Вызвалены кібарг: Была адная думка, устаноўка - трэба выйсці

Баец цягам двух тыдняў прарываўся на падкантрольную ўкраінскаму ўраду тэрыторыю.

Вызвалены з палону на акупаваных тэрыторыях старэйшы сяржант узброеных сіл Украіны Аляксандр Марозаў пацвердзіў у інтэрв'ю тэлеканалу ""112 Украина", што ён стаў закладнікам баевікоў не адразу - два тыдні ў ваколіцах данецкага аэрапорта яму ўдавалася хавацца і абдумваць план вяртання на падкантрольную украінскаму ўраду тэрыторыю.

"Нам проста трэба было забраць параненых з аэрапорта... Мы выехалі ўночы туды, нас было тры аўтамабілі... У выніку два аўтамабілі загінулі: адзін згарэў на ўзлётнай паласе, адзін упаў на стаянку аэрапорта. Яго падбілі з РПГ. Там двое хлопцаў уратавалася, яны паспрабавалі, быццам бы, яшчэ дваіх выцягнуць. Наш аўтамабіль з'ехаў з дарогі, я быў выстаўлены на ўзвышша, на прыкрыццё групы, каб быў час на прыняцце пастаноў аб далейшых дзеяннях. У выніку, нас потым накрылі мінамётамі, пасля чаго я атрымаў кантузію. Пад раніцу спусціўся ўніз - ужо нікога не было. Група сышла", - успомніў ён.

Са слоў байца, тады ён зразумеў, што трэба вяртацца на падкантрольную ўкраінскаму ўраду тэрыторыю самому. "Увесь час ішоў агонь, потым ад нашых прылятаў "адказ". Гэта значыць, сам варыянт прайсці праз перадавую, праз фронт, перайсці да нашых - калі цябе адны не прыстрэляць, то цалкам магчыма, што іншыя. Таму гэта быў вельмі і вельмі рызыкоўны варыянт. Пасля сутак, калі я правёў там, у аэрапорце, ужо асабліва страх сышоў. Я там адрозніваў некалькі перыядаў страху. Калі ён панічны, потым адпускае, адпускае і адпускае. Гэта значыць, ужо да яго абвыкаеш і становішся неадчувальным. Я паспрабаваў, бо не ведаў дакладна, адкуль мы заехалі, вяртацца па слядах нашага аўто, але ў выніку, там далей сляды блыталіся. Я ведаў, што можа быць снайпер там, сядзець у найбліжэйшым будынку. Асабліва думак не было. Была адная думка, устаноўка - трэба выйсці. Трэба выйсці проста з-пад абстрэлу, з-пад двух агнёў. Думаў выйсці праз Данецк, выехаць проста на маршрутцы, але не атрымалася", - адзначыў ён.

Не атрымалася, галоўным чынам таму, што ў яго было мала інфармацыі аб транспартным злучэнні. "Я не ведаў, як гэта адбываецца. Першы раз мяне спынілі каля чыгуначнага вакзалу з праверкай дакументаў. Я ўсё яшчэ ніяк не мог расстацца са сваім вайсковым білетам: неяк мне яго было шкада выкідваць. Усе я нёс да апошняга яго. Мяне абшукалі, знайшлі вайсковы білет, паставілі на калені і выклікалі аўто. Пакуль яны пераключыліся, там некалькі секунд, даслоўна, я збег. Дайшоў да спартыўнага комплексу "Алімпійскі". Паспрабаваў залезці - пераначаваць хацеў. Разбіў шкло, і набеглі сепары. Яны збівалі, дапытвалі. Далей не асабліва цікава", - сказаў ён.

На ўдакладняльнае пытанне вядучай, ці праўда тое, што ён хаваўся ад баевікоў на працягу двух тыдняў, Марозаў адказаў: "Так".

Нагадаем, 27 снежня на Данбасе адбыўся шырокі абмен закладнікамі паміж Украінай і АРДЛА. Дадому вярнуліся 73 украінскія закладнікі, у тым ліку старэйшы сяржант узброеных сіл Украіны Аляксандр Марозаў. На акупаваную тэрыторыю даставілі 233 чалавекі.