19 жнiўня 2026, Серада, 11:03
Падтрымайце
сайт
Сім сім,
Хартыя 97!
Рубрыкі

«Лукашэнка гэта пачуў»

«Лукашэнка гэта пачуў»

Украінскі афіцэр ацаніў магчымасць нападу з тэрыторыі Беларусі.

Намеснік начальніка ГУР Мінабароны Украіны генерал-маёр Вадзім Скібіцкі заявіў, што пасля новай мабілізацыі Расія зможа сфармаваць ударную групоўку і ўжо зімой паспрабаваць ізноў наступаць на Кіеўскую і Чарнігаўскую вобласці, у тым ліку з выкарыстаннем тэрыторыі Беларусі.

Наколькі рэальным з’яўляецца такі сцэнар? Пра гэта сайт Charter97.org пагаварыў з ваенным экспертам, маёрам запасу Нацыянальнай гвардыі Украіны Аляксеем Гетманам:

— З майго пункту гледжання, як і з пункту гледжання іншых вайскоўцаў або тых, хто яшчэ нядаўна служыў, верагоднасць уварвання з тэрыторыі Беларусі і ўдзелу ў ім беларускай арміі ўсё ж даволі нізкая, калі ўлічваць логіку паводзін Лукашэнкі.

Ён і далей будзе казаць, што Беларусь і Расія — самыя блізкія сябры і саюзнікі. Але насамрэч Лукашэнка будзе імкнуцца максімальна пазбегнуць накіравання беларускіх войскаў на тэрыторыю Украіны. Бо тады адразу ўступае ў сілу рэзалюцыя Генеральнай Асамблеі ААН №3314 (XXIX), дзе дакладна вызначана, што такое агрэсія. Пачынаюць дзейнічаць Статут ААН і нормы міжнароднага права, у тым ліку права краіны на самаабарону ў выпадку агрэсіі. Гэта значыць права наносіць удары па тэрыторыі агрэсара, па яго ваенных і прамысловых аб’ектах. Вядома, гаворка не пра грамадзянскія мэты. Наўмысная атака на грамадзянскія аб’екты — гэта ваеннае злачынства. Мы гэтага не робім.

Камандуючы Сіламі беспілотных сістэм ЗСУ Роберт «Мадзяр» Броўдзі афіцыйна гаварыў пра 500 мэтаў на тэрыторыі Беларусі. Лукашэнка гэта пачуў. Гэтыя 500 мэтаў мы можам знішчыць максімум за тыдзень. Наўрад ці ў Беларусі ёсць сродкі супрацьпаветранай абароны, якія здолеюць эфектыўна супрацьдзейнічаць нашым дронам і ракетам. Тым больш што адлегласць ад нашых межаў да любога аб’екта ў Беларусі значна меншая, чым да мэтаў на тэрыторыі Расійскай Федэрацыі.

Таму верагоднасць такога ўварвання існуе, але я ацэньваю яе як даволі нізкую. А вось верагоднасць нападу з боку Бранскай вобласці значна вышэйшая. Хутчэй за ўсё, гэта будзе ў значнай ступені правакацыйны крок, спроба прымусіць нашыя Узброеныя сілы перакінуць туды частку войскаў і такім чынам расцягнуць лінію абароны. Мы ўжо падлічылі, што на гэты напрамак давялося б дадаткова накіраваць яшчэ адзін корпус або хаця б сем-восем брыгад.

Пакуль мы гаворым пра тое, што можа адбыцца праз тры-чатыры месяцы. Але рабіць доўгатэрміновыя прагнозы падчас такой вайны вельмі складана. Яна хутка змяняецца, змяняецца і сама яе логіка. З’яўляецца шмат новай тэхнікі і ўзбраенняў, якія яшчэ год таму не адыгрывалі такой важнай ролі.

Давайце ўспомнім, наколькі важнай яшчэ два гады таму была артылерыя. Мы лічылі колькасць артылерыйскіх пострылаў з нашага боку і з боку расіян, параўноўвалі гэтыя паказчыкі. Цяпер пра артылерыю кажуць значна менш. Яна, вядома, па-ранейшаму ўдзельнічае ў баявых дзеяннях, але такога акцэнту на ёй ужо няма. Тое самае можна сказаць і пра танкі. Мы ўжо не так часта абмяркоўваем, у каго іх больш і чыя тэхніка лепшая. Цяпер асноўны акцэнт зрушыўся на беспілотныя і робатызаваныя сістэмы, перадусім на дроны.

Напісаць каментар

Таксама сачыце за акаўнтамі Charter97.org у сацыяльных сетках