«Зорнае неба, абдымкі і простыя радасці»: вызваленыя з расійскіх турмаў вучацца жыць нанова
- 3.08.2026, 15:35
- 1,168
Шчырыя аповеды вязняў Пуціна.
Праз два гады пасля найбуйнейшага абмену зняволенымі паміж Расіяй і Захадам вызваленыя амерыканцы і журналісты спрабуюць зноў наладзіць жыццё, адначасова дапамагаючы тым, хто ўсё яшчэ знаходзіцца ў расійскіх турмах, піша CNN (пераклад — сайт Charter97.org).
Былы марпех ЗША Пол Уілан правёў у расійскім зняволенні больш за пяць гадоў. Пасля вяртання дадому ён зноў вучыцца цаніць звычайныя рэчы — прагулкі, працу ў двары і магчымасць глядзець на начное неба.
«Гучыць дурнавата, але калі ты пяць з паловай гадоў знаходзішся ў месцах без травы, магчымасць касіць газон зноў становіцца асалодай», — распавёў Уілан.
Паводле яго слоў, у турме ён больш за ўсё сумаваў па зорках. «Проста магчымасць у цёмную ноч падняць галаву і ўбачыць зоркі — менавіта гэтага мне не ставала», — кажа былы марпех.
Расійска-амерыканская журналістка Алсу Курмашава, вызваленая ў межах таго ж абмену, распавяла пра складанасці вяртання ў сям’ю і ў інфармацыйны свет. Амаль год ізаляцыі пакінуў глыбокі след, хоць блізкія дапамаглі ёй аднавіць сувязь з былым жыццём.
«Я столькі прапусціла з сям’ёй. Я прапусціла так шмат таго, што адбывалася вакол», — прызналася журналістка.
Пасля вызвалення Курмашава дапамагае іншым журналістам, якія знаходзяцца ў зняволенні, дасылаючы ім лісты падтрымкі. Уілан таксама дапамагае былым зняволеным і збірае сродкі на лісты і пасылкі для тых, хто застаецца за кратамі.
Аднак адаптацыя аказалася няпростай. Уілан кажа, што пасля вяртання сутыкнуўся з праблемамі працаўладкавання і адсутнасцю спецыяльнай дзяржаўнай падтрымкі для былых закладнікаў.
Вызваленыя напамінаюць, што дзесяткі людзей усё яшчэ знаходзяцца ў расійскіх турмах, і заклікаюць улады працягваць працу дзеля іх вяртання дадому.