29 жнiўня 2026, Субота, 11:35
Падтрымайце
сайт
Сім сім,
Хартыя 97!
Рубрыкі

«Даўно такога не было»

«Даўно такога не было»

Як цяпер беларусы праходзяць мяжу.

Крыху менш за тыдзень таму выданню MOST стала вядома пра некалькі выпадкаў, калі на беларуска-польскай мяжы пасля «бесед» з супрацоўнікамі спецслужбаў накіроўвалі на асабісты агляд аж да распранання. На гарачай лініі ДПК пазней тлумачылі: накіраванне на асабісты агляд пасля допыту КДБ — выключэнне, так робяць выбарачна. А выпадкі распранання — яшчэ большая рэдкасць. А як цяпер беларусы праходзяць польскую мяжу? «Зеркало» прааналізавала спецыялізаваныя чаты за апошні тыдзень.

Выезд з Беларусі аўтобусам: калі без падсадкі, то ад 13 да 25 гадзін

У чатах, прысвечаных перасячэнню мяжы, актыўна абмяркоўваюць сітуацыю ў пунктах пропуску. Перыяд адпачынкаў падыходзіць да канца — многія вяртаюцца ў Беларусь. Адзін з найпапулярнейшых — чат пункта пропуску «Тэрэспаль — Брэст» для тых, хто едзе аўтобусам.

Як пішуць карыстальнікі, за апошні тыдзень час чакання на мяжы складаў ад трох да 13,5 гадзін.

Так, напрыклад, Яўген выехаў з Мінска 25 жніўня а 20:30 з перавозчыкам «БайерТранс». У чаргу аўтобус стаў у 01:10, але пашпартны кантроль на беларускім баку пасажыры прайшлі толькі ў 11:15.

— Доўга стаялі да пашпартнага, трапілі, відаць, на перазмену каля васьмі раніцы, — разважае мужчына. — Хто спяшаецца, пасля праходжання польскага пашпартнага можна прасіцца ў аўтобусы, мікрааўтобусы і легкавыя, якія выязджаюць з рэнтгена раней за ваш аўтобус. Яны праязджаюць міма таго месца, дзе ўсе чакаюць аўтобус.

Каб не стаяць так доўга ў чарзе, Яўгену параілі перасесці ў найбліжэйшы да шлагбаума аўтобус яго перавозчыка. Такая практыка ў пункце пропуску захавалася дагэтуль. У чаце пішуць і цэны: 50 еўра для дарослага і 25 еўра для дзіцяці. Але Яўгену не пашанцавала — аўтобусаў яго кампаніі ў чарзе не было.

— Але такая опцыя ёсць, я таксама ўдакладняў пры пасадцы. Па сваім жа білеце можна без даплаты ў аўтобус «БайерТранс», калі ёсць месцы, — падсумаваў ён.

Але гэта не рэкорд апошніх дзён. Так, 23 жніўня ехала і Дар’я. Аўтобус перавозчыка PlusBus стаў на мяжу а 20:40. Перад ім было 24 аўтобусы і пяць маршрутак. Беларускі пашпартны кантроль пасажыры прайшлі праз 17 гадзін — а 13:45 ужо наступнага дня. З польскага пункта пропуску яны мусілі выехаць а 19:30, але зрабілі гэта толькі а 22:15.

— У аднаго пасажыра была праблема з візай, і з-за гэтага затрымка склала амаль тры гадзіны. Таму мараль — правярайце дзейнасць сваіх віз, — распавяла Дар’я. — У выніку 25,5 гадзіны на мяжы.

У цэлым такія выпадкі — хутчэй выключэнне. Згодна з паведамленнямі ў чаце, беларусы перасякаюць мяжу ў пункце пропуску «Тэрэспаль» хутчэй — у сярэднім за шэсць-дзевяць гадзін, максімум — за дзесяць.

Так, напрыклад, 26 жніўня аўтобус Уладзіміра прыбыў на мяжу ў 16:10, а выехаў з польскага пункта пропуску праз 10,5 гадзіны.

