«Гучыць дзіка, але гэта звыклая рэакцыя для суседняга Мардору»
5- 22.07.2026, 11:02
- 4,348
Ці змянілі ўдары па расійскіх складах перавагі беларусаў?
Беларусы ўнутры краіны распавялі «Салідарнасці», якімі маркетплэйсамі карыстаюцца і ці змянілася іх стаўленне да Wildberries пасля ўкраінскіх удараў.
З мінулых выходных Украіна мэтанакіравана атакуе лагістычныя склады расійскага маркетплэйса Wildberries. І справа не толькі ў адплаце за ўдары па ўкраінскай «Новай пошце», але і ў выкарыстанні WB для забеспячэння расійскай агрэсіі.
Лагістычныя аб’екты ў Тамбове і Падмаскоўі, што трапілі пад удар, маюць значэнне для мільёнаў расіян, якія аддаюць перавагу заставацца «па-за палітыкай». І не толькі для іх. Паводле апытанняў, у апошнія некалькі гадоў Wildberries з’яўляецца найбольш вядомай і папулярнай пляцоўкай для анлайн-пакупак беларусаў, а ў бягучым годзе пляцоўку прызналі дамінантам на нацыянальным узроўні.
Ці змянілі ўдары па расійскіх складах перавагі беларусаў? Якімі маркетплэйсамі часцей карыстаюцца нашы суайчыннікі і ў чым бачаць іх мінусы і плюсы? Суразмоўцы, імёны якіх змененыя намі ў мэтах бяспекі, распавядаюць пра свой досвед.
«Абавязковы пункт для мяне: ніякай перадплаты»
— Увесь час, колькі карыстаюся маркетплэйсамі, старалася выбіраць тавары толькі з аплатай пры атрыманні, — кажа жыхарка абласнога цэнтра Юля. — Бо калі прыходзіць не той памер, колер ці якасць, або яшчэ неяк тавар не падыходзіць ці прадавец мудруе — з вяртаннем уласных грошай на Wildberries заўсёды была, як бы мякчэй сказаць, працяглая і нервовая эпапея. Ва ўсякім разе, у мяне.
А ўжо цяпер — гэта абавязковы пункт для мяне: ніякай перадплаты. Няма таго, што я шукаю, на Wildberries — ну добра, закажу на Ozon, або на Oz.by, на «21 веку», дый, Божа, нават у «Е-дастаўцы» пашукаю! Тэхніку выдатна падбіраць і параўноўваць характарыстыкі на Onliner, адзенне, асабліва дзіцячае, — на «Куфары». Але рызыкаваць сваімі грашыма больш не буду. Раніцай — крэслы, увечары — грошы, толькі так.
Што да майго стаўлення да Wildberries, так, яно змянілася. Па-першае, я пачала заўважаць накруткі: калі яшчэ год-два таму было адназначна танней замаўляць на маркетплэйсе, дык цяпер зусім не абавязкова, у крамах часта тыя ж цэны, а ты «узяў у рукі — маеш рэч»: адразу паглядзеў, памацаў, праверыў, падыходзіць гэта ці не.
Па-другое, усё часцей узнікалі пытанні і да тэрмінаў, і да якасці, і да працэдуры вяртання: навошта мне гэтая галаўная боль, калі можна крыху больш пачакаць, але купіць у іншых нармальныя рэчы, якія не давядзецца вяртаць?
Пасля прылётаў па расійскіх складах стала чытаць больш інфармацыі, чаму і як. І ўзнікла выразнае адчуванне: так, там поўна тавараў падвойнага прызначэння, для вайсковых, і так, уладальнікі бізнесу пра гэта ведалі, таму і ўнеслі пункт пра адмову ад адказнасці, калі раптам «прыляціць».
А я жорстка супраць вайны, не збіраюся падтрымліваць яе ні словам, ні адным рублём. Дык што цяпер адчуваю дзіўную сумесь зласліўнай радасці і палёгкі, што змагла зрабіць канчатковы выбар.
«Заказваць будаўнічыя матэрыялы або мэблю з дастаўкай у райцэнтр выходзіла танней, чым на любым мясцовым рынку»
— Ох, вы проста па адрасе трапілі з пытаннем, — усміхаецца Марыя, жыхарка аднаго з раённых гарадоў Беларусі. — Бо я, калі можна так сказаць, «маркетплэйсаголік». Карысталася, карыстаюся і (спадзяюся, ніякіх глабальных блакіровак інтэрнэту ў нашай краіне не здарыцца) буду карыстацца.
