«Выбух быў сапраўды сур'ёзны»: што адбылося на вучэннях Ціхаакіянскага флоту РФ
4- 27.08.2026, 11:48
- 4,724
Асноўныя версіі.
26 жніўня ў заліве Пятра Вялікага на расійскім Далёкім Усходзе прагрымелі магутныя выбухі. Паблізу знаходзіліся караблі Ціхаакіянскага флоту, а незадоўга да гэтага ў гэтым раёне праходзілі вучэнні з удзелам атамнай падводнай лодкі «Омск». З'явілася версія, што магла адбыцца дэтанацыя ракеты «Арэшнік».
Што магло адбыцца на расійскай падлодцы? Ці магла там насамрэч адбыцца дэтанацыя ракеты або іншага боепрыпаса?
Пра гэта сайт Charter97.org пагутарыў з палкоўнікам ЗСУ ў запасе, ваенным экспертам і лётчыкам-інструктарам Раманам Світанам:
— Выбух быў сапраўды сур'ёзны, ёсць відэа- і фотапацверджанні. Пытанне ў тым, на чым і дзе менавіта ён адбыўся.
Гэта раён размяшчэння расійскага ваенна-марскога флоту. Таму тое, што адбылося, можна звязваць і з падводнай лодкай, і з надводнымі караблямі. Сюды можна дадаць і працу БЭКаў (беспілотных катэраў — рэд.).
Ці магла ракета выбухнуць падчас пуску? Так, магла. Але ў гэтым раёне — наўрад ці. Занадта блізка. Наўрад ці расіяне запускалі б там ракету.
Калі сама ракета проста без усякай прычыны выбухнула, то гэта вялікая праблема. Выбух мог адбыцца пры загрузцы або выгрузцы ракеты. Гэта таксама магчыма. Нельга выключаць і прымяненне падводных апаратаў.
Мы можам некалькі гадзін размаўляць пра магчымыя прычыны і верагоднасці таго ці іншага падрыву. У вайсковай справе, асабліва на такіх складаных аб'ектах, як падводныя лодкі, можа выбухнуць што заўгодна, у тым ліку ў сістэмах забеспячэння.
Што датычыць «Арэшніка», дык наўрад ці гэта быў ён. Прычын для гэтага некалькі. Гэта ракета яшчэ занадта «сырая», каб выкарыстоўваць яе на іншых пляцоўках. Гэта практычна нерэальна. Таму я лічу, што калі і адбыўся падрыў ракеты, дык нейкай іншай. Наўрад ці гэта быў «Арэшнік».
— А што вы можаце расказаць пра саму ракету «Арэшнік»? Ці можа апынуцца, што ўся гісторыя вакол гэтай расійскай «суперзброі» ў значнай ступені з'яўляецца міфам і прапагандай?
— Ракета «Арэшнік» — гэта спрашчаная версія «Ярса» і даволі нядрэннай лінейкі ракет — «Топаля» і «Топаля-М». Па сутнасці, гэтую ракету стварылі шляхам выключэння адной з паскаральных ступеняў ракеты «Ярс».
То бок узялі нядрэнную міжкантынентальную балістычную ракету і зменшылі яе дальнасць да ўзроўню ракеты сярэдняй дальнасці. З міжкантынентальнай ракеты, якая магла пераадольваць больш за пяць тысяч кіламетраў, стварылі ракету, здольную ляцець усяго да пяці тысяч кіламетраў. З пункту гледжання мэтазгоднасці — гэта абсалютна бессэнсоўная тэма. Не было ніякага сэнсу ўвогуле ствараць гэтую ракету, маючы ўжо гатовыя «Топалі» і «Ярсы». Тут, хутчэй за ўсё, была спроба дзесьці нешта «распілаваць»: вылучыць фінансаванне, а затым кудысьці яго падзець.
З ваеннага пункту гледжання — гэта проста бязглуздая мадыфікацыя, калі ўжо існуюць міжкантынентальныя балістычныя ракеты. Гэта ўсё адно, што мець пісталет і прапанаваць: «Давайце вырабім рагатку». Навошта вам рагатка, калі пісталет ужо ёсць? Тут тая ж самая карціна. Проста на рагатку можна выдзеліць грошы. Або, з іншага боку, можна папіярыцца на стварэнні чаго-небудзь новага.
Хаця гэта не такая ўжо новая зброя. Гэта тое, што ўжо існавала, прычым у асноўным было створана яшчэ Савецкім Саюзам. Лінейку «Топалёў» у свой час ствараў яшчэ СССР. Таму ўсё гэта больш падобна да піяр-акцыі, прычым з карупцыйным ухілам. А далей ім даводзіцца неяк працягваць гэтую тэму. Расіяне носяцца з «Арэшнікам», як з пісанай торбай.
Эфектыўнасць прымянення гэтай ракеты занадта нізкая. Яна значна ніжэйшая, чым эфектыўнасць прымянення ракет «Топаль» і «Ярс».