6 жнiўня 2026, Чацвер, 16:15
Падтрымайце
сайт
Сім сім,
Хартыя 97!
Рубрыкі

Кожны дзень вайны набліжае паразу Пуціна

1
Кожны дзень вайны набліжае паразу Пуціна

Крызіс у Расіі стаў непазбежным.

У Кіеў прылятае шмат расійскай балістыкі. І будзе прылятаць. У бліжэйшы час у нас не будзе сродкаў, каб гэта спыніць.

Але што ў гэтым новага?

З самага пачатку поўнамаштабнага ўварвання мы маем справу з куды больш магутнай арміяй. Якая лепш узброеная. І мае доступ да такога ўзбраення, якога ў нас няма. І гэта не зменіцца.

Але галоўнае — «гэта ўжо было». Мы жывём у такіх умовах ужо 5 гадоў. Таму сам факт нанесення балістычных удараў нічога не мяняе. Бо Расія можа наносіць удары. Але гэтыя ўдары не прыносяць расіянам перамогі. Так, яны забіваюць. Так, яны знішчаюць маёмасць. Так, яны псуюць жыццё мільёнам людзей. Але гэта не прыносіць ім перамогі.

Мінулым летам мы яшчэ не ўмелі супрацьстаяць масавым налётам «шахедаў». І тады яны атакавалі Кіеў сотнямі «шахедаў». Цяпер — некалькі дзесяткаў балістычных ракет. Што лепш?

Але, што самае галоўнае, гэта не прыносіць расіянам перамогі. І не мяняе асноўную ідэю супрацьстаяння — знясіленне эканомікі Расіі. Якая знясіляецца не столькі праз нашы ўдары, хоць гэта ўзмацняе ціск, колькі праз тактыку «тысячы дробных парэзаў». Але з 2022 года парэзаў у нас значна больш. Але гэтак жа, як расійскія ўдары па ўкраінскім тыле не прыводзяць нас да калапсу, так і ўкраінскія, прыемныя для вока, віды палаючых складаў або НПЗ не здольныя прывесці да эканамічнай катастрофы. Самі па сабе. Што не адмяняе таго факту, што гэта ўплывае на настроі расіян, вядзе да страт і проста падымае дух украінцам.

Эканоміка знясіляецца з-за самога факту вайны. З-за таго, што ўсе рэсурсы трацяцца на вайну. Бо вайна — гэта вельмі дорага. І Украіна можа весці супрацьстаянне, таму што мае беспрэцэдэнтную знешнюю падтрымку. А ў Расіі такой падтрымкі няма. Карэйскія ракеты, якія цяпер ляцяць на нашы лагістычныя цэнтры, яны атрымліваюць за грошы. Замежныя дэталі для сваіх ракет па ўсім свеце скупляюць за грошы. Бензін з Марока ў Мурманск ім вязуць таксама за грошы. Кітай, Іран, Паўночная Карэя — усе яны аказваюць Расіі паслугі або прадаюць тавары за грошы. Наймітаў у войска Расія набірае за грошы. Снарады, дроны, кулі — усё гэта каштуе грошай. Салдаты яшчэ і есці хочуць. Таму вайна знясільвае любую эканоміку.

І вось Расія падышла да таго моманту, калі больш не можа праводзіць «правільную эканамічную палітыку» і фінансаваць вайну. Калі ўсе назапашванні вычарпаныя. І цяпер ёй даводзіцца знаходзіць грошы, ствараючы іх з паветра. Ці спыняе гэта Пуціна? Як мы бачым, не. Але гэта набліжае ўзмацненне і паглыбленне, паскоранае паглыбленне, эканамічных праблем у Расіі. Бо нельга запусціць друкарскі станок і думаць, што эканоміка не адчуе наступстваў. Больш за тое, пра гэта ўсе ведаюць. І расійскі бізнес таксама. Не інста-дзівы, якія плачуць, што ў іх на складзе згарэла дылда. Не, гаворка пра сур'ёзных і буйных хлопцаў і дзяўчат. Якія пачынаюць адчуваць набліжэнне крызісу. І не хочуць згубіць усё. І пачынаюць скарачаць выдаткі. Пачынаюць адмаўляцца ад інвестыцый. Пачынаюць выводзіць грошы з Расіі больш хуткімі тэмпамі. Гэта абсалютна лагічныя дзеянні. Але гэтыя самыя дзеянні набліжаюць той самы крызіс і пагаршаюць яго. І ён, вядома, не наступіць хутка. Але чым танней нафта, чым менш грошай атрымлівае расійская эканоміка ад продажу нафты і газу, тым хутчэй наступіць крызіс. І тым мацней ён ударыць.

Гэта павінна было адбыцца яшчэ ў 2022 годзе. Але тады расійскі бізнес паверыў уласнай прапагандзе. І не спалохаўся. Тады яшчэ быў запас трываласці. Цяпер усяго гэтага няма. І менавіта таму крызіс становіцца непазбежным.

І «база» тут — не палаючы склад. «База» — гэта пасяганне на незалежнасць Цэнтральнага банка. «База» — гэта падрыў асноў макрафінансавай стабільнасці, якія на працягу дзесяцігоддзяў былі залогам эканамічнай устойлівасці Расіі. База — гэта патрабаванне Пуціна знайсці грошы любой цаной.

Ці адбываюцца гэтыя працэсы хутка? Не. І таму Пуцін лічыць, што ў яго заўсёды ёсць час, каб закруціць кран. Тым больш наперадзе зіма, якую можна зрабіць вельмі некамфортнай для жыхароў Кіева. І зноў і зноў засыпаючы іх агітатарамі ў сацсетках, якія гучна будуць крычаць пра «мір любой цаной». Але ў такой стратэгіі ёсць свая цана. Кожны дзень знясільвае эканоміку Расіі. Кожны новы дзень высмоктвае сілы. І калі ва Украіне настане вясна, то ў расійскай эканоміцы, пакуль працягваецца вайна, яе не будзе.

Таму нават тыя начы, калі Пуцін абрушвае на Кіеў ракетныя ўдары, набліжаюць паразу Расіі, а не перамогу Пуціна. Як бы парадаксальна гэта ні гучала. Бо Пуцін здольны знішчыць канкрэтны склад або канкрэтны бізнес. Але ён не здольны падарваць макрафінансавую стабільнасць Украіны. Таму што ў нас ёсць пастаянная падтрымка. А вось макрафінансавую ўстойлівасць Расіі ён падарваць можа. І пастаянна гэтым займаецца. Нават у цёмныя начы, калі з радасцю назірае за вынікамі абстрэлаў украінскіх гарадоў.

Сяргей Фурса, Facebook

Напісаць каментар 1

Таксама сачыце за акаўнтамі Charter97.org у сацыяльных сетках