7 кастрычнiка 2026, Серада, 10:14
Падтрымайце
сайт
Сім сім,
Хартыя 97!
Рубрыкі

Другая перамога і другое месца: беларусы ўтрымаліся ў Лізе нацый

Другая перамога і другое месца: беларусы ўтрымаліся ў Лізе нацый

У зборнай — выдатныя шанцы на першае месца ў групе і магчымасць пазмагацца за пуцёўку на чэмпіянат Еўропы 2028 года.

Здабыўшы перамогу ў другім запар намінальна дамашнім матчы Лігі нацый, беларуская зборная ў выдатным настроі пайшла на месячны перапынак. У каманды Віктара Ганчарэнкі выдатныя шанцы на першае месца ў групе, а разам з імі яшчэ і дадатковая магчымасць пазмагацца за пуцёўку на чэмпіянат Еўропы 2028 года, піша betnews.by.

Пачаўшы з нуднага паражэння (0:2) у Ціране, беларусы распраміліся і разагналіся. Пад заслону чатырохматчавага цыклу мы маглі атрымаць з той самай сталіцы Албаніі яшчэ і добрыя весткі. Зборная Сан-Марына, што гасцявала там, сенсацыйна трымалася да апошніх хвілін, але ўсё ж мінімальна саступіла (1:2). Месца беларусаў у групе С1 цяпер другое, а каляндар астатніх сустрэч вельмі спрыяльны.

БЕЛАРУСЬ — ФІНЛЯНДЫЯ — 1:0

БЕЛАРУСЬ: Лапоухов, Калинин, Волков (к), Гоманов, Печенин, Лукашов, Бочеров (В.Лисакович, 46), Селява (Яблонский, 84), Эбонг, Шуманский (А.Ковалев, 46), Барковский (Мельниченко, 62).

Запасныя: Павлюченко, Кудравец, Тихомиров, Свирепа, Громыко, Галята, Малашевич, Концевой.

ФІНЛЯНДЫЯ: Градецки (к), Ляхтеенмяки (Кельман, 67), Тенхо, С.Миеттинен, Махута (Хоканс, 73), Пелтола (Вяянянен, 67), Мархиев, Вальта, Кескинен, Сванбек (Похьянпало, 56), Валакари (Юккола, 56).

Запасныя: Синисало, Бергстрем, Столь, Т.Миеттинен, Арифи, Сухонен, Вяйсянен.

ГАЛЫ: 1:0 — Шуманский (1, пас — Барковский).

На 15-й хвіліне Волков не рэалізаваў пенальці (Градецки паріраваў).

Толькі гледачы ўключыліся ў трансляцыю, як убачылі самы хуткі гол у гісторыі зборнай Беларусі. Барковский з Эбонгом удала пабараліся за верхавы мяч, у выніку чаго той дастаўся Шуманскому — і, не апусціўшыся на зямлю, паляцеў у верхні кут варот Градецки. Ішла 14-я секунда сустрэчы!

Апешыў не толькі не варухнуўшыся галкіпер-капітан, але і, здаецца, трэнерскі штаб беларускай каманды. Здаецца, лаўка зыходзіла з цягучага першага тайма, якім ён быў у Хельсінкі, а на выпадак такога ўдалага пачатку запаснога плана не было ўвогуле. Не надта радаваўся і сам Шуманский, хоць у ягонай сітуацыі гэта было дэманстрацыяй пэўнай унутранай упэўненасці, а не замяшаннем.

Праўда, ёсць і іншае меркаванне. Эпізод з голам адправіўся на праверку ВАР. Магчыма, Арцём адчуваў, што ёсць падставы для адмены. Аднак узяцце варот прызналі легітымным. Гэты гол так і застанецца адзіным у двух матчах з фінамі.

У параўнанні з гульнёй у Хельсінкі ў беларусаў адбылася толькі адна змена ў стартавым складзе: Лисакович-старший саступіў месца Бочерову. Можна сказаць, Ганчарэнка вырашыў згуляць больш асцярожна. Важна адзначыць, што ў сцэнарыі хуткага гола перастаноўка аказалася дарэчы.

