28 лiстапада 2020, Субота, 8:09
Сім сім, Хартыя 97!
Рубрыкі

«Паміраюць нават моцныя, як быкі, мужчыны з моцным імунітэтам»

116
«Паміраюць нават моцныя, як быкі, мужчыны з моцным імунітэтам»
ФОТА: GETTY IMAGES

Што адбываецца, калі ўлады своечасова не ўводзяць карантын.

Расейка Паліна Галавушкіна, якая жыве ў Рыме, напісала ў «Фэйсбуку» аб тым, што адбываецца праз некалькі тыдняў пасля таго, як у адказ на пачатак эпідэміі каранавіруса ўлады не робяць належных захадаў:

«Я думаю, усе ведаюць, што я жыву ў Італіі.

Таму дзякуй усім, хто ўспомніў, напісаў, патэлефанаваў у гэта складаны для нас час. Не магу асабіста кожнаму расказаць, што ў нас тут адбываецца, пішу тут. Хутчэй крычу. З апошніх сіл спрабую дастукацца хоць бы да тых, хто мне дарагі.

Дарагія мае! Вы нават паняцця не маеце, што вас чакае праз некалькі тыдняў! І як за такі кароткі час мяняецца тваё жыццё, ператвараючыся ў фільм-катастрофу наяве.

Такім чынам, калі вы дагэтуль бавіцеся, хадзіце ў госці, на працу, водзіце сваіх дзяцей у сады і школы, проста ведайце: два тыдні таму ў нас было тое ж самае. Я таксама смяялася, і спрабавала выратаваць свой бізнэс, які, як вы ведаеце, залежыць ад турыстычных плыняў.

Цяпер гэта ўжо не актуальна. Цяпер для нас актуальна толькі адно - выжыць.

Доўга не хацела палохаць, але магчыма маё апісанне сітуацыі нешта зменіць у галовах маіх сяброў, і нават выратуе чыёсьці жыццё.

Такім чынам, наша рэальнасць на сённяшні дзень:

Закрыта ўсё, акрамя харчовых крам і аптэк. Мы выходзім з дому раз на тыдзень па прадукты, у масках і пальчатках. Трэба мець з сабой дазвол на выхад, крама толькі побач з домам у радыусе да 1 км. Могуць адсачыць па GPS (нумар твайго тэлефона пазначны ў дазволе). Інакш - штраф 206 еўраў і крымінальная адказнасць. Пастоў шмат, правяраюць усіх запар, і на машыне, і пешшу. Калі ў вас пад домам 1 маленькая крама, і дарагая, а вы хочаце ў той, дзе звыклі закупляцца, то гэта нікога не цікавіць.

Усё, што толькі можна, перабудоўваецца пад лякарні, як падчас вайны. Сёння пад клініку адкрылі круізны лайнер ў Генуі.

Хворых прымаюць толькі тых, хто паміж жыццём і смерцю, пры гэтым тым, хто безнадзейныя, дазваляюць проста памерці. Калі прывозяць дваіх, 30-гадовага і 50-гадовага, выратуюць 30-гадовага. Часта рэспіраторных апаратаў няма. Хворыя ляжаць паўсюль - у калідорах, праходах. Самі лекары працуюць без змен, проста да той пары, пакуль стаяць на нагах. Самі лекары мруць, як мухі.

На поўначы цела вывозяць грузавікамі. Грузавікоў не стае. Калі вашага сваяка павезлі з «каронай», і ён не змог акрыяць, то вы яго больш ніколі не ўбачыце. З целам не даюць развітвацца, а вязуць наўпрост у крэматорый. Цяпер памірае па 700-800 чалавек за дзень. Для маленькай Італіі гэта велізарная лічба.

Паміраюць зусім не толькі старыя, але і 30-гадовыя, і 40-гадовыя. Паміраюць вельмі хутка, за некалькі дзён, з моманту як вы зразумееце, што ў вас «карона». І нават магутныя, моцныя, як быкі, мужыкі з моцным імунітэтам. І нават дзеці. Так, іх у адсотак меншы, але якая вам справа да лічбаў, калі памрэ вашае дзіця?

