24 лiпеня 2019, Серада, 10:52
Мы ў адной лодцы
Рубрыкі

Андрэй Саннікаў: Пуцін і Лукашэнка – прадстаўнікі злачынных груповак

7
АНДРЭЙ САННІКАЎ

Беларускі дыктатар абараняе толькі свае грошы.

Пра гэта ў інтэрв'ю Расейскай службе «Голасу Амерыкі», наведаўшы нядаўна Вашынгтон, заявіў Андрэй Саннікаў – каардынатар грамадзянскай кампаніі «Еўрапейская Беларусь», кандыдат у прэзідэнты Рэспублікі Беларусь у 2010 годзе і былы палітвязень.

– У Беларусі толькі што адбыліся даволі сур'ёзныя падзеі – скіраваны ў адстаўку адзін расейскі амбасадар, прызначаны іншы, і расейскія медыя пішуць, што гэта зроблена ў абмен на абяцанні з боку Аляксандра Лукашэнкі зрабіць рэальныя крокі да інтэграцыі з Расеяй. Наколькі, як Вам здаецца, рэальны варыянт нейкага аб'яднання дзвюх краінаў, у выніку якога ў іх апынецца адзіны лідар?

– Ніякага варыянту аб'яднання дзвюх краінаў няма. Ёсць варыянт аб'яднання дзвюх злачынных груповак, адна з якіх сядзіць у Крамлі, а іншая – у Менску. Гэта не мае ніякага дачынення да легальных спосабаў стварэння адзінай дзяржавы і супярэчыць усім нормам міжнароднага права. Ні Пуцін, ні Лукашэнка не прэзентуюць народы ні Расеі, ні Беларусі. Але так, сёння ёсць небяспека, што Пуцін для таго, каб утрымацца ва ўладзе, і Лукашэнка для таго самага, пойдуць на такі варыянт. Гэта будзе ўдар па незалежнасці Беларусі. Гэта не пройдзе бясследна: па-першае, яшчэ раз паўтару, што гэта незаконна, а па-другое – я думаю, што гэта абавязкова сустрэне супраціў. Не дай Бог, каб гэта выклікала нейкія партызанскія дзеянні на тэрыторыі Беларусі, гэта непажаданы шлях развіцця падзей. Цяпер яны прыдумляюць для сябе нейкія варыянты таго, як захаваць сваю ўладу, але я думаю, што іх хопіць ненадоўга.

– Ненадоўга – гэта, па-Вашаму, наколькі?

– Ужо цяпер відавочна, што з нейкага моманту пайшло прыкметнае пагаршэнне жыцця людзей і ў Расеі, і ў Беларусі. Калі раней можна было казаць пра тое, што прадаўжаюцца тлустыя гады, і нафта дарагая, што Лукашэнка атрымлівае субсідаванне, гандлюючы нафтапрадуктамі і актыўна атрымліваючы ў бюджэт і ў сваю кішэнь вялікія грошы, то цяпер гэтая фаза заканчваецца. У Беларусі гэта адчувальна, усе гэтыя фантазіі пра сярэдні заробак 500 даляраў ужо даўно забытыя – яны раздражняюць людзей. Цяпер у рэгіёнах заробкі 150–200 даляраў за месяц (і трэба яшчэ знайсці працу), пенсіі – 100–150 даляраў. Гэта значыць, пражыць немагчыма, трэба зноў неяк круціцца, трэба зноў успамінаць нейкія спосабы забяспечыць сабе пражыванне. І гэта вынік кіравання Лукашэнкі – гэта значыць зразумела, што ўсё гэта бурыцца. Але агонія можа прадаўжацца доўга. 25 гадоў таму ніхто не мог бы выказаць здагадку, што Лукашэнка будзе столькі часу ва ўладзе. І дапамагалі яму не толькі Расея і не толькі Пуцін – гэта пачалося пры Ельцыну, ды і Захад актыўна дапамагаў і цяпер дапамагае, не хоча бачыць небяспеку гэтага рэжыму.

