«Паклалі дзіравы дываналін і нават не замацавалі»

Як выглядае дзіцячая пляцоўка ў менскім двары за 14 000 рублёў.

Сучасны беларус стаў куды больш патрабавальным да ўсяго, што яго атачае, і асабліва - да добраўпарадкавання двароў. Пагадзіцеся: куды прыемней гуляць па прыгожа выкладзенай плітцы ў асяроддзі зеляніны, а не па забітаму рэчаіснасцю «камяку зямлі». Тое ж самае тычыцца і дзіцячых пляцовак: напэўна любому бацьку хочацца, каб яго дзіця праводзіла час у дагледжанай пясочніцы і каталася на трывалых, бяспечных арэлях, не з'едзеных часам і карозіяй. Таму можна зразумець жыхароў дамоў №1, 1а і 1б на вуліцы Азгура, якія некалькі гадоў дамагаліся рамонту іх старэнькай пляцоўкі, якая стаяла там з пачатку 2000-х. Настойлівасць была ўзнагароджаная мясцовай ЖКГ: гульнявы гарадок усё-такі замянілі. Праўда, вынік менчукоў зусім не ўзрадаваў. Асабліва калі яны даведаліся, што на ўстаноўку новага комплексу з бюджэту выдзелілі амаль 14 000 рублёў, піша «Онлайнер». «Тое, што мы атрымалі, зусім не адпавядае гэтай суме», - уважаюць яны.

Чакання і рэальнасць

- Нашу дзіцячую пляцоўку мантавалі, калі будынкі здаваліся ў эксплуатацыю - гэта 2001-2002 гады. З тых часоў яна ні разу не абнаўлялася. Чатыры гады таму мы ўпершыню звярнуліся ў службу 115, дзе адказалі, што з ёй усё добра, - распавядае жыхарка аднаго з дамоў. - Год таму мы распачалі больш актыўныя дзеянні: стварылі петыцыю, пад якой падпісаліся 59 чалавек, звярталіся ў мясцовыя дзяржаўныя органы - ЖКГ, адміністрацыю раёна. І вось мінулай восенню нам нарэшце паабяцалі, што гульнявую зону адрамантуюць: абкладуць гумовым пакрыццё, паставяць новае абсталяванне, у тым ліку пясочніцу з вечкам.

Работы пачаліся ў траўні. Але чамусьці з частковай замены тратуарнай пліткі па перыметры, пра што жыхары, увогуле, не прасілі. У ліпені на месцы пляцоўкі з'явілася дывановае пакрыццё, горка, двое арэляў і пясочніца... Здавалася б, што яшчэ трэба бацькам для самазаспакаення? Аднак, як след прыгледзеўшыся, яны зразумелі, што гэта зусім не тое, чаго яны чакалі.

- Пясок не ўтрамбаваны, падкладкі няма. На яго паклалі дываналін увесь у дзірках і няроўнасцях, аб якія спатыкаюцца малыя. Па краях ён замацаваны не цалкам, толькі ў некалькіх рандомных месцах зафіксаваны металічнымі скобамі. Горка таксама небяспечная: у яе вельмі вузкія прыступкі, так што дарослыя нават не пускаюць на яе сваіх дзяцей! Пра пясочніцу, якая аказалася зусім не такой, як было заяўлена, я ўжо маўчу, - абураецца суразмоўца.

Натуральна, менчукі зноў сталі скардзіцца ў ЖКГ, дзе ім адказалі, што пра праблемы ведаюць, і паабяцалі дадаткова ўмацаваць пакрыццё.