Я замаўляла на «Аліку» (AliExpress) шмат усяго, пакуль не пачаліся дзіўныя целарухі ўладаў, памятаеце гэтыя ідэі: урэзалі бязмытныя пасылкі да 22, здаецца, еўра і да 10 кг.
Колькі гадоў таму бязмытны парог падвысілі, але мне ўжо было не надта цікава, хіба што муж узрадаваўся і зноў пачаў заказваць нейкія штукі для рыбалоўства, мадэлявання і іншых сваіх хобі.
Потым карысталася Joom, таксама кітайская платформа, нейкую драбязу замаўляла, якой у нас было або не знайсці, або каштавала непрыстойных грошай у параўнанні з якасцю.
Паспрабавала Lamoda, але там для мяне ў асноўным было «дарага і недарэчна», «Куфар» — сапраўдная палачка-выручалочка, калі трэба прыладкаваць або знайсці на кароткі час б/у рэчы, асабліва дзіцячыя.
21vek.by — таксама вельмі карысная для нас штука, заказваць у іх будаўнічыя матэрыялы або мэблю з дастаўкай у райцэнтр выходзіла танней і зручней, чым купляць на любым мясцовым рынку.
І ведаеце што? Я нават маркетплэйсам «Белпошты» неяк карысталася. Надзвычай нязручная штука, мусіць сказаць. Адзін раз звязалася з імі, купіла і адправіла бабулі лупу для чытання — і потым зусім забыла пра іх існаванне.
«Трачу на гэтыя пакупкі роўна столькі, колькі магу сабе дазволіць страціць»
— Я як карысталася маркетплэйсамі, так і далей буду, — пагаджаецца з папярэдняй удзельніцай апытання мінчанка Варя. — Пастаянна замаўляю розную драбязу, у пошуках якой шкода траціць час і сілы на абыход крамаў і рынкаў.
Што я маю на ўвазе? Напрыклад, ручнічкі для кухні, пакрывала, гаспадарчыя тавары, шторку для ваннай (на маркетплэйсе — 6 рублёў, а ў нас на «Заходнім» рынку — 12), канцылярыю, бытавую хімію.
Раней я таксама актыўна карысталася Joom, там былі «плюшкі» для пастаянных карыстальнікаў: налічвалі бонусы, за якія ты мог выбраць сабе бясплатныя тавары — кшталту алоўка для вачэй, прыхопкі на кухню або нешта падобнае. Драбяза, а прыемна. Больш за тое вам скажу: камплект спартыўнай бялізны, якую я купіла ў «кітайцаў», дагэтуль у добрым стане.
Літаральна ў пятніцу замовіла на Wildberries шчыльны блакнот для медыцынскай карткі дачкі (а вы ведалі, дарэчы, што картка — уласнасць паліклінікі, але заводзіце вы яе самі?). Раней такія рэчы можна было знайсці ў «Белсаюздруку», цяпер працуючыя кіёскі яшчэ паспрабуй знайдзі, а на анлайн-платформе — калі ласка, у некалькіх варыянтах, з шчыльнымі лістамі, з магчымасцю падклейваць аналізы. Вось заўтра павінны даставіць, пакуль без затрымак.
Яшчэ мне падабаецца іх сервіс, калі могуць даставіць дадому для прымеркі — з малымі дзецьмі вельмі зручна. Хоць памятаю, што была цэлая хваля злоўжыванняў і адмоваў, і хацелі ўвогуле скасаваць гэтую опцыю, але, здаецца, пакінулі.
Навіны адносна Wildberries я, шчыра кажучы, не манітору. Калі нешта не даставяць і не вернуць грошы — тады буду перажываць, а пакуль трачу на гэтыя пакупкі роўна столькі, колькі магу сабе дазволіць, калі што, раптам, страціць.
Хоць магу ўявіць стан беларускіх прадпрымальнікаў, у якіх у літаральным сэнсе згарэлі грошы на расійскіх складах. Але як спажыўца мяне гэта пакуль не закранула.
