Казахстан развітваецца з Расіяй
3- 7.10.2026, 17:30
- 1,262
Краіна прайшла шлях ад лагераў ГУЛАГа да незалежнай дзяржавы.
Караганда сёння вядомая як адзін з найбуйнейшых вугільных цэнтраў Казахстана. Але за прамысловым багаццем гэтага рэгіёна стаіць гісторыя ГУЛАГа, масавых дэпартацый і прымусовай індустрыялізацыі, распачатай савецкай уладай, піша The Diplomat (пераклад — сайт Charter97.org).
У канцы 1920-х гадоў у халоднай казахстанскай стэпе практычна не было ахвотных працаваць на вугільных шахтах. Праблему вырашыў ГУЛАГ. У 1930 годзе тут стварылі Карагандзінскі папраўча-працоўны лагер, або Карлаг, куды накіроўвалі палітычных зняволеных, сялян, прадстаўнікоў «нядобранадзейных» народаў і іншых рэпрэсаваных.
Да 1940 года тэрыторыя Карлага дасягнула прыблізна 17 тысяч квадратных кіламетраў, а колькасць зняволеных — 65 тысяч. Менавіта іх працу выкарыстоўвалі для будаўніцтва шахт і прамысловай інфраструктуры, вакол якой вырасла Караганда.
«Савецкая судовая сістэма раптам стварыла велізарны рэзерв працоўнай сілы, якая амаль не мела выбару», — гаворыцца ў успамінах пра гэты перыяд.
Пры гэтым Казахстан заплаціў за савецкую індустрыялізацыю не толькі прымусовай працай. Калектывізацыя разбурыла традыцыйны качавы ўклад, а голад 1930-х гадоў прывёў да катастрафічнага скарачэння насельніцтва. У 1926 годзе ў Казахстане жылі 3,6 млн чалавек, а да 1939-га — ужо каля 2,3 млн.
Савецкія ўлады адначасова выціскалі казахскую культуру і знішчалі нацыянальную інтэлігенцыю.
Сёння Казахстан — незалежная дзяржава, а Караганда застаецца сімвалам эпохі, калі Масква ператварала рэсурсы рэспублікі ў паліва для ўласнай прамысловай магутнасці. Расія даўно страціла палітычны кантроль над Казахстанам, але след савецкага мінулага тут нікуды не знік.