Ніколі не чула, як звоніць звон па мёртвых. Цяпер чую пастаянна. І гэты гук уядаецца ў вушы, хочацца сціснуцца і схавацца ў самы далёкі кут кватэры.

Такім чынам, калі вы дагэтуль думаеце, што вас гэта не тычыцца, дзе Італія, а дзе вы, вось вам гісторыя як ўсё спакойна ў нас пачыналася:

- 30 студзеня. У Рыме была знойдзена і ізаляваная пара з Кітая, заражаная вірусам. Касуецца авіязлучэнне з Кітаем. Усе спакойныя. У жыцці нічога не мяняецца.

- 23 лютага. Выяўлена блізу 100 заражаных. Асяродкі - маленькія гарады на поўначы Італіі, дзе ўсталяваны карантын. Уся астатняя Італія гуляе. Усё адкрыта.

- 4 сакавіка. Нарэшце закрываюць школы і ўніверсітэты (нічога не нагадвае?). Усе дзеці і студэнты высыпаюць на вуліцу, балазе надвор'е спрыяе.

- 8 сакавіка. Амаль 6 000 заражаных. Тэсты робяць усім запар, потым змяняюць тактыку, бо лічбы занадта палохаюць, і прымаюць метад большасці краін Еўропы: толькі з сімптомамі. Забягаючы наперад, скажу: цяпер тэсты робяць толькі тым, хто ў рызыцы смерці.

Усю Ламбардыю пасадзілі на карантын. Закрылі музеі, кіно, тэатры, спартыўныя і гандлёвыя цэнтры. Бары і рэстарацыі да 18.00 з неабходнасцю выканання дыстанцый.

У Рыме працягваюць шпацыраваць. Без масак, натуральна. Тыя, хто працуюць на поўначы ірванулі да сваякоў на поўдзень, перавозячы за сабой часцяком вірус, не ведаючы таго.

- 11 сакавіка. Уся Італія становіцца чырвонай зонай. Амаль 13 000 заражаных. Закрываюць усё, акрамя харчовых крам, аптэк і фабрык. Абвяшчацца пандэмія. Яшчэ можна займацца па адзіночцы спортам на дварэ, ездзіць па крамах, але з паперкай аб дазволе. Ужо страшнавата, але не вельмі. Жартуем і пішам допісы-жарты ў вотсапе.

- 23 сакавіка. Заражаных блізу 60 000, з іх блізу 6 000 памерлых. Закрываюцца ўсе фабрыкі і заводы. Выходзіць у краму можна па адным максімум раз на 3 дні ў радыусе да 1 км ад дома. Выходзіць за межы сваёй камуны строга забаронена. Спорт па-за домам забаронены. Перасоўвацца можна толькі за ежай і калі паміраеш (не тэрміновыя візіты да лекара забароненыя). Патрулі штрафуюць усіх пагалоўна за парушэнні. Штраф + крымінальная адказнасць.

Вайсковая тэхніка ў Бэргама не спраўляецца з вывазам трупаў, бо на мясцовых могілках ужо няма месцаў, і печы не спраўляюцца.

Прэм'ер-міністр Італіі абвяшчае ў краіне крызіс узроўню 2-й сусветнай вайны. Гэта і праўда падобна да вайны. У кожнай сям'і ёсць хтосьці, каго ты ведаеш, хто альбо памёр, альбо змагаецца за жыццё. Ужо не да жартаў.

Усё гэта адбылося за 1 месяц.

Я не заклікаю панікаваць, але малю вас: свае звычкі трэба змяніць зараз, бо праз пару тыдняў будзе позна. Не выходзьце з дому, не прымайце гасцей, сваякоў, не хадзіце на працу, школу, універсітэт. (Гэта, вядома, у асноўным залежыць ад дзяржавы, але ўсё ж). Насіце маскі, мыйце рукі. Шануеце сваіх блізкіх. Выходзіце з дома рэдка, і па крайняй неабходнасці. Трэнажоры, кнігі, фільмы вам у дапамогу».