7 траўня 2026, Чацвер, 18:04
Падтрымайце
сайт
Сім сім,
Хартыя 97!
Рубрыкі

Важнае сведчанне

Важнае сведчанне
Леанід Нявзлін

Тое, што Пуцін баіцца замаху, — відавочны факт.

Рэзанансны матэрыял, заснаваны на дакладзе адной з еўрапейскіх разведак пра сітуацыю ў РФ і ці ледзь не пра падрыхтоўку перавароту, бясспрэчна, з’яўляецца важным сведчаннем. Гэта прафесійна складзены дакумент, відаць, заснаваны на інфармацыі крыніц высокага ўзроўню. Аднак ёсць некалькі важных агаворак, якія варта ўлічваць пры аналізе выкладзенага.

Тое, што Пуцін баіцца замаху (хто б у яго сітуацыі не баяўся) і сапраўды занепакоены ўкраінскімі дронамі, — відавочны факт. Дастаткова ўзгадаць гісторыю з дронамі, якія нібыта праляталі ў раёне рэзідэнцыі на Валдаі, і наступную за гэтым істэрыку. Што да бункераў у Краснадарскім краі, там сканцэнтраваныя аб’екты ваеннага кіравання, куды Пуцін выязджае кіраваць сваімі саўдзельнікамі.

Што да інфармацыі пра «пераварот», то ўсё некалькі складаней. Па-першае, крыніцы еўрапейскіх разведак не «віснуць у паветры», а належаць да тых ці іншых груп уплыву ў Маскве. Па-другое, варта ўлічваць, што Шайгу, якога ў дакладзе называюць ці не патэнцыйным арганізатарам змовы, — інароднае цела ў «сілавым» атачэнні Пуціна, куды ўваходзяць Мядзведзеў, Нарышкін, Бортнікаў і іншыя.

Гэта асяроддзе традыцыйна не надта добразычлівае да Шайгу — у тым ліку з-за ягонай ролі ў пачатку авантуры з паўнамаштабнай вайной супраць Украіны і з-за таго, як гэта вайна вялася. І, не ў апошнюю чаргу, — з-за таго, як Шайгу і яго сям’я змаглі на гэтым зарабіць, інвестуючы, праўда, не ў акупаваныя Луганск або Мелітопаль, а ў камерцыйную нерухомасць у Маскве.

Пры ўсім гэтым Шайгу застаецца асабістым сябрам Пуціна. Тыя, хто ўважліва назіраў за іх сумеснымі паездкамі ў Сібір, маглі адзначыць цікавасць Пуціна да будысцкіх практык, яго ўвагу да алтайскіх і тувінскіх знахараў і шэраг іншых характэрных дэталяў.

Асобна варта адзначыць, што крыніцы еўрапейскіх разведак нярэдка становяцца больш гаваркімі напярэдадні хаця б колькі-небудзь значных выбараў у Расіі, напрыклад думскіх. Не выключана, што падобныя ўцечкі могуць выкарыстоўвацца і самім Крэмлём — як спосаб праверкі лаяльнасці атачэння праз укід інфармацыі пра нібыта пагаршэнне становішча спраў.

Пры гэтым негатыў сапраўды назапашваецца. У вайну ўкладаюцца значныя рэсурсы, аднак фронт ужо некалькі гадоў застаецца статычным. У сітуацыі, калі агрэсар не дасягае перамогі, у вачах многіх выйграе той, хто абараняецца. Гэта раздражняе так званых «зэтнікаў», «ваенкораў» і іншую крыважэрную публіку, незадаволенасць якой трэба каналізаваць, каб яны не аб’ядналіся ў адну сілу. Спроба выступлення Прыгожына ўжо была, і Крэмлю ёсць што ўспомніць на гэтую тэму.

Леанід Нявзлін, Telegram

Напісаць каментар

Таксама сачыце за акаўнтамі Charter97.org у сацыяльных сетках