Мікалай Статкевіч жорстка выказаўся пра стукачоў у калоніях
7- 1.06.2026, 11:17
- 1,922
У такіх людзей ужо няма маральных стрыманняў.
Экс-палітвязень, лідар беларускай апазіцыі Мікалай Статкевіч у сваім Telegram-канале паразважаў пра лёс стукачоў у калоніі і пра тое, ці варта аказваць ім матэрыяльную дапамогу пасля выхаду з турмы.
— Адзін з маіх знаёмых, які жыве за межамі Беларусі, пацікавіўся маёй думкай па пытанні, што абмяркоўваецца ў сетцы — ці варта праваабаронцам аказваць матэрыяльную дапамогу былым палітвязням, якія ў калоніях супрацоўнічалі з адміністрацыяй і даносілі ёй на іншых палітвязняў. Карацей, былі «стукачамі», як такіх называюць, — задаўся пытаннем Статкевіч.
— На мой погляд, гэта перадусім пытанне да донараў, якія фінансуюць гэтую дапамогу, — паводле якіх зададзеных імі крытэрыяў яна павінна размеркоўвацца.
Але трэба ўлічваць, што хоць у калоніі зняволеныя звычайна ведаюць тых, хто «хадзіць у штаб» да аператыўных супрацоўнікаў, бо там такое цяжка схаваць, але патрэбныя сведчанні, як мінімум некалькіх арыштантаў з добрай рэпутацыяй. Бо ў такой справе магчымыя і паклёпы на тле асабістай непрыязні.
Ды і «службы» любяць пагуляць у такія гульні. Напрыклад, часта крыніцамі плётак пра нібыта «супрацоўніцтва» кагосьці з КДБ з'яўляюцца «сэксоты» КДБ, — піша палітык.
Але найбольшую праблему Мікалай Статкевіч бачыць не ў гэтым:
— Калі хтосьці становіцца нават дробным «стукачом» у калоніі, каб палепшыць сваё становішча, ён садзіцца на кручок на ўсё жыццё. Калі гэта звычайны крымінальнік, то пасля вызвалення звесткі пра яго «стукачства» перадаюцца ў РАУС па месцы жыхарства. Там яго прымушаюць працягваць даносіць на сваіх знаёмых і сяброў ужо мясцовай міліцыі. А бывае, што такіх «падводзяць» і да «палітычных». Дасье на вызваляемых «стукачоў», якія даносілі на сваіх таварышаў у калоніі, перадаюцца ў КДБ.
Іх могуць зрабіць «сэксотамі» перад вызваленнем. Потым знаходзяць і за мяжой, бо Інтэрнэт гэта дазваляе, і прапануюць працягнуць «супрацоўніцтва». У разе адмовы пагражаюць блізкім, што засталіся ў Беларусі, або апублікаваць у сетцы відэадаказальніцтва даносаў у калоніі.
Калі былы «стукач» або «сэксот» пагаджаюцца, то ператвараюцца ўжо ў «шпіёна» замежнай дзяржавы ў краіне знаходжання. А значыць — у злачынцу паводле мясцовых законаў з перспектывай новага зняволення. Вось такі лёс наканаваны «стукачам» — тым, хто вырашыў палепшыць сваё становішча коштам пагаршэння становішча іншых.
Галоўная праблема не ў тым, ці аказваць дапамогу тым, каго раскрылі як «стукача», а ў бяспецы тых праваабаронцаў, якія гэтую дапамогу яму арганізуюць, і іхніх блізкіх на радзіме. Бо ў людзей, што прайшлі гэты шлях ад «стукачоў» да «шпіёнаў», маральных стрыманняў ужо няма — здадуць і тых, хто ім дапамагае.
Ну, няхай праваабаронцы самі вырашаюць, як з такімі працаваць. Астатнім жа я рэкамендую трымацца ад такіх як мага далей, — піша Мікалай Статкевіч.