9 лiпеня 2026, Чацвер, 18:01
Падтрымайце
сайт
Сім сім,
Хартыя 97!
Рубрыкі

Лекары ў Мінску правялі ўнікальную хірургічную аперацыю

Лекары ў Мінску правялі ўнікальную хірургічную аперацыю
Фота: Таццяна Русаковіч / «МВ»

Умяшанне патрабавала замены і рэімплантацыі практычна ўсіх буйных сасудаў.

Лекары РНПЦ «Кардыялогія» камандай з 15 чалавек правялі ўнікальнае для Беларусі хірургічнае лячэнне хранічнага расслаення аорты I тыпу з фарміраваннем торакальна-абдамінальнай анеўрызмы ў пацыенткі з дысплазіяй злучальнай тканкі. Аперацыя прайшла паспяхова, піша «Медыцынскі веснік».

Намеснік дырэктара па хірургічнай дапамозе РНПЦ «Кардыялогія» Сяргей Спірыдонаў распавёў, што такія аперацыі знаходзяцца на стыку некалькіх медыцынскіх спецыяльнасцяў, таму праблема лячэння расслаення аорты доўгі час заставалася не вырашанай у краіне. Акрамя таго, умяшанне з'яўляецца надзвычай складаным і траўматычным, бо патрабуе замены і рэімплантацыі практычна ўсіх буйных сасудаў.

Такія аперацыі даўно выконваюць у спецыялізаваных цэнтрах Расіі, ЗША, Германіі і іншых краін. Да нядаўняга часу беларускіх пацыентаў накіроўвалі на лячэнне ў Расію, аднак з ростам колькасці падобных выпадкаў стала відавочна, што неабходна развіваць гэтае накірунак унутры краіны.

Дыягназ пацыенткі Кацярыны Нікіцінай звязаны са спадчыннай хваробай. Яе мама памерла ад разрыву аорты, калі дзяўчынцы было дзесяць гадоў. Пазней жанчыне пасмяротна дыягнаставалі сіндром Марфана. Пасля гэтага абследавалі абедзвюх дачок. У сястры захворванне не пацвердзілася, а Кацярыне таксама паставілі гэты дыягназ.

Некалькі гадоў таму спецыялісты МНПЦ хірургіі, транспланталогіі і гематалогіі выканалі ёй жыццёва выратавальную аперацыю па пратэзаванні ўзыходзячага аддзела аорты. Аднак захворванне працягвала прагрэсіраваць. Перад рэімплантацыяй сасудаў сэрца неабходна было замяніць сасуды, што сілкуюць галаўны і спінны мозг, верхнія канечнасці, печань, селязёнку, страўнік, кішэчнік і ныркі. Таму лячэнне падзялілі на два этапы.

Перад апошняй аперацыяй лекары адкрыта казалі дзяўчыне пра высокія рызыкі смерці і цяжкіх ускладненняў, уключаючы крывацёк, інфаркт, інсульт і ішэмію спіннога мозгу.

Падчас аперацыі на першым этапе хірургі выканалі пратэзаванне сасудаў галавы, верхніх канечнасцяў і спіннога мозгу да ўзроўню дыяфрагмы. Падчас другой аперацыі былі імплантаваныя пратэзы груднога і брушнога аддзелаў аорты, а таксама сасудаў ніжніх канечнасцяў. Для зберажэння функцый органаў прымяняліся розныя тэхналогіі абароны арганізма, уключаючы астуджэнне, унілатэральную перфузію галаўнога мозгу і часовую перфузію ўнутраных органаў.

— Пакуль ішла аперацыя, я не дазваляў сабе ніякіх эмоцый — толькі халодная канцэнтрацыя. Але глыбока ўнутры сядзеў страх: а раптам мы зробім усё тэхнічна бездакорна, адновім крывацёк, але ногі не будуць слухацца? І вось аперацыя завершана, швы накладзены. Але мы выдыхнулі не адразу. Я пайшоў у рэанімацыю — чакаць, калі Кацярына адыдзе ад наркозу. Калі пацыентка адкрыла вочы, папрасіў яе паварушыць пальцамі абедзвюх ног. І калі ўбачыў, як спачатку дрыганулі пальцы, а потым яна зрушыла і падняла ступні, я адчуў такое палягчэнне, нібыта з мяне знялі тысячакілаграмавую пліту за спінай. Мы апраўдалі давер Кацярыны. А для хірурга няма большага шчасця, чым бачыць, як рызыка, пра якую ён папярэджваў, не стала рэальнасцю, — распавёў загадчык кардыяхірургічнага аддзялення № 1 з палатай інтэнсіўнай тэрапіі РНПЦ «Кардыялогія» Ігар Андралойця.

Дзяўчыну чакае працяглае аднаўленне.

Напісаць каментар

Таксама сачыце за акаўнтамі Charter97.org у сацыяльных сетках