4 чэрвеня 2026, Чацвер, 16:36
Падтрымайце
сайт
Сім сім,
Хартыя 97!
Рубрыкі

Трансатлантычны тыгель

Трансатлантычны тыгель

Чаму напружанасць паміж ЗША і Еўропай можа ў выніку апынуцца нечакана карыснай.

Разрыў у адносінах паміж ЗША і еўрапейскімі саюзнікамі пры адміністрацыі Дональда Трампа стаў адным з самых сур'ёзных выклікаў для трансатлантычнага альянсу з часоў Другой сусветнай вайны. Рэзкая рыторыка Вашынгтона ў адрас НАТА, скарачэнне падтрымкі Украіны, палітызацыя выведвальных даных і зніжэнне ўзроўню кансультацый з саюзнікамі падарвалі давер, які дзесяцігоддзямі лічыўся асновай заходняй сістэмы бяспекі, піша часопіс

Foreign Affairs (пераклад — сайт Charter97.org).

Еўрапейскія сталіцы ўсё часцей успрымаюць ЗША не толькі як гаранта бяспекі, але і як патэнцыйна непрадказальнага партнёра. На гэтым фоне краіны ЕС паскорылі нарошчванне ўласных абаронных і выведвальных магчымасцяў, фактычна запускаючы стратэгічны паварот да большай аўтаноміі.

Еўропа актыўна інвестуе ў спадарожнікавую выведку, сістэмы СПА, вытворчасць боепрыпасаў і дронаў. Германія павялічвае абарончы бюджэт да рэкордных узроўняў, а сумесныя ініцыятывы ЕС, уключаючы праграмы калектыўных закупак узбраенняў і праекты кшталту European Sky Shield Initiative, фармуюць больш размеркаваную архітэктуру бяспекі.

Паралельна ўзмацняецца і выведвальны кампанент. Еўрапейскія дзяржавы пашыраюць уласныя спадарожнікавыя групоўкі, узмацняюць кібервыведку і ствараюць незалежныя аналітычныя цэнтры. Германія, Францыя і Італія развіваюць сістэмы назірання, здольныя часткова кампенсаваць залежнасць ад амерыканскіх даных. Некаторыя краіны ўжо абмяжоўваюць абмен адчувальнай інфармацыяй з Вашынгтонам, баючыся ўцечак і палітычнага выкарыстання выведвальных даных.

Нягледзячы на рост напружанасці, эксперты адзначаюць парадаксальны эфект таго, што адбываецца. Узмацненне еўрапейскага патэнцыялу ў доўгатэрміновай перспектыве можа не аслабіць, а наадварот — умацаваць альянс. Больш самастойная Еўропа здольная хутчэй рэагаваць на крызісы, забяспечваць уласную абарону і змяншаць нагрузку на ЗША, асабліва ў выпадку канфлікту з Расіяй.

Аднак ключавая праблема застаецца палітычнай. Давер, разбураны за гады нестабільнай палітыкі Вашынгтона, не адновіцца аўтаматычна пасля змены адміністрацыі. Для гэтага спатрэбіцца шматгадовая паслядоўнасць у дзеяннях ЗША, аднаўленне кансультацыйных механізмаў у НАТА і больш прадказальная знешняя палітыка.

У той жа час Еўропа ўжо не разглядае вяртанне да былой мадэлі поўнай залежнасці. Нават пры паляпшэнні адносін з ЗША краіны ЕС працягнуць курс на стратэгічную аўтаномію, уключаючы развіццё ўласнай абароннай прамысловасці і незалежных выведвальных сістэм.

Вынікам гэтага працэсу можа стаць новая мадэль трансатлантычнага партнёрства — менш асіметрычная, але патэнцыйна больш устойлівая. Аднак пераход да яе запатрабуе часу, палітычнай волі і гатоўнасці абодвух бакоў перагледзець звыклыя ролі ў глабальнай сістэме бяспекі.

Напісаць каментар

Таксама сачыце за акаўнтамі Charter97.org у сацыяльных сетках