Міхаіл Драпаты: Я не прывык быць другім нумарам

Як залаты медаліст стаў галоўнакамандуючым ЗСУ.

Галоўнакамандуючы Узброенымі сіламі Украіны, генерал-маёр Міхаіл Драпаты у дзяцінстве выхоўваўся ў сям’і дзядулі і бабулі па матчынай лініі. Пра гэта, а таксама пра сваю мару стаць вайскоўцам ён расказаў на пачатку лютага 2022 года ў інтэрв’ю Цензор.НЕТ, але рэдакцыя апублікавала гэтую размову толькі напрыканцы ліпеня 2026 года.

«Гэта інтэрв’ю было запісана 8 лютага 2022 года для кнігі пра народных герояў. Больш за тое, яно нідзе не публікавалася. Тады, напярэдадні паўнамаштабнага наступу, мы з Міхаілам Васілевічам гаварылі пра яго шлях на вайне з 2014 года, пра сітуацыі, у якіх ён, без перабольшвання, вывеў з акружэння сотні людзей, пра яго сям’ю і Украіну. Гэтая размова дазваляе лепш зразумець, які чалавек 21 ліпеня быў прызначаны прэзідэнтам Украіны новым галоўнакамандуючым Узброеных сіл Украіны», — адзначыла рэдакцыя.

Пра вайсковую кар’еру

«Да вайны я і падумаць не мог, што ўсё гэта са мной адбудзецца. Шчыра скажу, за званні і пасады не толькі плацілі, але і сувязі працавалі. Да вайны я думаў паступіць ва ўніверсітэт на аператыўна-тактычны факультэт, скончыць яго і служыць дзесьці ў штабе брыгады — максімум», — расказаў ён.

Драпаты прызнаўся, што марыў пра вайсковыя званні, але быў рэалістам.

«Думаў, што гэтага не дасягну. Але сталася, як сталася. Вайна — гэта, вядома, заўсёды бяда, негатыў — гэта чалавечыя жыцці, спусташэнне. Але вайна раскрывае чалавечы патэнцыял — і кіраўнікоў, і падначаленых», — патлумачыў ён.

Скончыў школу з залатым медалём

«Прыкладна ў сёмым–восьмым класе я адчуў у сабе імкненне да лідарства, да першынства, да пастаяннага самаўдасканалення, хацеў быць першым, быць найлепшым. Скончыў школу з залатым медалём, Харкаўскі інстытут танкавых войскаў таксама з адзнакай, аператыўна-тактычны ўзровень з адзнакай і аператыўна-стратэгічны — таксама», — распавядаў Драпаты.

Пра свой характар

«Я не прывык, не хачу і не жадаю быць другім нумарам. Разумееце, пра што я кажу? Калі ўжо служыў у 58-й брыгадзе, зразумеў, што такое доўг і адказнасць службовай асобы — камандзіра брыгады, што гэта значыць, калі табе падпарадкоўваецца брыгада. Калі такі механізм функцыянуе на ўсе сто працэнтаў, калі ты бачыш свой уклад і ўклад калектыву — гэта вынік выканання баявых задач, аднаўлення баяздольнасці і ўсяго астатняга, — дадаў тады будучы галоўнакамандуючы. — Для мяне важна паказваць найлепшы вынік. Так склалася ў жыцці, у мяне такі характар».

Пра бацькоў

Паводле слоў Драпатага, калі ён вырашыў стаць вайскоўцам, гэта засмуціла яго маці, якая працавала настаўніцай гісторыі ў Камянцы-Падольскім Хмяльніцкай вобласці.

«У восьмым класе ў мяне была мара паступіць у Харкаўскі інстытут танкавых войскаў. Я гэта зрабіў, — расказаў ён. — Маці, даведаўшыся, што я хачу стаць вайскоўцам, была засмучаная».

Драпаты падчас інтэрв’ю падкрэсліў, што яго выхоўвалі дзядуля і бабуля па матчынай лініі.

«Бацьку скарацілі з працы — ён працаваў у ваенным вучылішчы, трэба было карміць сям’ю, і бацькам прапанавалі паехаць працаваць настаўнікамі ў Расію. Там яны пражылі з 1996-га па 2014 год. Пачалася вайна, і ў маі 2014 года яны вярнуліся. Мяне ў асноўным выхоўвалі дзядулі і бабулі. Мая сястра жыла з бацькамі нашага бацькі, а я — з бацькамі маці. Сям’я была крыху раз’яднаная, — адзначыў ён. — Але выхаванне я атрымаў, лічу, выдатнае. Найлепшыя чалавечыя якасці ад дзядуль, бабуль і бацькоў, хоць і на адлегласці, я ўсё ж такі пераняў і магу перадаць іх сваім нашчадкам».

Вы можаце падтрымаць сайт Charter97.org наступным чынам:

РАЗЛІКОВЫ МУЛЬТЫВАЛЮТНЫ РАХУНАК ДЛЯ АХВЯРАВАННЯЎ:

Назва банка: Bank Millennium S.A.
Адрас: ul. Stanislawa Zaryna, 2A, 02-593, Warszawa
IBAN: PL97116022020000000216711123
SWIFT: BIGBPLPW
Імя ўладальніка рахунку: Fundacja “KARTA ‘97”
рызначэнне аплаты: Darowizna na cele statutowe

Звязацца з намі можна праз адрас charter97@gmail.com