— Выехалі ад палякаў толькі ў 2:45 па РБ, таму што аўтобус загналі на яму на агляд. Транспарт быў на рэгістрацыі Беларусі (іншыя беларускія праганялі праз рэнтген), — адзначыў мужчына. — На польскім баку пасля пашпартнага кантролю адразу на выезд.

Кацярына праходзіла мяжу 26 жніўня і патраціла на ўсё разам 8,5 гадзіны. Рыце пашанцавала больш. Яе аўтобус 25 жніўня стаў у чаргу ў 21:15, а выехаў з польскага пункта пропуску праз крыху больш за сем гадзін. У Алекса мяжа заняла яшчэ менш — шэсць гадзін і дзесяць хвілін. Але мужчына перасаджваўся ў аўтобус бліжэй.

— Багаж прасвечвалі рэнтгенам, тры аўтобусы на польскіх нумарах праехалі без рэнтгена. А 18:17 выехалі ад палякаў. Перад выездам два польскія аўтобусы аб’ядналі ў наш. У кожным было па 12–15 пасажыраў. Потым у Тэрэспалі гэты аб’яднаны аўтобус перасадзілі ў яшчэ адзін, які, як высветлілася, насамрэч ехаў у Варшаву, — распавёў мужчына.

У пункце пропуску «Бераставіца», праз які прапускаюць толькі аўтобусы, сітуацыя лепшая. Тут, у прынцыпе, меншыя чэргі і няма практыкі «падсадкаў». Так, 26 жніўня Аляксандр перасек мяжу за 2 гадзіны 45 хвілін.

— А 12:58 пад’ехалі да мяжы, адразу заехалі пад шлагбаум. Перад намі нікога, за намі адразу пад’ехаў гродзенскі аўтобус, — распавёў мужчына. — А 15:42 выехалі з польскага пункта пропуску.

Прыблізна за такі ж час мяжу 26 жніўня перасеклі Марына і Святлана. Але, зноў жа, так шанцавала не ўсім і не заўсёды. Напрыклад, у мужчыны з Гродна ў ноч з 25 на 26 жніўня перасячэнне мяжы заняло шэсць гадзін. Столькі ж — у Ірыны, якая ў тую ж ноч выехала з Гродна. Былі і тыя, хто траціў менш часу. Так, аўтобус Алены прыбыў на мяжу 25 жніўня а 15:00, а з польскага пункта пропуску выехаў праз чатыры гадзіны.

— Затрымка была на польскай мяжы з-за дэкларавання ў некалькіх чалавек. Дагляд быў толькі праз сканер, — распавяла яна.

— Адзін аўтобус на мяжы, і ўсё роўна пяць гадзін ні з чаго, — паскардзілася ўдзельніца чату.

У чатах спрачаюцца пра прычыны такіх чарг у «Тэрэспалі». Беларусы вінавацяць «бомбілаў», якія ездзяць з палівам у Польшчу, а таксама кіроўцаў перавозчыкаў, якія зарабляюць на падсадках.

— Зараз на падсадным польскім аўтобусе еду, кіроўца па тэлефоне каардынуецца з іншымі, хто калі пад’едзе, каб заўтра зноў стварыць затор у напрамку РБ-РП (Беларусь — Польшча. — Заўв. рэд.). Цяпер абсалютна дакладна чэргі РБ-РП ствараюцца штучна, — лічыць Алекс.

— Спадзяюся, калі-небудзь гэта скончыцца. Напрыклад, каб забаранілі пустым аўтобусам без пасажыраў становіцца ў чаргу, — дадае іншая ўдзельніца чату.

— Напрыклад, каб за падсадку нармальныя штрафы лупілі менавіта пасажырам і здымалі з рэйса — вось тады гэтыя бомбілы і ліквідуюцца. А пакуль «скакуны» скачуць з валютай на падсадку, гэта ніколі не скончыцца — гэта відавочна любому здароваму розуму, — кажа трэцяя. — Там няма ніякіх вызначаных рэйсаў (напрыклад, як на Літву, дзе ёсць ліміт дазволеных маршрутаў). А ў Польшчу — хоць пяцьсот разоў за дзень уязджай-выязджай. Дык чаму б не ўехаць, не заліць саляркі на запраўцы і не зрубіць грошай на «скакунах». Сама асабіста бачыла, як вадзілы носяцца па «стометровцы» ўзад-уперад і ледзь не сілком чамаданы з рук вырываюць, каб менавіта ў свой бус паболей народу заталкаць, калі пад’яжджае чарговы аўтобус і становіцца ў канец чаргі. Усё да крайнасці проста.

