Недаімперыя слабее
- Юрый Федарэнка
- 20.11.2026, 12:44
Дамінуючым грамадскім настроем у расіян становіцца адчай.
Нядаўняе апытанне недзяржаўнай даследчай арганізацыі «Левада-Цэнтр» паказала, што восенню ва ўсіх рэгіёнах РФ імкліва ўзраслі стома, раздражненне і недавер да будучыні. На пытанне пра тое, з якім настроем людзі глядзяць на ўласную будучыню і будучыню краіны, больш за палову рэспандэнтаў адказалі: са страхам і хваляваннем.
Для паўнаты карціны варта дадаць, што любое сацыялагічнае апытанне на «балотах» — гэта спецыфічная працэдура, падчас якой сацыёлагі не заўсёды адважваюцца наўпрост фармуляваць пытанні, а большасць рэспандэнтаў — шчыра адказваць. Трэба памятаць, што расійскае «грамадства» — гэта «грамадства» татальнага страху і недаверу. Таму рэальныя паказчыкі негатыўных настрояў могуць быць значна вышэйшыя. Менавіта таму варта акцэнтаваць увагу не столькі на канкрэтных лічбах, колькі на тэндэнцыях.
Страх перад будучыняй выціскае ўпэўненасць
Калі прааналізаваць даныя даследаванняў «Левада-Цэнтра», фонду «Грамадская думка» і іншых сацыялагічных арганізацый, можна вылучыць некалькі выразных тэндэнцый. Гэта, як ужо адзначалася, страх перад будучыняй (у прыватнасці, перад мабілізацыяй), зніжэнне даверу да ўлады і ўсё мацнейшае адчуванне таго, што «падзеі развіваюцца ў няправільным кірунку».
Яшчэ год таму так званы «сярэднестатыстычны расіянін» значна ўпэўненей глядзеў у заўтрашні дзень. Тады больш за 50% рэспандэнтаў дэманстравалі ўпэўненасць, у той час як больш за 40% казалі пра страх. Сёння суадносіны змяніліся на супрацьлеглыя: 52% не хаваюць страху, а 44% гавораць пра ўпэўненасць. Дык што адбылося?
Гэтага адказу не хаваюць нават самі расійскія даследчыкі, каментуючы вынікі апытанняў: у гэтым годзе не заўважаць вайну стала практычна немагчыма. Наколькі б далёка ад фронту ні жыў расіянін, украінскія «далёкабойныя санкцыі» даюць пра сябе знаць. У выглядзе чорнага дыму над палаючымі НПЗ, чаргаў за палівам, «добраахвотна-прымусовых» мабілізацыйных захадаў, вестак з фронту ад сваякоў, а таксама зніжэння ўзроўню і якасці жыцця.
Вельмі доўга вайскова-палітычнае кіраўніцтва дзяржавы-тэрарыста спрабавала стварыць у сваіх падданых ілюзію, нібыта вайна ідзе дзесьці вельмі далёка. Маўляў, нічога асаблівага не адбываецца: шараговыя расіяне даведваюцца пра вайну толькі з прапагандысцкіх навін увечары пасля працы, а ўсё астатні час жывуць сваім жыццём і ўпэўнена глядзяць у заўтрашні дзень. Але, як кажуць, нешта пайшло не так.
Дзве трэці расіян — за перамовы
А цяпер — пра найцікавейшую тэндэнцыю.
Кастрычніцкае апытанне «Левада-Цэнтра» паказала, што дзве трэці расіян, адказваючы на пытанне, ці варта працягваць баявыя дзеянні або пачаць мірныя перамовы, выказаліся за перамовы.
Формула «мір любой цаной», якую крамлёўскія прапагандысты спрабуюць навязаць украінскаму грамадству, ужо пэўны час набывае папулярнасць сярод саміх расійскіх абывацеляў.
Няма сумневу, што пасля таго як у лістападзе Сілы абароны Украіны знішчылі прыблізна 50% расійскіх нафтаперапрацоўчых магутнасцяў і абрынулі адзін з галоўных сімвалаў пуцінізму ў Керчанскай пратоцы, узровень «пацыфізму» на балотах яшчэ больш вырас.
Вядома, гэта не азначае, што ў Крамлі ўбачаць свежыя сацыялагічныя даныя і адразу настрояцца на размову пра сапраўдны мір. Усё ж такі «недаімперыя» — гэта таталітарная дзяржава, дзе не існуе нармальнай зваротнай сувязі паміж насельніцтвам і кіруючай вярхушкай. Тым не менш грамадскія настроі так ці інакш уплываюць на мноства працэсаў, у прыватнасці — і на здольнасць агрэсара працягваць вайну.
Выснова відавочная: недаімперыя слабее і страчвае пазіцыі. Больш за тое — яна пачынае трэскацца па швах знутры. Гэта, уласна, галоўная сацыялагічная тэндэнцыя, якую ўжо сёння фіксуюць эксперты ў розных сферах — сацыёлагі, палітолагі і эканамісты.
Сілы абароны Украіны працягнуць сваю «асветніцкую дзейнасць» у фармаце «далёкабойных санкцый», а на лініі баявога сутыкнення штодня будуць гінуць тысячы акупантаў. Так будзе працягвацца да таго часу, пакуль агрэсар не спыніцца або пакуль пачварная канструкцыя з хлуслівай назвай «расійская федэрацыя» не абрынецца. Трымаем строй. Слава Украіне!
Юрый Федарэнка, «Фэйсбук»