«Нізкая якасць, «дешман», як у маім дзяцінстве казалі»
Улад з прыгарада сталіцы распавядае «Салідарнасці» пра свой досвед:
— Я наогул не карыстаюся Wildberries. Як па мне — вельмі нізкая якасць, «дешман», як у маім дзяцінстве казалі. Ведаю, што яго дзяўчаты пераважна любяць, бо можна выбраць пасляаплату, пры атрыманні перамераць усё ад душы і пакінуць толькі патрэбнае.
Але мой асноўны выбар — Ozon, да яго няма пытанняў па асартыменце і якасці, суб’ектыўна, выбар таго ж корму для катоў, што мы пастаянна заказваем, куды большы. 1–2 разы літаральна за ўвесь час затрымлівалі пасылкі, астатняе ўсё ў тэрмін.
Ведаю, многія мае знаёмыя яшчэ любяць Onliner, але для мяне гэта заўсёды быў хутчэй каталог і навіны, чым пляцоўка для пакупак.
Таксама магу пахваліць «Куфар» — калі прытрымлівацца элементарных правілаў бяспекі, каб не трапіць на вуду ашуканцаў і не заплаціць за неісны тавар, там можна знайсці ўсякага цікавага. У маім выпадку, напрыклад, гэта былі галаўныя ўборы: я збіраю калекцыю з розных краін — ад тубетэйкі да сомбрэра.
І яшчэ шэкелі. Была ў мяне ідэя-фікс прыдбаць 10 шэкеляў (старых, манетай), каб пакласці ў кашалёк і на просьбы прыяцеляў пазычыць грошай адказваць словамі з анекдота: «на, вось табе 10 шэкеляў і супакойся». А потым у працэсе высветлілася, што на нашы грошы гэта зусім не так мала, як я думаў (смяецца). Кошт калекцыйнай манеткі можа даходзіць да 30 рублёў. Дык што цяпер у мяне гэта хутчэй доўгатэрміновая інвестыцыя на чорны дзень, чым сувенір.
«Гучыць дзіка, што пасля прылётаў па некалькіх складах Wildberries не прыпыніў працу»
— Я карыстаюся Wildberries, — кажа мінчанка Любоў. — Прычым нярэдка заказы афармляю якраз на РФ: туды рэгулярна ездзяць на вахты мой муж і брат. І адзначыла для сябе, што на расійскі адрас, пераважна, выходзіць танней — у нас, відаць, накручваюць за дастаўку да рэгіянальных складаў.
Але сказаць, што гэта проста самая любімая і зручная для мяне платформа, не магу. Заўсёды адкрываю некалькі старонак і параўноўваю. Плюс муж аформіў нейкую зніжкавую карту ў Ozon — з ёй бывае танней. А мне тое ўсё роўна — арыентуюся толькі на водгукі і цэны, каб не трапіць упросак.
Асноўным бяру драбязу — напрыклад, маскітную сетку на дачу, цяпер вось металічныя прышчэпкі для парніка, бо ў краме яны даражэй і жудаснай якасці, пластык вельмі хутка зламаўся. А некаторую драбязу я нават не ўяўляю, дзе шукаць афлайн — у інтэрнэце гэта прасцей і зручней: на любы густ і кашалёк, тут і цяпер можна выбраць, замовіць і расслабіцца.
Часам, бывае, паддаюся цікаўнасці — калі трапляюцца рэчы з разраду «вытанчаныя кітайцы прыдумалі такое, пра што я раней і не падазравала».
Так, летась замовіла стык для сметанковага масла — змазваць формы для выпечкі і не расходаваць лішні тлушч, а яшчэ гранатачысцілку (за 35 гадоў жыцця ўвогуле пра такое не чула раней), артапедычныя ўстілкі спецыяльна для красовак, арганайзер для правадоў.
Для мяне, вядома, гучыць дзіка, што пасля прылётаў па некалькіх складах Wildberries не прыпыніў працу, а толькі заклікаў і далей карыстацца іх паслугамі. Але ў астатнім рэакцыя ўжо звыклая для суседняга Мардору: ніякіх кампенсацый нікому, ніякага спачування прадаўцам і сваякам загінулых, працягваць рабіць бізнес, быццам нічога асаблівага не адбылося.
Наступствы болей за ўсё ўдараць па звычайных людзях, дробных прадпрымальніках (уздыхае).
Думаю, што мы пераключымся на Ozon, кітайскія платформы або нашы беларускія, каб не падтрымліваць нават ускосна гэты людаедскі спосаб заробку.