7 чэрвеня 2026, Нядзеля, 11:49
Падтрымайце
сайт
Сім сім,
Хартыя 97!
Рубрыкі

Прыступ скрэпаноснай экзальтацыі

Прыступ скрэпаноснай экзальтацыі

Вынікі выбараў у Арменіі могуць моцна засмуціць Маскву.

Расійская Служба знешняй разведкі зноў упала ў скрэпаносную экзальтацыю: у Арменіі крыўдзяць рускага праваслаўнага святара! Еўрапейскія антыхрысты спрабуюць раскалоць хрысціянскую еднасць РПЦ і Армянскай апостальскай царквы! Праўда, ніякай еднасці і не было, а у Арменіі — парламенцкія выбары, вынікі якіх вельмі не спадабаюцца Расіі.

Служба знешняй разведкі не ўпершыню мужна становіцца на абарону Рускай праваслаўнай царквы ў яе замежнай (закрэслена: разведвальнай) дзейнасці. Першы прыступ скрэпаноснай экзальтацыі ў гэтым годзе адбыўся ў студзені: усяленскі патрыярх Варфаламей, які адважыўся стварыць экзархат у Літве, апынуўся «антыхрыстам у расе».

Сітуацыя з антыхрыстамі ў краінах, дзе вее рускім духам РПЦ, пагаршаецца, цяпер іх выявіўся ўжо цэлы калектыў — на гэты выпадак гэта еўраантыхрысты: яны пасягнулі на Ерэванска-Армянскую епархію РПЦ. Па супадзенні (выпадковым, вядома), менавіта ў межах гэтай епархіі праходзяць парламенцкія выбары, і армяне ніяк не хочуць апамятацца і трапіць пад гарачую, хваткую руку РФ.

Як толькі іх ні ўгаворвалі з Крамля! Крамлёўскі перасядэнт Пуцін спачатку нагадаў армянам пра лёс Украіны, а потым нават знісходзіў да таго, што павіншаваў армянскага прэм’ера Нікола Пашыняна з днём нараджэння; Масква дбайна выявіла, што кветкі і рыба з Арменіі свежыя, у армянскай мінеральнай вадзе — мінеральныя солі і вуглякіслы газ, у каньяку — вытрыманы дыстылат, гародніна і зеляніна, сухафрукты і арэхі прыгожыя і смачныя, а значыць, усё гэта ўяўляе страшную небяспеку для тысячагадовай расійскай цывілізацыі.

Разлік, відаць, быў на тое, што засмучаныя знешнегандлёвай бядой армяне пойдуць штурмаваць рэзідэнцыю прэм’ер-міністра. І што ж? Ніякага пакаяння!

Калі так, на дапамогу павінна прыйсці рэлігія.

Мяккая, але сіла

Расійскія разведчыкі ўстанавілі, што заходнія антыхрысты распачалі грубую атаку на настаяцеля храма-капліцы Архангела Міхаіла пры 102-й вайсковай базе Узброеных Сіл РФ у г. Гюмры, іерэя РПЦ Цімафея Казаряна. Падкормленыя Бруселем недзяржаўныя арганізацыі «Саюз інфармаваных грамадзян» і «Ванадзорскі офіс Хельсінкскай грамадзянскай асамблеі» абвінавацілі сціплага святара ні многа ні мала ў умяшанні ў прызначаныя ў Арменіі на 7 чэрвеня г. г. парламенцкія выбары.

Сапраўды, каардынатар праграм Саюза інфармаваных грамадзян Даніэл Іааннісян паведаміў, што 102-я расійская вайсковая база, раскватараваная ў Гюмры, умешваецца ў выбары ў Арменіі, а Цімафей Казарян вядзе агітацыйныя дзеянні з грамадзянамі Арменіі, якія працуюць на базе.

Іааннісян распавядае:

«Грамадзяне, якія патэлефанавалі нам і пажадалі застацца ананімнымі з-за боязі магчымых пераследаў з боку камандавання базы, паведамляюць, што іх напрамую прымушаюць галасаваць за пэўную палітычную партыю, пагражаючы звальненнем. Больш за тое, расійскае камандаванне, мяркуецца, патрабуе, каб гэты ціск супрацоўнікі распаўсюджвалі таксама на чальцоў сваіх сем’яў, сваякоў і сяброў, тым самым павялічваючы колькасць кантраляваных галасоў».

Саюз інфармаваных грамадзян паведамляе, што цэрквы РПЦ у Гюмры атрымліваюць фінансаванне ад «Рускага дома». Як і ўсюды ў свеце, «Рускі дом» у Арменіі не столькі культурны цэнтр, колькі найперш цэнтр так званай «мяккай сілы» — праз яго ідзе фінансаванне ідэалагічных праектаў Расіі па-за яе межамі. У Арменіі гэта адукацыйныя конкурсы для школьнікаў, пераможцы якіх накіроўваюцца ў лагер «Артэк» — у акупаваным Крыме.

