«Цягнуў два чамаданы па 23 кг, праклінаў усіх будаўнікоў»

Беларусы зноў раскрытыкавалі чыгуначны вакзал у Брэсце.

Гісторыя з чыгуначным вакзалам у Баранавічах, дзе маладая маці паскардзілася на лесвіцу без пандусаў, паўтарылася гэтым разам у Брэсце.

Падставай стала відэа, апублікаванае ў мясцовым пабліку «Віртуальны Брэст». Аўтар відэа паказаў, з якімі цяжкасцямі сутыкаюцца пасажыры, якім даводзіцца цягнуць цяжкія чамаданы праз падземны пераход паміж шляхамі на Брэсцкім чыгуначным вакзале, піша BGmedia.

«У Брэсце пратягнуць чамадан па падземным пераходзе паміж шляхамі на чыгуначным вакзале — яшчэ той квэст! Вы спрабавалі?» — напісаў аўтар публікацыі.

Відэа хутка сабрала дзясяткі каментарыяў. Шмат хто прызнаўся, што сутыкаўся з гэтай праблемай асабіста і лічыць інфраструктуру вакзала нязручнай і састарэлай.

«Праклінаў усіх будаўнікоў»: што пішуць карыстальнікі

У каментарыях людзі дзяліліся ўласным досведам і не хавалі раздражнення.

«Цягнуў два чамаданы па 23 кг. Праклінаў усіх будаўнікоў».

«Тыдзень таму цягнула два вёдры па 20 кілаграмаў з клубніцай. Ікалася ўсім праектантам гэтых тунэляў».

Некаторыя адзначаюць, што пераход паміж чыгуначным і аўтавакзалам выклікае яшчэ больш пытанняў.

«А перайсці праз мост з чыгуначнага на аўтавакзал — гэта наогул жах».

«На мост узабрацца яшчэ цяжэй».

«Гэта для мам з каляскамі і для людзей з інваліднасцю. Але дзе рашэнне для чамаданаў? Дый чалавеку з інваліднасцю ў такой сітуацыі наогул патрэбны ліфт. Атрымліваецца, сістэма бессэнсоўная».

Паводле слоў карыстальнікаў, штодня можна назіраць, як людзі мучацца з багажом, дзіцячымі каляскамі і іншымі цяжкімі рэчамі.

«Усё вельмі дрэнна прадумана і надзвычай нязручна. Кожны дзень бачу пакуты людзей, вымушаных паднімаць чамаданы і каляскі наверх. Пра людзей з абмежаванымі магчымасцямі нават казаць не варта».

«З жахам успамінаю ўсе свае паездкі».

У кастрычніку 2024 года журналісты BGmedia пісалі пра гэтую праблему. У водгуках на чыгуначны вакзал у Брэсце на Яндекс.Картах і Google Картах турысты адзначалі цяжкі ўздым на мост, адсутнасць ліфтаў і ўвогуле якой-небудзь мінімальнай інфраструктуры на гэты конт. Вось толькі частка водгукаў.

«Вакзал, як вакзал, але… жах у тым, што, каб дайсці да аўтавакзала, трэба падняцца на высокі мост, які нічым не абсталяваны для ўздыму/спуску чамадана! Калі шчыра, гэта пужае, ніякага безбар'ернага асяроддзя, і наогул страшна глядзець на маці з дзеткамі ў калясках і старых!».

«Паважаная адміністрацыя, пара ўжо нешта зрабіць з гэтым эстакадным мостам для пасажыраў. Такога ганьбішча я бачыў мала дзе, а ў такім маштабе — увогуле нідзе. Выдзяліце сродкі хаця б на ліфты, калі не можаце зрабіць падземны пераход. З чамаданамі людзі караскаюцца, з каляскамі, пажылыя — ледзь не на чацвярыках. Звярніце на гэта ўвагу!».

«Каб дабрацца пешшу да аўтавакзала, трэба падняцца на велізарны пераход, без аніякіх пандусаў. Жадаю асобам, адказным за рэканструкцыю вакзала, стаць інвалідамі і штодзень кудысьці ездзіць з гэтага вакзала з перасадкай на аўтавакзал».

«Нядрэнны вакзал, адзін мінус — гэта велізарныя лесвіцы, па якіх падымацца з цяжкімі чамаданамі не так-то і проста».

Праблема датычыць не толькі Брэста

Сітуацыя на брэсцкім вакзале — далёка не адзінкавы выпадак. Нядаўна журналісты BGmedia распавядалі пра аналагічную гісторыю ў Баранавічах.

Беларуска паскардзілася ў сацсетках, што пасля прыбыцця цягніка ёй давялося спускацца з платформы па высокай лесвіцы без пандуса для дзіцячай каляскі. Паводле яе слоў, дапамагчы змог толькі выпадковы мінак.

Жанчына прызналася, што не разумее, як падобная інфраструктура можа існаваць сёння.

«Дасюль не ўмяшчаецца ў галаве, як такое можа быць у 2026 годзе! А як жа людзі з абмежаванымі магчымасцямі?»

У каментарах да гэтай гісторыі таксама згадвалі Брэст: «21 стагоддзе! Ні тунэля, ні ліфта. Ганьба нейкая».

Безбар'ернае асяроддзе застаецца хутчэй выключэннем

Гісторыі з Брэста і Баранавіч паказваюць адну і тую ж праблему: чыгуначная інфраструктура ў многіх беларускіх гарадах па-ранейшаму застаецца маладаступнай для значнай часткі пасажыраў.

Людзям з цяжкімі чамаданамі, бацькам з дзіцячымі каляскамі, пажылым пасажырам і людзям з інваліднасцю часта даводзіцца разлічваць не на прадуманыя інжынерныя рашэнні, а на ўласныя сілы або дапамогу выпадковых мінакоў.

Пры гэтым размовы пра стварэнне безбар'ернага асяроддзя ў Беларусі вядуцца ўжо шмат гадоў. Аднак, судзячы па рэакцыях карыстальнікаў і гісторыях, якія рэгулярна з'яўляюцца, для многіх вакзалаў даступнае асяроддзе пакуль застаецца хутчэй дэкларацыяй, чым рэальнасцю.

Вы можаце падтрымаць сайт Charter97.org наступным чынам:

РАЗЛІКОВЫ МУЛЬТЫВАЛЮТНЫ РАХУНАК ДЛЯ АХВЯРАВАННЯЎ:

Назва банка: Bank Millennium S.A.
Адрас: ul. Stanislawa Zaryna, 2A, 02-593, Warszawa
IBAN: PL97116022020000000216711123
SWIFT: BIGBPLPW
Імя ўладальніка рахунку: Fundacja “KARTA ‘97”
рызначэнне аплаты: Darowizna na cele statutowe

Звязацца з намі можна праз адрас charter97@gmail.com