У Чарнагорыі тырчаць вушы расейскіх спецслужбаў?

Масква ператварыла Сербію ў базу для вядзення гібрыдных войнаў у рэгіёне Паўднёвай Еўропы.

Інтранізацыя мітрапаліта Чарнагорска-Прыморскага Янікія (у свеце Мічавіч) падчас «паветрана-дэсантнай аперацыі» ў старой сталіцы Цэціне, няйначай як новым эпізодам наступу вялікасербскага нацыяналізму на чарнагорскую незалежнасць не назавеш. Прызначэнне клірыка ў чарнагорскай святыні - Цэцінскім манастыры 5 верасня праходзіла ў прысутнасці патрыярха Сербскага Парфірыя ва ўмовах, блізкіх да баявых. Хоць прэзідэнт Чарнагорыі Міла Джуканавіч настойліва прасіў іерархаў СПЦ правесці свой цырыманіял ва ўсякім іншым храме рэспублікі, у Бялградзе наважылі не звяртаць увагі на ягоныя просьбы і справакавалі грамадска-палітычны крызіс.

Дзясяткі тысяч чарнагорцаў даведаўшыся, як сербы замахваюцца на іх культурна-дзяржаўную незалежнасць, і паводзяць сябе ў іх краіне, як у сябе дома, выйшлі на пратэсты. Людзі адправіліся ў Цэціне для недапушчэння дэманстрацыйнага акта сербскай імперскасці ў духу «Напісанне» сербскага палітыка ХІХ стагоддзя Іллі Гарашына, які бачыў у Сербіі выключнага гегемона на Балканах.

Горад сіламі паліцыі і спецназа быў заблакаваны для доступу мясцовых, і іерархі СПЦ праводзілі абрады пад гукі разгону шматтысячнага натоўпу праціўнікаў гэтага дзейства.

Дэстабілізацыя Чарнагорыі на рэлігійнай глебе пераследуе шэраг мэтаў. Па-першае, пад пытанне ставіцца нацыянальная, культурная і рэлігійная самабытнасць краіны. Адчуваецца спроба адрадзіць жорсткі сербскі нацыяналізм, які імкнецца навязаць Чарнагорыі вобраз яшчэ адной сербскай дзяржавы, якая часова дамаглася незалежнасці памылкова, і з прычыны непрадуманай палітыкі ранейшых кіраўнікоў Сербіі. Гэтая «памылка» цяпер выпраўляецца з дапамогай трансгранічнага ўплыву галоўнага лабіста «Вялікай Сербіі» - Сербскай праваслаўнай царквы. Фактычна гэта квазірэлігійная супольнасць, якая нясе адказнасць за мноства злачынстваў сербскага нацыяналістычнага рэжыму ў 1990-х гадах.

Па-другое, ствараецца сур'ёзны палітычны крызіс у Чарнагорыі па лініі супрацьстаяння прэзідэнт Джуканавіч - урад Крывакапіча. Апошні стаў прэм'ер-міністрам у снежні 2020 года і ўзначальвае няўрадавую структуру «Не здамо Чарнагорыю», фінансаваную СПЦ у інтарэсах абароны этнічных сербаў. Такім чынам, Крывакапіч - марыянетка ў руках Бялграда і ён сваімі рукамі бурыць вобраз Чарнагорыі як свецкай дзяржавы, падпарадкаваўшы працу ўрада інтарэсам сербскіх клерыкалаў. У народзе яго ахрысцілі «квіслінгоўцам», які праводзіць антычарнагорскую палітыку для сербізацыі краіны.

Па-трэцяе, экспарт «сербскага свету» мае больш шырокі кантэкст, чым толькі двухбаковыя стасункі Сербіі і Чарнагорыі, бо пад пытанне ставіцца еўрапейская і еўраатлантычная ідэнтычнасць краіны-чальца NATO. І тут ужо тырчаць вушы расейскіх спецслужбаў, якія арудуюць у зоне Заходніх Балкан.

Дайшло да таго, што прэзідэнт Чарнагорыі Джуканавіч у інтэрв'ю харвацкаму выданню «Јутарњи ліст» ахарактарызаваў інтранізацыю сербскага мітрапаліта ў Цэціне, як самую буйную атаку «сербскага свету» і Расеі на чарнагорскую дзяржаўнасць. Ён не выключае магчымасці партызанскай вайны чарнагорцаў супраць сербска-расейскага засілля. Чарнагорскі ўрад стаў цацкай бялградскіх чыноўнікаў і царкоўнікаў, якія з'яўляюцца ў сваю чаргу марыянеткамі Крамля.

Масква ператварыла Сербію ў базу для вядзення гібрыдных войнаў у рэгіёне Паўднёвай Еўропы. Падсілкоўваючы сербскі нацыяналізм, расейцы падштурхоўваюць сербаў да рэвізіі межаў на Балканах, і ліквідацыі чарнагорскай незалежнасці. Прасоўваецца думка, што «Вялікая Сербія» немагчымая без Чарнагорыі, таксама як Расейская імперыя - немагчымая без Украіны. Адбыўся чарговы вельмі моцны гібрыдны выпад РФ супраць NATO, бо закручваецца магутны ачаг напружанасці, які адцягвае ад сітуацыі вакол Беларусі і канцэнтрацыі расейскіх войскаў на ўсходнім флангу Альянсу.

Telegram-канал «Сіта Сакрата»