4 ноября 2026, среда, 19:16
Поддержите
сайт
Сим сим,
Хартия 97!
Рубрики
Комментарии 3
– 0 +
sož, 16:39, 5.01

Міг адзін аднятае свабоды.

У іншае зямлі я падрастала,
У пустэльні той Бет-Пақ-Дала.
Твар яе бясконцы й галодны
Там адлегласьць праглынае мроі.
Руднікі, заводы, “лагеря”!

На зямлі бязводнае
У пустэльні выпаленае
Не квітнеюць ружы і язьмін.
Саланчак, калючыны
"Перакати-поле" -
Позірк не мага на чым спыніць.

У вясновы час палынам пахне,
Зялянее стэп ля тыдняў дзьвух.
І бязьлітасна ды стала сонца паліць..
Рокі – ані воднага дажджу.

Увесну 'шчэ ня зводзіць сонца пал
Уздым жыц’ця ў несканечным стэпу..
Па паўдневых спадах сопак удаль
Россыпы туліпанаў чырванеюць!

Сэрца так свабода абурае!..
Сінь нябёсаў зрокам не дастаць!
Вецер у твар нясе пясок гарачы -
Там, праз Кара-Кумы - Алатау
За блакітнай дальлю Балхаша...

Скрыламі арол у сваім палеце
Захіляе стэп, у якім ен пан!
Міг адзін аднятае свабоды,
За які жіцьце мага аддаць!

І вады каўтка там вечна не хапае
Сьпека й смага,
Ля карагачоў арыкі ўсе дзуняць…
А за небасхілам марава, дзе стайвае
Кажуць - рознакаляровая зямля,
Мая Літва!

Ответить
– 0 +
sož , 16:48, 5.01

Дождж

За шолахам лісьцевым
Угору час узьнесла,
Дажджом уранку моцным
У неба несканечнасьць...

Руйнаваліся замчышчы
Бязьлітасна Літвінаў,
Дажджамі амываліся
Паросткі на руінах…

Не захапляе дойліцтва
Тут Сталінскіх ампіраў -
Прымаю толькі дождж я…
Разьнеслась веліч пылам...

Пад ветрам - ледзь павевам
Імпэрыі палеглі!..
Наўкола - адзін попел…
Ні тут Le Sacre’Сoeur!..

Залеваю праліўся
Той дождж
І ен – мой Бог,
Паганцам на кастрышчы,
Вадою на агонь!

Ответить
– +2 +
sož, 17:19, 5.01

Tak. Svoj šliach da Svabody Litviny prajšli - zastalosia tolki ůziac' hetu Svabodu ů svaje ruki - miljonnaj, supolnaj Hramadoj zachapic' "Тараканий Дворец"...

Ответить
 
Написать комментарий
E-mail не будет опубликован
▲