14 жнiўня 2026, Пятніца, 9:37
Падтрымайце
сайт
Сім сім,
Хартыя 97!
Рубрыкі

Пуцін віляе і дае задні ход

Пуцін віляе і дае задні ход

Увесь пар пайшоў у свісток на «Варягу».

Баюся, што я многіх ашаламлю сваім каментаром пра новую хулу ў адрас Захаду, якую агучыў Пуцін, няўдала абраўшы для гэтага месца — крэйсер «Варяг». Абяцанне тапіць чужыя караблі з борта крэйсера, названага ў гонар папярэдніка, які праславіўся тым, што сам быў гераічна патоплены, — такое сабе рашэнне.

Але я нават не пра гэта — тут проста да слова прыйшлося, — а пра тое, што такія заявы гучаць як пагроза толькі тады, калі яны зроблены постфактум. А калі НАТА на працягу некалькіх гадоў затрымлівае дзесяткі расійскіх (па паняццях) судоў і прадае іх на металалом (а вось-вось пачнуць канфіскоўваць і сам груз), абяцанне нейкіх адказных мер у будучыні выглядае як «1001-е кітайскае папярэджанне». Дарэчы, і рэгіён адпаведны.

Найбольшая загадка для мяне ва ўсёй гэтай гісторыі — не відавочная кожнаму капітану заява Пуціна, а тое, што ніводзін заходні карабель, які прадстаўляе краіну, што атакавала расійскі ценявы флот, дагэтуль не быў затрыманы і адканваяваны ў расійскі порт. Шчыра кажучы, менавіта такога кроку я чакаў апошнія некалькі месяцаў, а не заяў пра гатоўнасць зрабіць крок. Ёсць дзве версіі, чаму гэтага не зрабілі.

Першая зводзіцца да таго, што ў Расіі ўжо элементарна не стае на гэта сіл — няма чым, няма дзе, няма ўпэўненасці, што змогуць давесці да порта прызначэння, не задыміўшы па дарозе, як «Адмірал Кузняцоў». Гэта азначала б, што стан расійскай арміі наогул і ВМФ у прыватнасці значна больш крытычны, чым нам падаецца.

Другая версія зводзіцца да таго, што камусьці не стае духу, і ён проста не можа наважыцца на ўчынак і сыпле словамі. Таму ўвесь пар пайшоў у свісток на «Варягу». Інакш патлумачыць, чаму «другая армія свету» год спакойна назірае, як у яе крадуць караблі, немагчыма. Я спрабую ўявіць сабе нешта падобнае хаця б за часоў Брэжнева.

І гэта вяртае нас да размовы пра асобу Пуціна. Вось сцвярджаюць, што ён бандыт. Але бандыты так сябе дакладна не паводзяць. Яны ведаюць: калі не адказаў, то дакладна прайграў. У сувязі з гэтым узгадваецца мем пра Трампа, маўляў, ён «заўсёды дае задні ход». Нападае, кусае, але калі не атрымалася, — жмецца і віляе тым, што прымацавана да хваста. Часам мне здаецца, што Трамп у гэтым свеце не адзінокі. Дык і хочацца прыляцець у Нью-Ёрк, прыйсці ў Трамп Таўэр і спытаць: «А ў вас брат-блізнюк у Маскве ёсць?».

Мараль гэтай марской байкі такая. Час для заяў страчаны. Адзінай эфектыўнай рэакцыяй на затрыманні еўрапейскімі краінамі расійскіх судоў маглі быць хуткія сіметрычныя меры. Слова «хуткія» тут ключавое. Наступствам такіх сіметрычных мер магло стаць або ўзаемнае спыненне затрыманняў, або хуткі пераход у гарачую фазу трэцяй сусветнай вайны. Відавочна, да такога хуткага пераходу Расія не надта гатовая, і, як кажуць, слава богу. Але, калі яйкі ў Крамля не сталёвыя, дык няма чаго тады размахваць ядзернай боегалоўкай.

Уладзімір Пастухоў, «Тэлеграм»

Напісаць каментар

Таксама сачыце за акаўнтамі Charter97.org у сацыяльных сетках