– Вам не здаецца, што згаданая вамі легальнасць кіраўнікоў і нават суверэнітэт для вельмі многіх людзей, асабліва тых, якія прадаўжаюць жыць у савецкай парадыгме, адступаюць на другі план, калі ідзе гаворка пра гарантаванае выжыванне? Бо нейкай колькасці беларусаў можа здацца прывабным такі сыход пад пратэктарат Масквы?

– Дастаткова паглядзець на Данбас і Крым, каб убачыць кошт гэтай прывабнасці, і тое, як хутка яна сканчаецца. Стаўленне да Лукашэнкі паказалі пратэсты 2017-га года, якія былі справакаваныя так званым «Дэкрэтам аб дармаедстве». І гэта былі самыя масавыя з часоў перабудовы пратэсты ў Беларусі, у дваццаці гарадах. Там былі лозунгі «Лукашэнка прэч», «У адстаўку» і гэтак далей – гэта значыць, ужо ёсць рэальная нянавісць да яго, таму што ніякіх вынікаў, ніякага абяцанага раней нармальнага эканамічнага становішча. І вось у гэтым небяспека, таму што Пуцін – больш папулярны лідар у Беларусі, чым Лукашэнка. І не ад добрага жыцця, а праз непрыманне Лукашэнкі людзі, тым больш апрацаваныя расейскай прапагандай, могуць падтрымаць Пуціна. Гэта сапраўды рэальная небяспека.

– Але калі гэта адбудзецца без збройнага канфлікту, то ці не падаецца Вам, што рэакцыя Захаду будзе, хутчэй, стрыманай?

– Не, яны не могуць дазволіць сабе такую стрыманую рэакцыю, таму што гэта будзе прадаўжацца. Так, сапраўды, не адразу яны сталі ўдзельнічаць ва ўкраінскай сітуацыі, але сталі ж! І гэта прынцыпова, ніхто не будзе прызнаваць Крым расейскім. Нават калі выказаць здагадку, што Пуціна не будзе, рэжым будзе заставацца агрэсіўным. І што, заахвочваць далейшую агрэсію Крамля ў рэгіёне, які страшна важны для Еўропы? Краіны Балтыі ўразлівыя перад магчымай агрэсіяй Крамля, Польшча ўразлівая. Сувалкскі калідор можа адрэзаць краіны Балтыі, ці стане NATO ваяваць за балтыйскія краіны – гэта пытанне, якое цяпер дыскутуецца. Спадзяюся, што яны зробяць высновы з украінскай сітуацыі – што вы нічога не дасягнеце, працуючы з аўтарытарнымі рэжымамі і з дыктатарамі.

– У нейкі момант было адчуванне, што калі Масква публічна ціснула на Лукашэнку, то ягоная падтрымка ўнутры краіны вырасла нават сярод тых, хто ставіцца да яго непрыязна. Ці можа Лукашэнка неяк згуляць на тым, што ён з'яўляецца фармальным сімвалам суверэнітэту, і паставіць беларускую апазіцыю ў становішча, калі ёй давядзецца змагацца за суверэнітэт у адным шэрагу з Лукашэнкам?

– Ну, гэтую сітуацыю стварыў сам Лукашэнка, і ніхто іншы: ён падпісваў гэтыя пагадненні пра аб'яднанне, ён знішчаў беларускую ідэнтычнасць – гісторыю, культуру і мову, і ён патрапіў у поўную залежнасць ад Крамля свядома. Але, выкажам здагадку, што ён абаронца незалежнасці Беларусі, выкажам здагадку, мы яму паверылі. Тады хай ён не абвальвае свае рэпрэсіі на праўдзіва патрыятычныя сілы, якія падтрымліваюць незалежнасць – апазіцыю, незалежную прэсу, грамадзянскую супольнасць, незалежныя прафесійныя звязы, праваабаронцаў, журналістаў, бо гэта яны дапамаглі б яму выстаяць. Але ж рэпрэсіі ўзмацняюцца! Ён баіцца больш апазіцыі, чым Пуціна, гэта значыць, ён абараняе толькі рэжым, толькі свае грошы і толькі свае інтарэсы. Мы ж гатовыя размаўляць, таму што ўсе ў Беларусі разумеюць небяспеку для незалежнасці, гатовыя размаўляць хоць з чортам для таго, каб усё ж абараніць незалежнасць.