Выезд з Беларусі на аўтамабілі: электронная чарга — да некалькіх сутак, мяжа — ад двух да чатырох гадзін

Сітуацыя з аўтамабілямі ў «Тэрэспалі» значна лепшая, чым з аўтобусамі. Сярэдні час перасячэння мяжы — 3–5 гадзін.

— 14:45 — прыбыццё на мяжу. 15:20 — пакінулі беларускі пункт пропуску. А 16:25 уехалі на польскі, а ў 18:30 з’ехалі з мяжы, — дзяліўся ў чаце Андрэй 24 жніўня.

Аналагічная сітуацыя была і ў Юрыя. Ён прыбыў на мяжу а 9:16, а выехаў з польскага пункта пропуску а 13:35. Марыне пашанцавала больш: на перасячэнне мяжы яна патраціла 3 гадзіны 20 хвілін.

Пры гэтым час чакання ў электроннай чарзе можа даходзіць да трох сутак.

— 23 жніўня зарэгістраваліся ў чарзе 1385-мі. Вызвалі нас 26-га, чаканне ў чарзе склала два дні і 22 гадзіны, — распавядае Ася 27 жніўня.

— Мы зарэгістраваліся 1270-мі, чаканне заняло 69 гадзін, то-бок прапускалі прыблізна 18,4 машыны на гадзіну, — напісала Марыя 23 жніўня. — Калі рэгістраваліся, хуткасць была 21 машына на гадзіну і прыкладна 480–490 машын у суткі, але потым усё запаволілася. І хоць пры разліку спадзяваліся на выклік на 16 гадзін дня, выклікалі толькі а 19:15. Мяжу прайшлі за чатыры гадзіны.

У «Брузгах», праз якія едуць толькі легкавыя аўтамабілі, час чакання ў электроннай чарзе расцягваецца на суткі. Часам крыху менш. Пры гэтым праходжанне мяжы займае ад двух да трох гадзін. Напрыклад, Міраслаў стаў у чаргу 26-га а 15:50, а выехаў з польскага пункта пропуску а 19:00.

Яшчэ адна ўдзельніца чату — Кацярына — у той жа дзень справілася хутчэй, за тры гадзіны. Але яна ехала з грудным дзіцём, таму яе прапусцілі па-за чаргой. Наталля і ўвогуле прайшла мяжу 27 жніўня менш чым за дзве гадзіны.

— Зарэгістраваліся ў электроннай чарзе 347-мі 26 жніўня. Нас выклікалі ў зону чакання а 12:20, а а 14:00 мы выехалі з польскага пункта пропуску, — кажа жанчына.

У «Бераставіцы», як правіла, мяжу праходзяць хутчэй — за дзве–чатыры гадзіны. Так выйшла ў Лізаветы.

— А 02:30 былі на даглядзе ў беларусаў, а ў 5:26 выехалі ад палякаў, — распавядала дзяўчына 25 жніўня.

Можна прайсці мяжу і за дзевяць гадзін, як Андрэй. Але гэта, хутчэй, выключэнне.

Уезд у Беларусь аўтобусам: «Прабылі на мяжы ў суме 15 гадзін»

У цэлым за апошні тыдзень вяртанне праз польскую мяжу ў пункце пропуску «Тэрэспаль» займала ад чатырох да васьмі гадзін. Але можна завязнуць і даўжэй.

— Пераканаўчая просьба да ўсіх, хто ўязджае ў РБ, — правярайце вагу свайго багажу. У нас у аўтобусе адзін чалавек з перавесам у 5 кг трымае ўвесь аўтобус. Кіроўцам не дазволілі яго пакінуць, у выніку ўвесь аўтобус чакае аднаго чалавека паўтары гадзіны, — папрасіла Таццяна, якая перасякала мяжу ў ноч з 27 на 28 жніўня і патраціла 11 гадзін. Час беларускі.

