Нават пакістанцы адмовіліся працаваць на БелЖД
Прапанаваныя заробкі не зацікавілі мігрантаў.
Цікавае працягненне атрымала гісторыя з працоўнымі мігрантамі з Пакістана. Цяпер у іх, як высветлілася, мае патрэбу БелЖД.
Аднак пакуль знайсці супрацоўнікаў не атрымалася. Мігранты не хочуць ехаць у Беларусь, каб атрымліваць 950 рублёў заробку, а рэкрутынгавая фірма так і адказала на запыт чыгуначнікаў, маўляў, вашыя стаўкі недастатковыя для матывацыі.
«Філін» абмеркаваў з прадпрымальнікам і блогерам Аляксандрам Кныровічам, чаму прапанова беларускага боку так і не знайшла водгуку ў відавочна патрэбуючыхся замежнікаў.
— Тут хачу адзначыць, што шукаюць мігрантаў на пазіцыі самага простага персаналу — мыйшчыкаў, прыбіральшчыкаў — усё ж не машыністаў, што ўжо добра, — адзначае Аляксандр Кныровіч. — Але пры гэтым для іх патрабуюць заробак мінімум 1500 рублёў «чыстымі» на рукі, плюс адпаведныя даплаты за перапрацоўкі і звышурочныя, магчымасць якіх таксама павінна быць гарантаваная наймальнікам.
Акрамя таго, наймальнік павінен будзе аплаціць паслугі рэкрутынгавага агенцтва, кампенсаваць транспартныя выдаткі, а затым забяспечваць пражыванне прыбылых работнікаў, іх суправаджэнне, медстрахоўкі, пры неабходнасці — паслугі перакладчыкаў і г.д.
А ў каго былі фантазіі, што пакістанец сам заплаціць за білет, потым купіць медстрахоўку і ўсё астатняе пералічанае? Хто вырашыў, што гэтыя бедныя людзі, гатовыя ехаць у Беларусь, настолькі багатыя, каб усё гэта аплаціць?
І тое, што рэкрутынгавая кампанія выстаўляе рахунак за свае паслугі, абсалютна нармальна. Гэта праца.
І разлікі правільныя. Гэтым людзям трэба не проста даць 1500 рублёў на рукі, але яшчэ і кампенсаваць усе выдаткі. Адпаведна, кожны такі работнік абыдзецца нават даражэй за 1500 рублёў.
Чаму не знайсці проста за такі заробак беларусаў, якія ведаюць мову, добра адаптаваныя і ўжо жывуць у гэтым горадзе?
Але, зусім відавочна, як мы ўжо неаднаразова казалі, ідэя з пакістанцамі працаваць не будзе, бо ім прапануюць настолькі нізкія заробкі, якія яны і ў сваім Пакістане зарабляюць.
— А навошта іх увогуле шукаць, ды яшчэ з такімі складанасцямі?
— Тут можа быць дзве, прычым зусім розныя прычыны. Па-першае, сапраўды сітуацыя з рабочымі рукамі на БелЖД можа настолькі моцна пагоршыцца.
Але можа быць і іншае. Гэта можа быць хітрая мясцовая чыноўніцкая гульня. А менавіта зверху ўзнікла ідэя — давайце вырашаць кадравую праблему за кошт пакістанцаў.
Кіраўнік асобна ўзятай кампаніі, нават той, дзе, магчыма, не хапае работнікаў, разумее, што ніякія некваліфікаваныя пакістанцы сітуацыю не выратуюць, а толькі пагоршаць.
Але каманда зверху паступіла, і яе ніхто не адмяняў. Паспрабуй пакажы, што ты не згодны выконваць — гэта цяпер проста небяспечна.
Лепш выканаць і выканаць літаральна, каб атрымаць чаканы вынік і даць справаздачу, маўляў, зрабілі, як прасілі, але не выйшла.
І вось гэты кіраўнік піша ў кадравае агенцтва: знайдзіце мне кагосьці на 980 рублёў. Там усё разумеюць, выкатваюць яму рахунак, каб ён на сто адсоткаў напісаў адмову, бо ў яго ёсць штатны расклад, і ён не можа паставіць 1500 рублёў замест 980, не кажучы ўжо пра дадатковыя выдаткі.
Прадказальна, што пасля такой перапіскі прадпрыемства проста адмовіцца ад паслуг агенцтва і ад саміх пакістанцаў. Аднак на выпадак праверкі ён якраз гэтую перапіску і прадставіць.
— То бок гэта імітацыя, так званая італьянская забастоўка чарговай «геніяльнай ініцыятывы»?
— Сапраўды так. Судзячы па тым, як выглядае гэта перапіска, не думаю, што на БелЖД усе ідыёты, якія не разумеюць, што за 300 долараў ніякія пакістанцы да іх не паедуць.
Вельмі магчыма, яны проста прынялі правілы гульні, загадзя ведаючы вынік, каб пакласці ў тэчку паперу, якая стане абярэгам на выпадак, як сказаў, праверкі.
— Мы ўжо думалі, што ўсе забылі пра пакістанцаў, вы нават неяк сказалі, што тэма хутка перайдзе ў анекдот «Як мы чакалі 150 тысяч пакістанцаў». Больш за тое, рынак працы больш-менш стабілізаваўся і ўжо не трэба столькі рабочых. Чаму гэтая тэма ўзнікае зноў?
— Была дадзена каманда, яе ніхто не адмяняў. І Лукашэнка сам тыдзень таму чарговы раз вярнуўся да гэтай тэмы, падпісаўшы закон аб супрацоўніцтве з Пакістанам у сферы працы і працаўладкавання.
Гэты дакумент якраз і «накіраваны на развіццё супрацоўніцтва па накіраванні і працаўладкаванні ў Беларусь кваліфікаваных пакістанскіх работнікаў і членаў іх сем’яў».
То бок тое, што на рынку працы напружанне сапраўды змяншылася, гэта зусім відавочна, але бюракратычны працэс запушчаны.
— Дык чаму яго не адмяніць?
— Хто яго пасмее адмяніць — гэта ж была ідэя Лукашэнкі? Мяркую, усё проста само сыдзе ў твань і забудзецца, але афіцыйна спынена не будзе.