэнка можа не пратрымацца і трох дзён.

У Расіі лішняй арміі для беларускага фронту дакладна няма. Расіі не хапае войска і на тыя фронты, што ўжо ёсць. Расійскай і беларускій армій можа хапіць на тое, каб спрабаваць тэрарызаваць памежжа дробнымі дыверсійнымі групамі. Але, улічваючы ўмацаванні, якія там збудавалі за апошнія гады, гэты тэрор абыдзецца ім даражэй.

Днямі сакратар бяспекі Аляксандр Вольфовіч сказаў, што за тыдзень у Беларусь заляцела 116 украінскіх дронаў. Пры гэтым, паводле слоў сакратара Вольфовіча, некаторыя заляталі не проста так, а з мэтай пашкодзіць беларускую памежную інфраструктуру.

Спецыялісты Інстытута вывучэння вайны лічаць, што такімі заявамі рыхтуецца глеба, каб аднавіць удары па Украіне з тэрыторыі Беларусі. Бо Пуцін лічыць, што яму патрэбная эскалацыя. А гэта — адзіны від эскалацыі, які ён можа сабе дазволіць.

Смерць Кашчэя

Але калі Пуцін і Лукашэнка сабе такое дазволяць, тады Украіна можа дазволіць сабе ў дачыненні да беларускіх уладаў наогул усё, што заўгодна.

Камандуючы Сіламі беспілотных аперацый Украіны Роберт (Мадзяр) Броўдзі ужо папярэдзіў, што на тэрыторыі Беларусі вызначана 500 першачарговых мэтаў для ўкраінскіх удараў. Але не аднымі беспілотнікамі. Калі беларускія ўлады ўвязуцца ў вайну, украінская разведка можа многае сабе дазволіць у дачыненні да кіраўніцтва Беларусі, прычым знаходзячыся ў юрыдычна і маральна бездакорнай пазіцыі. Паводле прынцыпу: «А мы ж вас папярэджвалі».

Беларуская стабільнасць трымаецца, пакуль яе не чапаюць. На колькі гэтай стабільнасці хопіць, калі хтосьці ўсё ж такі зачапіць, — пытанне рыторычнае. У сэнсе: не праверыш — не даведаешся. Але, здаецца, нават сам Лукашэнка не верыць, што стабільнасці яму хопіць надоўга. І ва ўкраінскіх уладаў ёсць прамы сэнс гэта праверыць.

Прынята казаць, што перамены ў Беларусі могуць адбыцца пасля перамен у Расіі. Я заўсёды лічыў гэты тэзіс памылковым. Вось якраз наадварот — перамены ў Расію могуць прыйсці з Беларусі.

Лукашэнкаўская Беларусь — самае слабае звяно пуцінскай Расіі. А дзе тонка, там і трэба рэзаць. Жадана было б, вядома, рэзаць, не дачакаўшыся перытанітаў. Але што ўжо цяпер? Трэба рэзаць, калі пацыент не можа супраціўляцца.

Бо, з аднаго боку, абараніць свайго саюзніка Пуцін не зможа. Пуцін не змог абараніць ніводнага саюзніка. Няма ніякіх прычын, чаму Лукашэнка павінен стаць выключэннем з гэтага правіла. А з другога боку, страта яшчэ і Беларусі запусціць такія працэсы ў Расіі, якія пуцінскаму рэжыму будзе цяжка перажыць. Асабліва калі пры гэтым Масква перастане быць мірным горадам у далёкім тыле.

Праўда, можа быць і іншае тлумачэнне. Проста Лукашэнку ўжо зусім ні ў што не ставяць.

Андрэй Бранішэўскі, planbmedia.io

Вы можаце падтрымаць сайт Charter97.org наступным чынам:

РАЗЛІКОВЫ МУЛЬТЫВАЛЮТНЫ РАХУНАК ДЛЯ АХВЯРАВАННЯЎ:

Назва банка: Bank Millennium S.A.
Адрас: ul. Stanislawa Zaryna, 2A, 02-593, Warszawa
IBAN: PL97116022020000000216711123
SWIFT: BIGBPLPW
Імя ўладальніка рахунку: Fundacja “KARTA ‘97”
рызначэнне аплаты: Darowizna na cele statutowe

Звязацца з намі можна праз адрас charter97@gmail.com