Тады ж мяжу перасякаў і Іван. Яго аўтобус прыехаў у пункт пропуску крыху за паўноч, а выехаў — а чацвёртай гадзіне дня. У выніку амаль 16 гадзін.

— Мы прабылі на мяжы 15 гадзін у суме, — распавядала Святлана ў чаце 24 жніўня.

Ірына патраціла на перасячэнне мяжы 12 гадзін 27 жніўня. Яна адправілася ў Мінск з вакзала «Варшава Захадняя» а 21:45 па польскім часе. На мяжы яна была а 00:15, але толькі праз 12 гадзін яе аўтобус пакінуў польскі пункт пропуску.

У «Бераставіцы» ўсё значна хутчэй. Часцей за ўсё называюць сярэдні час — 2–3 гадзіны. Так было ў Дзмітрыя 28 жніўня.

— Ехаў на аўтобусе Беласток — Гродна. А 9:55 адразу ўехалі на мяжу, перад намі нікога не было. За 10 хвілін прайшлі палякаў, а а 10:30 пачалі праходзіць кантроль у нашых. Адного накіравалі на «беседу», плюс бусік — на рэнтген. А 12:00 выехалі з пункта пропуску, — адзначыў мужчына.

Але ёсць шчасліўчыкі, якія праходзяць мяжу яшчэ хутчэй. Так, Вольга пахвалілася ў чаце, што 27 жніўня змагла прайсці кантроль у абодвух пунктах пропуску за паўтары гадзіны.

Уезд у Беларусь на аўтамабілі: «Усё як на прагулцы, шыкоўна!»

Накіроўваючыся ў Беларусь з Польшчы, аўтамабілі ў пункце пропуску «Тэрэспаль» звычайна трацяць на перасячэнне мяжы ад двух да чатырох гадзін.

Так было ў Арцёма, які перасякаў мяжу 25 жніўня. Ці ў Алега, які 27-га а 9 раніцы быў 23-м у чарзе. Польскі кантроль ён прайшоў за дзве гадзіны і яшчэ дзве гадзіны правёў у беларускім пункце пропуску.

— Размова, дагляд рэчаў, рэнтген машыны, асабісты агляд, — коратка ахарактарызаваў ён.

Але ў чаце за апошні тыдзень ёсць і тыя, хто здзівіўся хуткасці праходжання мяжы. Напрыклад, Валянціна, якая перасякала мяжу ў пункце пропуску «Тэрэспаль» 24 жніўня, патраціла на ўсё 1 гадзіну 40 хвілін.

— А 9:00 апынуліся адразу за шлагбаумам, на зялёным — тры машыны. Праверка — багажнік адкрыць, павярхоўны агляд, праверка дакументаў, у т.л. страхоўкі — на ўсё 10 хвілін, — распавядае жанчына. — А 9:40 з’ехалі з моста ад нашых памежнікаў. А 10:40 прайшлі памежны кантроль.

Вольга ўвогуле заявіла, што прайшла мяжу за 50 хвілін і за гэты час паспела зазірнуць у д’юці-фры.

У «Бераставіцы» сітуацыя яшчэ лепшая. 24 жніўня ў Таццяны сышло на мяжу 40 хвілін.

— Польскую прайшлі за пяць хвілін. Машыну не глядзелі, мы нават не выходзілі. Беларускую — за 30–35 хвілін.

Але потым час павялічыўся — да гадзіны-дзвюх.

— Палякі машыну ўвогуле не глядзелі. У РБ папрасілі выкласці рэчы на стол. Дзве мяжы за гадзіну і дзесяць хвілін, — піша Вольга, якая ехала 24 жніўня.

Аляксандр вяртаўся ў Беларусь 25-га і кажа, што ўвесь кантроль прайшоў за дзве гадзіны.

— Усё як на прагулцы, шыкоўна! Не разумею, навошта людзі па восем гадзін стаяць у Брэсце, — здзівіўся мужчына.

У «Брузгах» сітуацыя прыкладна такая ж — ад 40 хвілін да пары гадзін — стандартны час на «зялёным» канале. На «чырвоным» даўжэй.