- У канцы месяца адбылася сустрэча з дырэктарам ЖКГ, яго намеснікам і прадстаўніком падрадчыка - фірмы «ФЛ-Будгарант». Выявілася, раней яна не мела досведу ва ўладкаванні дзіцячых пляцовак і ў асноўным займалася ўкладкай асфальту і ходнікаў... Таксама мы даведаліся, што на ўсе працы было выдаткавана амаль 14 000 рублёў (пацвярджальныя дакументы ёсць у распараджэнні рэдакцыі. - Заўвага.). Паводле нашых падлікаў, на фактычную закупку гульнявога абсталявання (сертыфікаты на яго нам так і не далі) была выдаткаваная толькі малая частка сродкаў, усё астатняе - на плітку і іншае добраўпарадкаванне. За гэтыя грошы можна было набыць два дзіцячыя комплексы і зрабіць пляцоўкі ў двух дварах! - дзівіцца жанчына.

Усяму віной дождж і вецер?

У камунальных службаў, вядома, ёсць сваё тлумачэнне таго, што здарылася. Вось што нам расказаў намеснік дырэктара добраўпарадкавання і санітарнага ўтрымання Партызанскай ЖКГ Мікіта Міхееў:

- Летась да нас звярнуліся грамадзяне з просьбай зрабіць нармальную пляцоўку, каб дзецям было зручна на ёй гуляць. Так як сродкі не дазвалялі зрабіць комплексны капітальны рамонт з наступнай мадэрнізацыяй (звычайна на год запланаваны ўсяго адзін такі двор), мы наважылі абысціся бягучым: абнавіць існае абсталяванне і пакрыццё. Фактычна зрабіць паркавую зону з лаўкамі і ходнікам. Палічылі суму, якую можам выдаткаваць, - выйшла амаль 14 000 рублёў. Правялі тэндэр, паводле вынікаў якога нанялі падрадчыка. Зрабілі дываналінавае пакрыццё. Вядома, не такое, як хацелі грамадзяне, але яно паводле міжнародным стандартаў таксама з'яўляецца ўдарапаглынальным. Наважылі, што так будзе ўтульней. Затым усталявалі гульнявое абсталяванне. Зыходзячы з бюджэту, гэта не шыкоўныя дарагія комплексы, але ўсе аб'екты адпавядаюць зацверджанаму рэгламентам. Адзінае, што яму супярэчыць, - гэта адсутнасць вечка ў пясочніцы. Але мы будзем прасіць вытворцу вырабіць пластмасавы каўпак.

- Калі ўсе працы завяршыліся, пакрыццё было ў парадку. Але праз моцныя дажджы і вятры, яно пачало задзірацца па краях. Падрадчыкі прыязджалі і замацоўвалі яго. Так адбывалася некалькі разоў. Наколькі мне вядома, праблему ўсё ж такі ліквідавалі, але з'явіўся іншы нюанс: праз тое што дываналін выкладзены лапікамі, паўсталі няроўнасці і дзіркі. Пакуль мы не падпісвалі акт прыёму работ і з улікам усяго яшчэ невядома, калі падпішам. Калі падрадчык не зможа зрабіць усё грунтоўна, магчыма, прыбяром гэта пакрыццё і заплануем на наступны год яго замену на гумовае.

- А што наконт горкі? Бацькі скардзяцца, што такі ўздым небяспечны для дзяцей...

- На гэтую горку маецца пашпарт, заводам-вытворцам усё выраблена па рэгламенце. Проста гэта такі тып горкі.

- Жыхары сцвярджаюць, што большая частка сродкаў, выдзеленых на рамонт пляцоўкі, сышла на замену пліткі, пра якую яны не прасілі...

- Так як гэта дзяржаўная зямля і мы з'яўляемся заказчыкамі работ, мы самі вырашаем, як менавіта добраўпарадкоўваць тэрыторыю. Для гэтага на месца выязджала спецыяльная камісія. Разумееце, калі б гэта быў капітальны рамонт, за які людзі плацяць грошы, то яны мелі б права не згаджацца з нейкімі рашэннямі і нават падаць заяву ў суд. Але ў гэтым выпадку ўсё зроблена за бюджэтныя сродкі.