Намінальныя гаспадары адкаціліся за лінію мяча, аднак не заселі каля ўласных варот. І пакуль фіны намацвалі новую рэальнасць, правялі яшчэ адну патэнцыйна галявую атаку. У яе кульмінацыі Шуманский, трошкі прыўкрасіўшы, упаў у штрафной пляцоўцы на пенальці.

Здавалася, што біць будзе сам пацярпелы. Буйны план беларускай лаўкі запасных падказваў, што актыўных пярэчанняў нібыта няма. Аднак да кропкі пайшоў Волков, значыць, штатны пенальтыст. Ударыў ён не сказаць каб ужо зусім кепска, але Градецки вылавіў мяч у ніжнім куце.

Адказным выпадкам стаў удар Сванбека ў перакладзіну. Небяспечны, але не надта перспектыўны — зусім з вострага кута. Быў і іншы пабочны эфект — сааўтары першага гола Шуманский з Барковским на працягу адной хвіліны схапілі папярэджанні. Пазней да іх у кампанію дадаўся Бочеров. Шчыра кажучы, стала трывожна, улічваючы, што нямецкі арбітр задаваў даволі нізкую планку кантакту.

Непасвечаны ў анамальныя абставіны першага тайма гледач у перапынку ўбачыў, здавалася б, цалкам чаканыя паказчыкі актыўнасці. Вось жа, фіны шмат валодалі мячом, набіўшы салідную колькасць перадач. Беларусы ж у асноўным назіралі, а калі і перахоплівалі мяч, то хутка яго гублялі. Аднак візуальнае ўспрыманне было абсалютна іншым. Дарэчы, першая сустрэча супернікаў да перапынку пакінула такое ж падманлівае паслясмак. Так бывае, калі апаненты не змагаюцца за валоданне мячом, а трымаюць у галаве, як хутчэй і больш эфектыўна перадаць яго суперніку.

У перапынку беларусы зрабілі нібыта не самыя чаканыя перастаноўкі, фактычна адкаціўшыся да «заводскіх налад» Хельсінкі. Верагодна, у першую чаргу ўзялі верх меркаванні бяспекі — Бочеров і Шуманский знаходзіліся пад карткамі. Па заканчэнні гадзіны гульні поле пакінуў і трэці «гарчычны» футбаліст — Барковский.

Да таго моманту беларусы ўжо намацалі зручны для сябе ход падзей. Госці атрымалі мяч у поўнае валоданне, але не знаходзілі нічога лепшага, чым проста закідваць яго ў штрафную. Гаспадары граматна выбудоўваліся для контратак, пазбягаючы непрымусовых парушэнняў правілаў. Стандарты заставаліся грознай зброяй паўночнікаў толькі ў думках. І ў памяці — Лео Вальта да апошняга заставаўся на полі, менавіта яго дакладныя прамыя ўдары са штрафных прынеслі перамогу ў гульні з албанцамі.

Перад вераснёўскімі матчамі Ганчарэнка звяртаў увагу, што каляндар турніру ў групе С1 нібы сфармаваны на карысць зборнай Албаніі. З сённяшніх пазіцый з гэтым пасылам можна паспрачацца. Ці ж акцэнтаваць увагу на тым, што балканцы не скарысталіся ўласным шанцам.

Як бы там ні было, цяпер сітуацыя ў моцных беларускіх руках. Усё ідзе да таго, што вырашальны матч за першае месца ў квартэце адбудзецца 15 лістапада ў Венгрыі, куды ў госці да каманды Ганчарэнкі прыедуць албанцы. Перад тым у зборнай Беларусі сустрэча на тэрыторыі Сан-Марына. Можа, і не такая ўжо простая, але, калі разважаць пра віды на першае месца, дык праходная.

Напісаць каментар

Таксама сачыце за акаўнтамі Charter97.org у сацыяльных сетках

▲