Дзейнасць Казаряна і яго рэальнага кіраўніцтва, камандавання 102-й базы, на думку Саюза інфармаваных грамадзян, парушае законы Арменіі і падпадае пад азначэнні: пункта 6 часткі 1 артыкула 23 Выбарчага кодэкса Арменіі, часткі 1 артыкула 40.8 Кодэкса Арменіі аб адміністрацыйных правапарушэннях, часткі 3 артыкула 210 і часткі 2 артыкула 211 Крымінальнага кодэкса Арменіі.

Падазрэнні, вядома, не роўныя абвінавачванню, але Служба знешняй разведкі спяшаецца выступіць адвакатам іерэя Цімафея. У памяці адразу ўсплывае гісторыя з нядаўнімі выбарамі ў Малдове, дзе прадстаўнікі РПЦ гэтак жа апынуліся ў цэнтры перадвыбарчых скандалаў. Самы паслухмяны, хоць і малалікі, электарат, на які можна даволі эфектыўна аказваць «мяккі» ўплыў, у тым ліку і праз нібыта духоўныя настаўленні, — гэта прыхаджане храмаў РПЦ: ім не благаслаўляецца мець крытычнае мысленне.

Прыпадкі гневу і раздражнення ў апошні час вельмі ўласцівыя пуцінскаму атачэнню, хаця злосць ніяк не аднесці да хрысціянскіх дабрадзецтваў. Можна было б падумаць, што расійскія спікеры працуюць над тым, каб прадставіць свайго нацлідара вар’ятам — напярэдадні судовага разбору яго ваенных злачынстваў, але наўрад ці цывілізаваны свет прыме істэрыку разведкі за чыстую манету і адмовіць сабе ў праве праз пракурораў і суддзяў задаваць нязручныя пытанні.

Неразрыўна адсутная сувязь

Ці варта казаць, што разведвальнае «відавочнае-неверагоднае» без прамаруджання падхапілі пуцінскія гаворачыя прасы — ад малафееўскага «Царьграда» і да прарасійскай армянскай апазіцыі?

Не чакаю гэтага ад прапаганды, але было б карэктна спачатку адказаць на нязручныя пытанні да Ерэванска-Армянскай епархіі. Нязадоўга перад эсхаталагічным абуджэннем СВР дабрачынны епархіі, рускі праваслаўны протаіерэй Арсеній Грыгор’янц, даў прэс-канферэнцыю — натуральна, у мультымедыйным прэс-цэнтры інфармацыйна-прапагандысцкага агенцтва «Sputnik Арменія» (дзе ж яшчэ?):

Калі казаць пра айца Цімафея, ён мне даслаў спасылку, дзе пра яго пішуць нейкую такую абсурдную лухту пра тое, што ён нібыта агітуе, каб там хтосьці за кагосьці галасаваў. Сябры, разумееце, айца Цімафея я ведаю шмат гадоў, ён яшчэ юнаком быў нашым прыходжанінам, вырас, так бы мовіць, у нас на вачах. Я ведаю яго погляды, перакананні. Але ўсё ж такі асабіста абмеркаваў сітуацыю з ім самім. Спытаў, можа, ён штосьці такое сказаў, што нехта мог інтэрпрэтаваць па-свойму? Ён кажа: «Бацюшка, ды што вы кажаце? Ні сном ні духам, так бы мовіць, ніколі пра гэта не чуў».

«Так бы мовіць, ніколі». Нічога іншага сакратар епархіі і не мог сказаць. І святар, які служыць на 102-й базе, наўрад ці стаў бы яму распавядаць, што там творыцца напярэдадні выбараў. А нават калі і расказаў («вырос, так бы мовіць, у нас на вачах» жа) — не выносіць жа яго адкравенні на прэс-канферэнцыю, тым больш для «Спутніка». Бо гэта была не прэс-канферэнцыя, а сігнал у Маскву, данос у СВР.

Заадно айцец-сакратар распавёў і пра іншыя крыўды на Арменію: папярэднія дамоўленасці з уладамі краіны пра выдзяленне зямлі побач з гістарычным месцам для аднаўлення памяці былі раптоўна скасаваныя. Ідзе гаворка пра неадбылося аднаўленне калісьці размешчанага ў раёне Эрыванскай крэпасці храма — а СВР трактуе гэта так: «Еэсаўцы (амаль эсэсаўцы. — а. А. М.) спрабуюць пазбавіць Ерэванска-Армянскую епархію РПЦ правоў карыстання царкоўнай нерухомасцю».

Эрыванскай крэпасці даўно няма, яе разбурыў рускі генерал Паскевіч, на яе месцы цяпер каньячны завод; а РПЦ яшчэ спрабуе аформіць у ўласнасць храм св. Мікалая ў вёсцы Амракіц. Гэты храм пабудавалі ўкраінскія казакі, ён адносіўся да юрысдыкцыі Грузінскай царквы, быў моцна пашкоджаны землятрусам 1988 года і нядаўна адноўлены за сродкі Арменіі.

