Украінскі ваенны эксперт адказаў крытыкам галоўнакамандуючага ЗСУ Сырскага
- 18.07.2026, 6:31
- 1,306
Аляксандр Мусіенка заклікаў ацэньваць галоўнакамандуючага па выніках баявых аперацый, а не паводле палітычных сімпатый.
Ваенны эксперт і ваенаслужачы ЗСУ Аляксандр Мусіенка лічыць, што дзейнасць галоўнакамандуючага Узброеных Сіл Украіны трэба ацэньваць выключна па выніках баявых дзеянняў, а не паводле палітычнай кан’юнктуры ці папулярнасці ў публічнай прасторы.
Пра гэта ён напісаў у аўтарскай калонцы, апублікаванай на сайце «Главком».
«Галоўнакамандуючага трэба ацэньваць па паспяховасці праведзеных аперацый, па суадносінах выніку і страт, па тым, чые планы сарваныя — нашы ці ворага, а таксама па тым, хто лічыць за гонар працаваць з ім», — адзначыў Мусіенка.
Паводле яго слоў, менавіта гэтыя крытэрыі з’яўляюцца аб’ектыўнымі паказчыкамі эфектыўнасці ваеннага кіраўніцтва, у той час як ацэнка на падставе палітычных дыскусій або інфармацыйных кампаній не адлюстроўвае рэальнай працы галоўнакамандуючага:
«Не эмоцыі, не сімпатыі ці антыпатыі павінны ляжаць у аснове ацэнкі. Калі казаць мовай бізнесу, то ў галоўнакамандуючага ёсць свае KPI. Яны вымяраюцца вынікамі на полі бою».
Мусіенка адзначае, што пра эфектыўнасць ваеннага кіраўніцтва сведчаць канкрэтныя вынікі кампаній і аперацый.
«Абарона Кіева, Харкаўская наступальная аперацыя, Курская аперацыя, стратэгічная абарончая кампанія — менавіта такія рэчы даюць адказ на пытанне пра эфектыўнасць ваеннага камандавання значна лепш, чым любыя палітычныя ацэнкі», — напісаў ён.
На думку эксперта, яшчэ адным паказчыкам прафесійнага аўтарытэту галоўнакамандуючага з’яўляецца яго міжнароднае прызнанне.
«Калі побач з галоўнакамандуючым працуюць генерал Дэвід Петрэус, генерал сэр Рычард Шыррэф і іншыя вядучыя ваенныя спецыялісты свету, гэта таксама з’яўляецца адказам на пытанне пра ўзровень даверу да ўкраінскага ваеннага кіраўніцтва», — адзначыў Мусіенка.
Ён падкрэсліў, што грамадская дыскусія пра дзейнасць галоўнакамандуючага павінна грунтавацца на прафесійных крытэрыях.
«Можна і трэба абмяркоўваць ваенныя рашэнні. Але ацэньваць галоўнакамандуючага варта паводле таго, як ён выконвае свае непасрэдныя абавязкі — плануе аперацыі, кіруе войскамі і дасягае выніку ва ўмовах паўнамаштабнай вайны», — рэзюмаваў аўтар.