Камісія па памілаванні справы Казуліна не разглядала

Камісія па памілаванні пры прэзідэнце РБ не разглядала «матэрыялы Аляксандра Казуліна». Як заявілі ў камісіі, рашэнне аб памілаванні кандыдата ў прэзідэнты 2006 года прымалася без іх удзелу. Напрамую кіраўніком дзяржавы.

Чальцы камісіі апынуліся ў поўнай разгубленасці адносна гэтага прэцэдэнту, бо паводле Палажэння «Аб парадку ажыццяўлення ў Рэспубліцы Беларусь памілавання…» асуджаны павінен сам звярнуцца да прэзідэнта з адпаведным хадайніцтвам. Выключэнне складаюць толькі прысуджаныя да смяротнага пакарання. Нават калі яны не прасілі аб памілаванні і пісьмова адмовіліся ад такой магчымасці, прэзідэнт самастойна альбо па прадстаўленні Вярхоўнага суду або Генеральнай пракуратуры Беларусі можа прагледзець іх матэрыялы і прыняць рашэнне. Усе астатнія справы аб памілаванні ініцыююцца асуджанымі і разглядаюцца выключна камісіяй. Прэзідэнт толькі сцвярджае (або не сцвярджае) прынятае рашэнне (рэалізуе сваё канстытуцыйнае права), як сцвярджае, напрыклад, рашэнне парламента.

У адносінах жа Аляксандра Казуліна матэрыялы ў камісію па памілаванні не паступалі. Самі чальцы камісіі нямала збянтэжаныя гэтым фактам, але асцерагаюцца яго неяк каментаваць. Яны нават адмаўляюцца сказаць, ці разглядалі справу Казуліна.

Так, намеснік старшыні камісіі Ўладзімір Бойка спачатку сказаў «Ежедневнику», што не можа адказаць па тэлефоне на гэтае пытанне, але затым растлумачыў, што камісія наогул даўно не збіралася:

- У апошні раз камісія збіралася дзесьці ў пачатку лета. Яна засядае, калі набіраецца вызначаная колькасць матэрыялаў.

- Але камісія ўсё жа разглядала справу Казуліна?

- Не памятаю, праўда.

- Як не памятаеце, бо Казулін не просты чалавек, усё жа былы кандыдат у прэзідэнты?

- Вы ведаеце, у нас шмат не простых людзей. Не памятаю, не памятаю, сапраўды кажу. Баюся памыліцца.

Начальнік аддзела Аляксандр Кісялёў, які рыхтуе матэрыялы для камісіі і вядзе іх улік, таксама не змог успомніць, ці паступалі «матэрыялы Казуліна» у камісію па памілаванні:

- Я не ведаю. Уласна кажучы, пастаноўка пытання нейкая своеасаблівая… Справа ў тым, што ў адносінах гэтага грамадзяніна, якога вы назвалі, прынятае рашэнне аб памілаванні…

- Я проста спрабую ўдакладніць працэдуру таго, як гэта ўсё праходзіла, бо Аляксандр Казулін з прашэннем аб памілаванні не звяртаўся.

-- Незразумела, адкуль такія дадзеныя, што ён не звяртаўся.

- Ён сам так сцвярджае.

- Ну я не ведаю. Я ведаю толькі, што рашэнне такое прынятае. Ён памілаваны цалкам.

- Але хацелася бы ўдакладніць: камісія ў гэтым удзел прымала?

- Я у гэтым вам дапамагчы не магу. Я другі тыдзень у адпачынку. Прытым, наколькі я ведаю, кіраўнік дзяржавы мае права прымаць рашэнне аб памілаванні. Паводле Канстытуцыі гэта - ягонае асабістае выключнае права: вырашаць пытанні памілавання.

«Е» паспрабаваў даведацца ў радавых чальцоў камісіі па памілаванні, ці прымалі яны ўдзел у лёсе Аляксандра Казуліна, але і яны чамусьці адмовіліся казаць на дадзеную тэму. Кагосьці пасля доўгіх кансультацый з сакратаром нечакана не апынялася на месцы. Хтосьці, як і Аляксандр Кісялёў, быў у

адпачынку. Камусьці трэба было кудысьці тэрмінова збегчы. Толькі адзін чалец камісіі неафіцыйна прызнаўся, што матэрыялы па справе А.Казуліна ім не паступалі. Менавіта таму, пазнаўшы аб рашэнні прэзідэнта, камісія апынулася ў разгубленасці і зараз не ведае, як каментаваць сітуацыю. Бо, з аднаго боку, сам прэзідэнт стварыў камісію, каб рэалізоўваць праз яе сваё канстытуцыйнае права на памілаванне, а зараз апыняецца, што прэзідэнт можа суцэльна абыйсціся і без гэтай камісіі.

Паміж тым учора А.Казулін распаўсюдзіў паведамленне, у якім не пагадзіўся з такім памілаваннем: «Я прымаю вызваленне як знак справядлівасці, але не магу прыняць памілаванне па маральна-маральным меркаванням...».