— Было мала машын, але начная змена адкрыта не хацела працаваць і цягнула да перазмены. У выніку тры гадзіны пры напаўпустой мяжы, — скардзіцца Вікторыя.

— Афармлялі часовы ўвоз. Рэчы ўсе выгрузілі, правялі выбарачны дагляд без рэнтгена. Абедзве мяжы прайшоў за тры гадзіны, — напісаў Віталь. — Палякі правяралі наяўнасць агнягасніка і аварыйнага знака практычна ва ўсіх.

«У адным аўтобусе было каля 15 украінцаў. Іх накіравалі на беседу»

З праблемных момантаў, акрамя «перазмены» і нараканяў на павольную працу супрацоўнікаў з нейкага боку, удзельнікі чата называюць дзве прычыны росту часу чакання.

Першая — больш дэталёвы дагляд мытнікаў.

— Гадзіну чакалі, каб зайсці да нашых, правяраюць старанна, многія чамаданы адкрываюць, — распавядала Кацярына 27 жніўня. З-за стараннага дагляду яна прайшла мяжу ў пункце пропуску «Бераставіца» амаль за пяць гадзін.

Другая прычына павелічэння часу чакання часта хаваецца ў допытах, якія праводзяць супрацоўнікі КДБ. У чатах іх называюць «беседамі», а тых, каго дапытваюць, — «праблемнымі пасажырамі». Гэта беларусы, якія трапілі ў базу «Беспарадкі» або доўга не былі ў краіне, а таксама замежнікі — найчасцей украінцы і расіяне.

Звычайна, згодна з паведамленнямі, такія «допыты» павялічваюць час чакання на гадзіну-дзве. І гэта пры тым, што кіроўцы просяць «праблемных» пасажыраў ісці наперад.

— Калі б не чакалі чалавека з «беседы», было б на гадзіну хутчэй, — упэўнены Артур, які ехаў праз «Тэрэспаль».

— У нашых плюс-мінус гадзіну страцілі з-за замежнікаў («беседы») і дэкларування, — адзначае Марыя.

Колькасць «праблемных» пасажыраў можа прыкметна адрознівацца.

— У адным аўтобусе было каля 15 украінцаў. Іх накіравалі на «беседу», — піша Таццяна, якая перасякала мяжу ў пункце пропуску «Тэрэспаль» 27 жніўня і там жа патраціла на яе пяць гадзін і 15 хвілін.

Пры гэтым некаторыя ўдзельнікі чата адзначаюць: калі ў аўтобусе няшмат «праблемных» пасажыраў, яны паспяваюць прайсці «беседы» яшчэ да таго, як правераць усіх.

— Тыя, хто хадзіў першымі і ведае, вяртаюцца да заканчэння кантролю. Чакаюць часцей тых, у каго правоз алкаголю або грошай звыш нормы, праблемы з дакументамі, пратэрмінаваны пашпарт, візы, тых, хто нешта дэкларуе, — кажа Ірына.

— Дазволю не пагадзіцца, не заўсёды першыя паспяваюць вярнуцца з «бесед», — лічыць Кацярына. — Я неяк ехала, і ў нас двух такіх людзей паклікалі на «беседу» яшчэ нават да таго, як аўтобус нармальна пад’ехаў да пашпартнага кантролю. Але ў выніку пасля ўвесь аўтобус прайшоў кантроль, а з «бесед» давялося чакаць яшчэ дадатковую гадзіну. У мінулым годзе ўвогуле мы чакалі тры гадзіны аднаго чалавека з размовы, які пайшоў самым першым. Аўтобус чакае такога чалавека гадзіну-дзве-тры, як пашанцуе. На жаль, на мяжы гэта не моцна кагосьці хвалюе: «беседу» будуць праводзіць столькі, колькі палічаць патрэбным. Гэта загадзя не прадбачыш.

Пра тое, што пытаюцца на такіх «беседах», звычайна ў памежных чатах не распаўсюджваюцца.

Напісаць каментар

Таксама сачыце за акаўнтамі Charter97.org у сацыяльных сетках