І зусім дзіўна выглядае наступнае сцверджанне СВР:

Духоўна-рэлігійныя сувязі нашых брацкіх народаў глыбейшыя і мацнейшыя за любыя паліттэхналагічныя праекты —

маўляў, Захад блакуе магчымасць дыялогу паміж Армянскай апостальскай царквой і РПЦ. Але ж не хтосьці іншы, а айцец-сакратар Арсеній выказваўся пра гэты дыялог так:

Шчыра кажучы, можна сказаць, што адносінаў [з Армянскай апостальскай царквой] амаль няма. Нам няма дзе перасякацца. Паства не перасякаецца. Святы не супадаюць. Дык што кантактуем рэдка і мімаходам.

Штосьці моцна змянілася? Святы супалі? З’явіліся агульныя тэмы для зносін?

Два айчыны: духоўная і рускі свет

Айцец Арсеній не забывае, што ён святар, і на ўсялякі выпадак, апрача разважанняў пра нерухомасць, адкрывае ісціну:

Хрысціяне — гэта паслядоўнікі Хрыста, грамадзяне Нябеснага Ерусаліма, і менавіта гэта духоўнае грамадзянства для нас першаснае. У царкве мы кажам выключна пра стяжанне духоўнай Айчыны і ніколі не ўмешваемся ў палітычныя або эканамічныя працэсы.

Нельга не пагадзіцца. Але як тады разумець маскоўскае выступленне айца-сакратара:

У 2018 годзе прыйшла гэта злачынная ўлада і пачала планамерна, метадычна знішчаць і разбураць сувязі з Расіяй.

Айцец Арсеній кажа пра Ніколу Пашыняна, а цытата — з прамовы (з 05:02) на Сусветным рускім народным саборы, дзе ён, натуральна, суседнічае са зламоўнай дыпламаткай Марыяй Захаравай і альтэрнатыўным філосафам Аляксандрам Дугіным. І гэта, вядома, ніякая не палітыка — ну што палітычнага ў паўтарэнні наратываў «рускага свету», у якім можна адкусіць Данбас і Крым у Украіны, а Абхазію і Паўднёвую Асецію — у Грузіі. Агітацыя айца Цімафея ў параўнанні з геапалітычнымі подзвігамі «рускага свету» падасца дзіцячай лухтой.

І гэта не выпадковасць, айцец Арсеній і раней красамоўна выказваўся:

Краіна не можа знаходзіцца ў фарватары двух цывілізацый. І ўсім трэба рабіць няпросты выбар. Арменія свой выбар зрабіла даўно — і гэта быў рускі выбар.

Лагічна меркаваць, што а. Арсенію хочацца, каб прыйшла ранейшая, незлачынная, прарасійская ўлада і вярнула ўсё назад. І гэта, вядома, ізноў ніякая не палітыка.

Навошта яшчэ патрэбная прарасійская ўлада? Адказвае а. Арсеній:

Чым прывабны рускі свет на працягу стагоддзяў? Я вам адкажу адным словам — ён прывабны праўдай!

Тут мы ўжо зусім, канчаткова павінны стаць на пазіцыю дабрачыннага: сапраўды, што такое пуцінскі «рускі свет», як не праўда? Здаецца, апошні раз Пуцін быў праўдзівы, калі адказаў на пытанне пра падводную лодку «Курск»: яна патанула.

З тых часоў адбылося некалькі войнаў, акупацый — і бязмежны паток дэзінфармацыі, што складае сутнасць рэжыму: Чачня, Грузія, Крым, Буча, Марыупаль, Херсон, Бахмут, бамбёжкі Кіева, Дняпра, Харкава, забойствы мірных жыхароў, катаванні і здзекі ў турмах, фізічнае знішчэнне палітычных апанентаў, рэпрэсіі ў дачыненні да грамадзян… На Сусветным (!) рускім народным саборы, такім жа, дзе выступаў протаіерэй Арсеній, разбойнае нападзенне Пуціна на Украіну было названа «свяшчэннай вайной». Не палітыка. Праўда.

А ці ўспамінае протаіерэй Арсеній свайго папярэдняга епархіяльнага кіраўніка, сябра Прыгожына, а цяпер апальнага мітрапаліта Леаніда (Гарбачова), які перапублікаваў відэа, дзе палонных украінцаў прымушалі спяваць рэпертуар любімай групы Пуціна «Любэ»? Гэта ж пра музыку, праўда? Не пра палітыку?

І вось яшчэ цікава. Той самы храм у вёсцы Амракіц, яго ж аднавілі злачынныя армянскія ўлады, пабудавалі ўкраінскія (відаць) нацысты, утрымлівалі грузінскія (напэўна) нацыяналісты — дык што паводле ўласнай логікі «рускага свету» ён жа павінен проста так дастацца РПЦ? За гэта, вядома, і варта прагаласаваць прыхаджанам айца Цімафея і айца Арсенія.

а. Андрэй Мізюк, The Moscow Times

Напісаць каментар

Таксама сачыце за акаўнтамі Charter97.org у сацыяльных сетках