Выйшаў на свабоду сын Ніны Багінскай

Яго затрымалі за 15 хвілін да Новага года.

Знакамітая Ніна Багінская паўдня шукала сына, якога павінны былі адпусціць яшчэ ўначы 12 студзеня. Але нарэшце Павел Багінскі на волі і ўжо дома, паведамляе nn.by.

«Мяне затрымалі 31 снежня а 23:45, - успамінае Павел. - А затрымалі мяне, таму што я з маці гуляў па пустым сквера за «Рыгай», па вуліцы Усходняй. Мне прыпісалі адзіночны пікет са сцягам - якога ў мяне нават не было, яго адабралі сілавікі ў маёй мамы.

Пасля затрымання мяне адвезлі ў Савецкі РАУС. Там я сустрэў Новы год, заначаваў у камеры, раніцай 1 студзеня адправілі мяне на Акрэсціна».

2 студзеня Паўла судзілі.

«На судзе я казаў, што мне патрэбны абаронца. Суддзя зрабіла перапынак, а пасля сказала: вам самастойна трэба знайсці адваката, укласці дамову і прыйсці 4 студзеня ў Савецкі суд. Я думаў, мяне адпусцяць, каб я знайшоў адваката, але не.

Я застаўся на Акрэсціна, і 4 студзеня быў новы суд. Я папрасіў зноў абаронцу - на судзе прысутнічала мая маці са знаёмым адвакатам. Я хацеў адразу ўкласці дамову з тым адвакатам, тады суддзя зрабіла перапынак, пасля якога перанеслі пасяджэнне на 5 студзеня.

На гэтым пасяджэнні мяне ўжо абараняў адвакат, але мне ўсё роўна далі 12 содняў па першым пратаколе. Затое другі - па 23.4 - адправілі на дапрацоўку», - распавядае Павел.

Увесь тэрмін ён правёў на Акрэсціна.

12 содняў скончыліся ўначы 12 студзеня. Але Паўла Багінскага на волю не выпусцілі.

«Гадзіны за 2 я ў дзяжурнага спытаў: па прысуду мой тэрмін заканчваецца сёння, мяне выпусцяць?

Адказ быў з насмешкамі: «А што, раніцай не маглі спытаць? Як павінна быць, так і будзе».

Але мяне ніхто не адпусціў. Назіралі за мною: кожныя хвілін 15 зазіралі праз акенца, часцей, чым звычайна. Чаму не адпускаюць, мне ніхто не тлумачыў.

Раніцай была праверка, я зноў спытаў: калі мяне выпусцяць? Нагадаў, што 12 содняў скончыліся яшчэ ўчора.

Адказ быў такі: калі не адпускаюць, значыць, содні яшчэ не скончыліся.

У выніку ў 2 гадзіны мяне ўсё ж раптам выпусцілі. Пераседзеў я 14 гадзін. Чаму - не ведаю», - кажа Багінскі.

На ўмовы ён не скардзіцца, кажа, было прымальна.

«Ціску, можна сказаць, таксама не было: хіба што грубасць, насмешкі з боку супрацоўнікаў».

Цяпер Павел ужо дома. Адпачне і будзе шукаць працу: раней ён працаваў на будоўлі, аб'ект здалі. Цяпер Павал падзарабляе рамонтам бытавой тэхнікі.